Osvaldo Golijov Wiki: kompozytor, wartość netto, „młodość bez młodości” i fakty dotyczące męża Neri Oxmana
Dowiedz Się O Swojej Liczbie Aniołów
Kim jest mąż Neri Oxmana?
Neri Oxman jest uznanym amerykańsko-izraelskim architektem, projektantem, a także profesorem w MIT Media Lab, gdzie kieruje grupą badawczą Mediated Matter. Oxman słynie ze swojej sztuki i architektury, które stanowią ciekawe połączenie projektowania, biologii, informatyki i inżynierii materiałowej. W 2011 roku Neri Oxman poślubiła zdobywcę nagrody Grammy argentyńskiego kompozytora Osvaldo Golijova, który miał „niesamowity wpływ” na jej twórczość. Ale ich małżeństwo nie trwało długo i para rozstała się po kilku latach. Szczegóły dotyczące ich rozwodu nie zostały ujawnione. Na początku kwietnia 2018 roku pojawiły się pogłoski, że Oxman spędzał czas ze słynnym hollywoodzkim aktorem Bradem Pittem po tym, jak poznała go podczas projektu architektonicznego w MIT. Według doniesień duet połączyła pasja do architektury, designu i sztuki. Byli wtedy po prostu dobrymi przyjaciółmi, a związek przerodził się w coś więcej w krótkim czasie. Ale według niektórych innych raportów później ujawniono, że w rzeczywistości spotykała się z miliarderem, zarządzającym funduszem hedgingowym, Billem Ackmanem, i była zadowolona ze swojego obecnego związku. Jej były mąż, Osvaldo Noé Golijov, urodził się 5 grudnia 1960 roku. Jest argentyńskim kompozytorem muzyki klasycznej i profesorem muzyki, najbardziej znanym ze swojej twórczości wokalnej i orkiestrowej.
Wykres kariery Osvaldo Golijova
Golijov urodził się i wychował w La Plata w Argentynie w rodzinie żydowskiej. Jego rodzina musiała wyemigrować do Argentyny z Rumunii, gdy był jeszcze młody. Jego matka pracowała jako nauczycielka gry na fortepianie, a ojciec jako lekarz. Golijov również uczył się gry na fortepianie w La Plata i kompozycji u Gerardo Gandiniego. W 1983 roku Golijov przeniósł się do Izraela, aby studiować pod kierunkiem Marka Kopytmana w Jerusalem Rubin Academy. W 1986 roku studiował u George'a Crumba na Uniwersytecie Pensylwanii, a wkrótce potem otrzymał doktorat. W 1991 roku Golijov rozpoczął pracę na wydziale College of the Holy Cross w Worcester w stanie Massachusetts, gdzie w 2007 roku otrzymał tytuł Loyola Professor of Music. W sezonie 2012-13 pełnił funkcję kompozytora Richarda i Barbary Debsów. Krzesło w Carnegie Hall. Od 2016 roku mieszka w Brookline w stanie Massachusetts. Golijov do tej pory dwukrotnie był żonaty. Najpierw ożenił się z Silvią i miał z nią troje dzieci. Później poślubił architekta i projektanta Neri Oxmana, ale ich małżeństwo było krótkie. Golijov dorastał w atmosferze otoczonej muzyką. Posłuchał muzyki kameralnej, żydowskiej muzyki liturgicznej i klezmerskiej oraz tanga Ástora Piazzolli. Jego kompozycja „Dreams and Prayers of Isaac the Blind” została zainspirowana pismami i naukami rabina Icchaka Saggi Nehora. W 1996 roku jego utwór „Oceana” został wydany na festiwalu Oregon Bach. Skomponował „La Pasion segun San Marcos” dla projektu Passion 2000 z okazji 250. rocznicy śmierci Jana Sebastiana Bacha. „La Pasion segun San Marcos” to współczesna kompozycja klasyczna, ukończona w 2000 roku i do dziś uważana za jedno z jego najlepszych dzieł. W 2010 roku skomponował także „Sidereus” dla konsorcjum 35 amerykańskich orkiestr, jako upamiętnienie Galileo. Osvaldo Golijov od dawna współpracuje z sopranistką Dawn Upshaw, którą nazywał swoją muzą. Upshaw miał premierę niektórych swoich utworów, często pisanych specjalnie dla niej. Były to „Trzy pieśni na sopran” i „Orkiestra” oraz jego popularna opera „Ainadamar”. Premiera „Ainadamar” odbyła się w Tanglewood w 2003 roku. Od 2000 roku Golijov skomponował ścieżki dźwiękowe do kilku filmów dokumentalnych i innych filmów, w tym „Człowieka, który płakał”, „Młodości bez młodości”, „Tetro” i „Twixt”. Aranżował i komponował muzykę kameralną, m.in. dla Kronos Quartet i St. Lawrence String Quartet. Jego kompozycja „Młodość bez młodości” pokazuje, jak potrafi przenieść swój muzyczny talent i umiejętności w zakresie muzyki orkiestrowej, kameralnej, wokalnej, chóralnej i operowej na medium filmowe. „Tetro” było również uważane za jedno z jego najlepszych dzieł. Dobrze przyjęta została także „Noc latających koni”, którą skomponował do filmu. „Noc latających koni” rozpoczyna się kołysanką w jidysz, którą skomponował do filmu Sally Potter „Człowiek, który płakał”. Gwiazda nie była dla Golijova zbyt łatwa, ponieważ musiał stawić czoła kilku kontrowersjom związanym z jego pracą, takich jak niedotrzymanie terminów i oskarżenia o plagiat. Golijov otrzymał zamówienie od Metropolitan Opera na operę, która miała zostać wystawiona w 2018 roku, ale w 2017 roku ponownie odwołano ją z powodu braku postępów. W innej kontrowersji, pewnego razu konsorcjum składające się z trzydziestu pięciu orkiestr zapłaciło Golijovowi 75 000 dolarów za napisanie 20-minutowej pracy, ale ostateczną pracę wykonał tylko w 9 minut. Golijov wykorzystał później ten sam materiał muzyczny w swojej kompozycji Radio z 2009 roku. Te kontrowersje dotyczące niedotrzymanych terminów, braku profesjonalizmu i plagiatu wywołały u kompozytora wiele gniewu i sprzeciwu. W swojej obronie Golijov przytaczał później nazwiska niektórych wielkich kompozytorów, takich jak Monteverdi, Schubert i Mahler, jako innych kompozytorów, którzy również wykorzystywali istniejący materiał muzyczny do tworzenia nowej muzyki.
Post udostępniony przez JEDWABNY SZLAK (@silkroadproject) 17 lutego 2015 o 12:21 PST
Wartość netto kompozytora
Osvaldo Golijov ma wartość netto około 19 milionów dolarów od 2018 roku.
#LaPasionSegunSanMarcos #OsvaldoGolijov #SamiaIbrahim #EstrenoEnMeksyk
Post udostępniony przez Samia Ibrahim | (@samiet17) 21 czerwca 2017 o 9:46 PDT
