Dowiedz Się O Swojej Liczbie Aniołów
Kiedy zgodziłem się wspiąć na Mt. Rainier, nie miałem zamiarunaprawdęrobić to. Powiedziałem „tak”, aby uciszyć moich przyjaciół i zdecydowanie planowałem wycofać się z tego w ostatniej chwili pod wysokiej jakości wymówką.
Nie chodziło o to, że nie chciałem iść na tę wspinaczkę – oczywiście, że tak! W świecie zewnętrznym Mt. Rainier jest ikoną: uważana jest za jedną z najtrudniejszych podjazdów w Ameryce Północnej, a ludzie używają jej jako poligonu treningowego na Mt. Everest. Zakochałem się w plenerze jeszcze na studiach i od tego czasu dostałem pracę w REI, wspinałem się po skałach przez Wyoming, podróżowałem z plecakiem Yosemite… i w zasadzie skakałem przy każdej okazji, żeby wyjść na zewnątrz. Więc tak, chciałem podbić tę górę, chciałem się chwalić, chciałem Instastory. Powodem, dla którego od samego początku planowałem zrezygnować, nie było to, że nie chciałem tego zrobić. Po prostu nie wierzyłem, że mogę.
Widzisz, mam historię, kiedy zaczynałem hobby, a potem szybko traciłem rozpęd: maratony, wyzwania jogi, kluby książki — co tylko chcesz, zrezygnowałem z tego. Rzeczy wymagające dyscypliny wydają mi się naprawdę ekscytujące… dopóki nie zacznę. Potem przypominam sobie, że jestem kiepski w reżimach i nigdy nie trenuję. Więc nawet jeśli to wyzwanie było nowe, nadal wydawało mi się, że jest to podobne, i nie ufałem, żetak właściwiepostępuj zgodnie z nim.
Tak nie jest w moim życiu zawodowym: w ciągu tygodnia chowam się pod stosem badań żywieniowych, konsultuję się z klientami i generalnie robię co w mojej mocy, by ratować świat po jednej kanapce na raz. Jestem pasjonatem bycia specjalista od żywienia .
Ale rzeczy, które robię sam dla siebie — hobby i projekty związane z pasją — zawsze odchodzą na dalszy plan. Wyobrażanie sobie wypróbowania takiego w tak publicznym otoczeniu było więc wyjątkowo przerażające: to nie był potajemnie zarejestrowany na 5K, gdzie nikt by nie zauważył, gdybym szedł. To miało się odbyć w grupie, ze wszystkimi moimi przyjaciółmi i przerażało mnie myślenie, że widzą moją porażkę. To było niesamowicie wrażliwe uczucie i wciąż przyprawia mnie o mdłości na myśl o tym.
Możesz lubić
Kiedy motywacja zniknie, te 4 strategie pozwolą Ci iść dalejAle z tymi wszystkimi powodami, żeby tego nie robić, pojawiłem się. Szczerze mówiąc, część mnie uważa, że w końcu udało mi się to zrobić tylko dlatego, że nie udało mi się znaleźć wiarygodnej wymówki na czas, ale skupmy się tylko na fakcie, że tam dotarłem.
Co bardziej zaskakujące, kiedy byłem na najtrudniejszych etapach wspinaczki, zacząłem korzystać z tych samych umiejętności, których używam u moich klientów żywieniowych. Wiem, że to może wydawać się przeciągane, ale czy kiedykolwiek zacząłeś kolejny poniedziałek, stanąłeś w drzwiach innej siłowni lub zacząłeś zdrową dietę z sercem pełnym pragnienia sukcesu – ale głową, która naprawdę w to nie wierzyła osiągnąłbyś swoje cele? A może kiedykolwiek chciałeś tak bardzo zmienić swoje zdrowie, wagę lub życie, ale pomysł rozpoczęcia był tak przerażający, jak stanie u podnóża zimnej, poszarpanej góry? Jeśli coś z tego będzie Ci odpowiadać, myślę, że będziesz w stanie się porozumieć.
Musisz działać powoli, aby szybko się tam dostać
W alpinizmie istnieje technika zwana „krokiem odpoczynku”. Robisz szybki krok, a następnie rozluźniasz wszystkie mięśnie, aby każdy krok nie tylko posuwał Cię do przodu, ale także zapewniał odpoczynek. W praktyce oznacza to, że poruszasz się powoli. Mam na myśli naprawdę, naprawdęnaprawdępowoli. Pomyśl o chodzeniu tak wolno, jak to tylko możliwe, a następnie zwolnij jeszcze bardziej.
Chociaż teoretycznie może się to wydawać przyjemne i relaksujące, w praktyce zasadniczo przypomina to torturę, zwłaszcza gdy zaczynasz, czujesz się naładowany i nie możesz się doczekać, aby dostać się na szczyt. Masz tendencję do myślenia,Gdybyśmy tylko poruszali się szybciej, już byśmy tam byli!Pamiętam, że byłem tak sfrustrowany przewodnikami i na 100 procent przekonany, że wiem więcej od nich. Nie podobało mi się, że mnie spowolniono… aż zrobiło się naprawdę ciężko.
Jak w przypadku każdego projektu, po pewnym czasie podekscytowanie i energia zaczęły słabnąć. Było mi zimno, bolało mnie ciało, a czasami naprawdę się bałem. Zdałem sobie sprawę, że gdybyśmy zaczęli szybciej, spaliłbym się i rozbiłem, i że nie mógłbym poradzić sobie z ideą góry jako całości, alemógłbyzebrać energię, by zrobić jeden mały krok. Gdybyśmy nie poruszali się tak wolno i tak celowo jak my, mogę ze stuprocentową pewnością powiedzieć, że nigdy nie dotarlibyśmy na szczyt.
Jeśli chodzi o moich klientów’ utrata wagi, największym sabotażystą, jakiego widzę, jest prędkość. Wszyscy mamy w głowie te idealne liczby i mówimy sobie, że „1-2 funty”. tydzień to zdrowa utrata wagi” lub „Mam teraz tak dużo skupienia i siły woli, że mogę po prostu jeszcze bardziej ograniczyć, aby szybciej osiągnąć swój cel”.
Zaczynamy robić rzeczy, o których wiemy, że są niezrównoważone (i prawdopodobnie niezdrowe), ale szczyt chwili przekonuje nas, że teraz wykorzystaliśmy tę sekretną siłę woli i jesteśmy niezwyciężeni. To zabawne i ekscytujące — czujesz skupienie na laserze, łączność i misję. Kiedy spoglądamy wstecz na diety, to właśnie o tym pamiętamy. To jest ta część, która sprawia, że mówimy takie rzeczy jak „Świetnie się udało… kiedy to robiłem”.
Wtedy podekscytowanie znika, życie staje na przeszkodzie i możesz skupić się tylko na trudnościach, a nie na podnieceniu celu. Zazwyczaj błędnie interpretujemy to jako brak siły woli lub samokontroli, ale to, co się naprawdę wydarzyło, to to, że nasze skupienie się na prędkości wprowadziło nas w sytuację, której nie możemy wytrzymać. Potem rezygnujemy, obwiniamy się i dodajemy to do listy powodów, dla których nigdy nie schudniemy.
W ciągu ostatniej dekady pracowałem z tysiącami klientów odchudzających się i mogę powiedzieć, że ludzie, którzy odnoszą długoterminowe sukcesyci, którzy poruszają się powoli. To znaczy bardzo, bardzo powoli. Dokonują niewielkich zmian i są konsekwentni, a najczęściej mówią, że mają wrażenie, że w ogóle nie są na diecie. Ale kiedy w końcu poświęcą chwilę i rozejrzą się, zdają sobie sprawę, jak daleko zaszli i mają energię, by iść naprzód.
Szczyt to dopiero półmetek
Przed moją wspinaczką jedyną rzeczą, na której naprawdę mi zależało, było dotarcie na szczyt. Naprawdę nie mam pojęcia, jak myślałem, że zejdę na dół, ale z pewnością nie wydawało mi się to wielkim problemem. W rzeczywistości dotarcie na szczyt to najłatwiejsza część. Zejście jest nie tylko bardziej wymagające fizycznie, ale także trudniejsze psychicznie. W rzeczywistości to właśnie wtedy zdarza się najwięcej kontuzji w alpinizmie. Cała nasza uwaga i energia są skupione na dotarciu na szczyt, więc kiedy tam docieramy, nie tylko jesteśmy fizycznie wyczerpani, ale marchewka szczytu znika, a całe przedsięwzięcie staje się trudniejsze.
W odchudzaniu zazwyczaj kierujemy się docelową wagą lub wydarzeniem i nie zastanawiamy się nad tym, co się stanie, gdy już tam dotrzemy. W alpinizmie sprawy zaczynają się psuć dopiero po osiągnięciu celu: nasza motywacja zniknęła, a teraz trudniej jest dokonywać wyborów i wykorzystywać umiejętności, które kiedyś tam zdobywaliśmy.
Wiki Daisy Riley
Moi klienci, którzy odnoszą długofalowe sukcesy, opanowują umiejętność dostrzegania drobnych, codziennych zmian. Odkrywają, że mają więcej energii, nie są już psychicznie pochłonięci myślami o jedzeniu, nie podjadają w stresie, czują się pewniej w swoim ubraniu i czują się „normalnie”; w sytuacjach towarzyskich jedzenia.
Z czasem te małe, codzienne sukcesy stają się potężną inspiracją. W rzeczywistości, chociaż moi klienci zazwyczaj osiągnęli swój cel utraty wagi przed naszą ostatnią sesją, rzadko jest to przedmiotem naszej dyskusji. Zamiast tego dzielą się tym, że zauważenie małych zwycięstw pozwoliło im uzyskać jasność co do życia, które chcieli żyć. Z tą jasnością każda codzienna decyzja staje się krokiem w kierunku tego życia – a nie sprintem w kierunku liczby na skali.
Potrzebujesz systemu wsparcia
Po szczególnie trudnej nodze mój przewodnik zgłosił się do mnie, aby zobaczyć, jak mi idzie. Powiedziałem mu, że odejdę. Chociaż byłem zmęczony i pobity, prawdziwym powodem, dla którego chciałem się wycofać, było to, że uważałem, że nie jestem wystarczająco dobry – w mojej głowie wysadzałem każdy błąd w niepodważalne dowody, że jestem wielkim przegranym i że reszta drużynie byłoby lepiej, gdyby mnie tam nie było.
Kiedy podzieliłem się tym z przewodnikiem, wydawał się zszokowany. Chociaż powiedział, że poprze każdą podjętą przeze mnie decyzję, podzielił się, że poprowadził tysiące ludzi tą samą drogą i że wiedział, że mam w sobie siłę, aby to zrobić. Wskazał też na wszystkie rzeczy, które robiłem dobrze. Wykorzystałem jego pewność siebie, aby wyciszyć moje negatywne mówienie do siebie i kontynuowałem wspinaczkę.
Okazuje się, że właśnie przeszliśmy najtrudniejszą część podjazdu, a do szczytu pozostała tylko jedna noga. Gdybym nie miał jego poparcia, wykonałbym zdecydowaną większość ciężkiej pracy i zrezygnował tuż przed szczytem.
Kiedy moi klienci przychodzą do mnie zdenerwowani i czują się jak porażka, bardzo rzadko dzieje się tak dlatego, że nie mają zdolności do odniesienia sukcesu – zwykle dlatego, że są dla siebie wyjątkowo surowi. Postrzegają jeden zły dzień jako dowód, że nie mogą osiągnąć swoich celów. Jednak w rzeczywistości ich konsekwentne koncentrowanie się na zdrowych i pozytywnych decyzjach znacznie przewyższa kilka złych wyborów. Gdy to zobaczą, będą w stanie znaleźć siłę, by iść naprzód.
Jestem pewien, że wiele innych osób, które uwielbiają trudne podjazdy, miałoby zupełnie inny wynos. Wyobrażam sobie, że niektórzy z tych ludzi napisaliby o tym, jak głęboko kopali, po prostu wierzyli w siebie i używali czystej siły woli, aby się przebić. Są to prawdopodobnie te same osoby, które publikują #fitspo opatrzone zwrotami typu „Pot to płacz tłuszczu”; i „Nie boję się bólu”. Ból się mnie boi”Co to w ogóle znaczy?
Z mojego doświadczenia,zmiana jest trudna. Jeśli naprawdę chcesz osiągnąć swój cel i wprowadzić tę zmianę na stałe, poleganie na sile woli nigdy nie jest rozwiązaniem. Spójrz wstecz na czasy, kiedy próbowałeś i zboczyłeś z właściwej perspektywy, a może się okazać, że przyznanie zbyt dużej roli siły woli było naprawdę problemem.
Zamiast tego upewnij się, że podejmujesz realistyczne i zrównoważone kroki. Wykorzystaj motywację z codziennych zwycięstw, a nie pojedynczego celu szczytu i otocz się ludźmi, którzy odzwierciedlają Twoje mocne strony i zachęcają do kontynuowania. To jest to, co naprawdę zaprowadzi Cię na szczyt – i, co ważniejsze, bezpiecznie z powrotem na dół.
Tara Coleman jest dietetykiem klinicznym z prywatną praktyką żywieniową w San Diego w Kalifornii. Jej pasją jest dawanie swoim klientom prawdziwej edukacji żywieniowej i strategii życiowych, aby mogli przestać martwić się o jedzenie i zacząć żyć swoim życiem. Udaj się do jej strona internetowa aby uzyskać świetne informacje na temat skutecznego odżywiania, bezpłatne pliki do pobrania i proste przepisy.
