Kocham moje dziwne cycki

Czy chciałbyś mieć wyselekcjonowaną listę wszystkiego, czego nienawidzę w moim ciele? Nie jest to ładna lista, całkiem dosłownie, i byłaby dość wyczerpująca, zaczynając od moich supercienkich włosów – które nie rosną dłużej niż moje ramiona – a kończąc gdzieś wokół mojego bulwiastego małego lewego palca, który zwija się prawie pod moimi ramionami. stopy i ma odbarwiony paznokieć, który wyrasta w sękaty pazur.

Cały czas mam świadomość, że trzymam ręce prosto, żeby nie zdradzać, jak dziwnie ostre są moje łokcie i wciągam zaokrąglony brzuch, nawet gdy nie jestem w towarzystwie innych. Prawie każda część mojego ciała jest na liście. Jeśli myślisz, że nie otworzyłem ust w lustrze i surowo oceniłem swój język (zbyt krótki, dziwnie ubarwiony), mylisz się. Ale jest jedna część ciała, o którą, o dziwo, nigdy się nie martwiłam: moje cycki.

Nie chodzi o to, że uważam, że moje cycki są idealne. Obiektywnie widzę, że mogę nie mieć idealnego stolika. Po prostu w przeciwieństwie do reszty moich dziwnych części ciała, o które się martwię, przeklinam i próbuję zmienić, tak naprawdęlubićmoje piersi, pomimo ich wad.

Mają dobry rozmiar: nie za duże, nie za małe miseczki B, które w zależności od marki czasami przechodzą w C’. Biustonosze nie są bezwzględnie konieczne, a przez większość czasu umknie mi bandeau, mój ulubiony stanik. Moje sutki mają dobry kolor dla mojej skóry, o ile wiem. Ale moje piersi są dalekie od ideału. Są dziwnie daleko od siebie. (Jeśli nie mam stanika, mogę zmieścić całą dłoń między dziewczętami.) Opadają dziwnie, jakby próbowały schronić się pod moimi pachami, a od czasu do czasu rosną czarne włosy.

Możesz lubić

Walka o utratę wagi i bycie pozytywnym w tym samym czasie

Przez całą młodość modliłam się, aby moje cycki nigdy nie były duże, nadzieja w połowie zainspirowana Robertą w Teraz i pozniej , która przykleja się taśmą, żeby nie rosły jej piersi, i w połowie przez mojego licealnego bohatera, Joey'a PotterDawson’s Creek, której ledwie widoczne piersi sprawiały, że jej bluzki bez rękawów były lśniące, nieskomplikowane i idealne do siedzenia tęsknie w dokach.

Chciałem tylko, żeby były małe, chociaż według reklam Victoria Secret i okładek magazynów miały wyglądać lepiej i większe. Lubię je daleko od siebie, chociaż większość społeczeństwa mówi „weź biustonosz push-up i zgnij te dzieci razem”.

Ale z jakiegoś powodu po prostu nie obchodzi mnie, co społeczeństwo myśli o moich cyckach.

Normalnie jestem niewolnikiem konwencjonalnych oczekiwań dotyczących piękna. Chcę mieć płaski brzuch. Chcę długie nogi. Wstydliwie opaliłam się w solarium przezlatzanim moja hipochondria z powodu raka skóry przeważyła nad moim pragnieniem, by wyglądać tak, jakbym spędzał każdy dzień w roku na plaży. Ale z jakiegoś powodu po prostu nie obchodzi mnie, co społeczeństwo myśli o moich cyckach. Lubię ich takimi jakimi są. Choć raz coś na moim ciele wygląda tak, jak tego chcę, w sposób, który uważam za piękny, mimo że nie jest uważany za idealny.

Ostatnio zauważyłam, że inne kobiety obejmują swoje części ciała, które nie są konwencjonalnie piękne. Widzę na Instagramie zdjęcia dziewczyn bez idealnie płaskich brzuchów w krótkich bluzkach, biorących na własność to, co to znaczy mieć brzuch, który możesz wybrać. Nie chodzi tylko o to, że „nie obchodzi ich to”; jeśli wygląda źle, to znaczy, że onilubićsposób, w jaki wyglądają, mimo że nie jest to standard.

Gdy po raz pierwszy zobaczyłam na Instagramie zdjęcie kobiety, która ćwiczyła jogę w sportowym staniku, ale nie miała sześciopaku i opalenizny w sprayu, poczułam falę ulgi. Fałdy jej brzucha przewracały się przez pasek jej spodni, ale po prostu istniała, nie wciągała, nie pozowała tak, że jej talia wyglądała na mniejszą. W pewnym sensie czułem, że ten obraz nie powinien byćdozwolony. Może dlatego, że tak długo nie było.

Do niedawna tak naprawdę nigdy nie widzieliśmy kobiet, które nie były „idealne”: nie widzieliśmy tego w telewizji; nie widzieliśmy tego w czasopismach; nie widzieliśmy tego nigdzie poza prawdziwym życiem, gdzie, co dziwne, nikt, kogo znaliśmy, nie wyglądał jak model, ale z jakiegoś powodu ten fakt nigdy tak naprawdę nie dotarł. Ale był też Instagram: platforma, na której każdy mógł publikować swoje zdjęcia bez posiadania aby przejść przez czujniki, do których jesteśmy przyzwyczajeni.

Becca Kufrin, ex

Teraz jesteśmy w stanie zobaczyć piękne kobiety o różnych kształtach, kolorach, rozmiarach i ciałach, które pewnie prezentują swój wizerunek. Widzę dziewczyny, które popisują się rozstępami, cellulitem, kobiety noszące ubrania, które podkreślają obszary ciała, o których dziesięć lat temu powiedziały im magazyny o modziemiałbyć ukrytym pod czymś w kształcie litery A. Od tak dawna mówiono kobietom, że w zasadzie jest tylko jeden sposób, by wyglądać pięknie, ale zazdroszczę im „niedoskonałości” tych kobiet. ciała tak często, jak kiedyś byłam zazdrosna o modelki’ „idealny” ciała – więc może to po prostu nieprawda.

Jak na razie dla mnie to wciąż tylko moje cycki. Widząc inne kobiety pokazujące części ciała, z których są dumne, mam nadzieję, że pozbędę się tej długiej listy wszystkich wad mojego ciała i po prostu ją pokażę, ale jeszcze nie do końca. Ale jeśli mogę pokochać moje koślawe kołatki, dlaczego nie moje szerokie biodra lub tłuszcz pod pachami? Może pewnego dnia. Na razie cieszę się, że mogę cieszyć się kawałkiem siebie, który lubię taką, jaka jest. Ale nie martw się… Nie będę publikować swoich cycków na Instagramie.