Dowiedz Się O Swojej Liczbie Aniołów
W liceum czytałem i artykuł wCZAS o znaczeniu kolejności urodzeń wśród rodzeństwa. To było tak skłaniające do myślenia, że w końcu napisałem esej o przyjęciu na studia o tym, jak moja rodzina kolejność urodzenia wpłynęło na moją osobowość i relacje przez całe życie. Czy moje niesamowite umiejętności gramatyczne i dobry wygląd wynikają z mojej osobowości, czy są wynikiem bycia najstarszym rodzeństwem?
Ale co z ludźmi, którzy nie mogą zwrócić się do kolejności urodzeń w celu uzyskania wskazówek na temat ich charakteru? Samotne lub jedyne dzieci – te, które dorastają bez rodzeństwa – są zwolnione z spekulacji na temat wpływu kolejności urodzeń na osobowość. Jakie są konsekwencje, zarówno pozytywne, jak i negatywne, bycia dzieckiem bez rodzeństwa? Czy to, z kim jesteśmy wychowywani, ma wpływ na naszą dorosłość? Przeczytaj, aby dowiedzieć się, dlaczego jeden jest (lub nie jest) najbardziej samotnym numerem.
najlepsze ciasteczka na ząbkowanie dla niemowląt
Jedyna dziewczyna (lub chłopiec) na świecie — dlaczego to ma znaczenie
Pomyśl przez chwilę tylko o dzieciach. Co przychodzi na myśl? Według stereotypy , dzieci bez rodzeństwa są rzekomo samotne, zepsute, przedwcześnie rozwinięte, samolubne, uparte, złe w nawiązywaniu przyjaźni i ogólnie bezczelne.
Orzeczenia o dzieciach bez rodzeństwa od dziesięcioleci są osadzone w społeczeństwie amerykańskim. Granville Stanley Hall , amerykański psycholog i badacz, najpierw zbadał, w jaki sposób jedyne dzieci są „inne”; w 1895 roku. Hall wysłał ankietę dla nauczycieli i lekarzy do opisania niezwykłe dzieci , a wyniki zostały opublikowane przez jego protegowanego E.W. Bohannona w 1896 roku. Studium dzieci osobliwych i wyjątkowych „ doszli do wniosku, że tylko dzieci (które stanowiły 46 z 1045 przebadanych dzieci) częściej były osobliwe, brzydkie, źle wychowane i głupie. Należy zauważyć, że w XIX wieku posiadanie wielu dzieci było normą, podczas gdy tylko dzieci były dość rzadkie. Wielki ekspert, dr Mark Banschick, wyjaśnia, że rodziny z tylko jednym dzieckiem częściej były dysfunkcyjne z powodu problemów zdrowotnych (zarówno fizycznych, jak i psychicznych), co może mieć negatywny wpływ na wychowywanie dzieci. Niezależnie od przesłanek, prace Halla i Bohannona skutecznie stworzyły mit społecznie nieudolnych i bachorowe jedyne dziecko .
Jednak badania z ostatnich kilkudziesięciu lat zaczęły stawiać ten stuletni stereotyp na głowie. Badania z ostatnich dwudziestu lat wykazały, że samotne dzieci niekoniecznie są w gorszej sytuacji za dorastanie bez rodzeństwa – w rzeczywistości mogą faktycznie zasiłek od rodziców’ niepodzielna uwaga i zasoby finansowe.
Wszyscy za jednego, jeden za wszystkich — odpowiedź/debata
Jeśli G.S. Hall i jego uczniowie tarzają się w grobach, to w dużej mierze dzięki profesorowi Uniwersytetu Teksańskiego Toni Falbo i jej oszałamiająca praca obejmująca rodzeństwo, relacje rodzinne i rozwój społeczny. Od lat 70. Falbo metodycznie pracuje nad tym, aby odwrócić stereotypy o dzieciach bez rodzeństwa. W 1988 roku Falbo i współbadacz Denise Polit zmierzyli się z ogromnym projektem: przeanalizował 115 badań odnoszące się do dzieci i rodzin z lat 1925-1988 ze Stanów Zjednoczonych i Kanady, w tym dzieci ze wszystkich środowisk rasowych, społeczno-ekonomicznych i kulturowych. Pod koniec tego przeglądu ustalili, że samotne dzieci nie są w rzeczywistości samolubnymi, emocjonalnie zahamowanymi dziwakami. W rzeczywistości tylko dzieci często uzyskiwały wyższe wyniki w zakresie samooceny i osiągnięcia akademickie niż rówieśnicy, którzy dorastają w bardziej zatłoczonych domach. Odkrycia Falbo i Polit otworzyły drogę naukowcom i badaczom do zakwestionowania mitu jedynego dziecka.
Zanim jednak Falbo i Polit opublikowali swoje wyniki, badanie z 1982 r. wykazało, że dzieci, które mieszkają z mniejszą liczbą dzieci i większą liczbą dorosłych, mają tendencję do większego rozwoju intelektualnego i pewność siebie Chiny+i+rodzina+jednego dziecka.+Rodzina+jednego dziecka+w+Stanach+Zjednoczonych:+problemy+badania+i+wyniki .+Falbo+T.+Studies+in+Family+Planning.+1982+Jun-Jul;+13(6-7):212-5.. Badanie to zostało poparte w 2004 roku badaniem, w którym stwierdzono, że jako nastolatki, tylko dzieci osiągają lepsze wyniki i rzadziej piją nieletni niż dzieci z rodzeństwem Behawioralne+cechy+jedynego+dziecka+a+pierworodnego+i+dzieci+z+rodzeństwem .+Tavares+MB,+Fuchs+FC,+Diligenti+F,+de+Abreu+JR,+Rohde+LA,+Fuchs+SC.+Wydział+medyczny,+uniwersytet+do+Rio+Grande+do +South,+Porto+Alegre,+RS,+Brazil.+Revista+Brasileira+de+Psychiatry.+2004+Marzec;+26(1):17-23.. Tymczasem wiele nowych zaliczeń studiów w rodzicielskim stylu , a nie liczba dzieci w rodzinie, jako przyczyna niedostosowania, zepsuty , czyli nietowarzyskie dzieci Moralne+wartości+tylko+i+rodzeństwa+dzieci+w+chinach .+Shen+J,+Yuan+BJ.+Wydział+Edukacyjny+Przywództwo,+Kolegium+Edukacji,+Zachodnia+Michigan+Uniwersytet,+Kalamazoo,+MI,+USA.+The+Journal+of+ Psychologia.+1999+styczeń;133(1):115-24..
Mimo to naukowcy nie są chętni do tegocałkowiciezrezygnuj z pomysłu, że tylko dzieci tracą na tym wczesna socjalizacja . Zamiast tego nowe badania godzą stare idee z nowymi: obecne badania wykazały, że przepaść w umiejętnościach społecznych między samotnymi dziećmi a dziećmi z rodzin wielodzietnych jest znacznie mniejsza niż wcześniej sądzono i szybko się zmniejsza wraz z wiekiem Dorastanie+bez+rodzeństwa+i+dorosłych+towarzyskość+zachowania .+Trent+K,+Spitze+GD.+Wydział+Socjologii+i+Centrum+do+analiz+społecznych+i+demograficznych,+uniwersytet+w+Albanie,+państwowy+uniwersytet+nowy+York, +Albany,+NY,+USA.+The+Journal+of+Family+Issues.+2011+Marzec+8;+32(9):1178-1204.. Nie powinno to dziwić, bo brak rodzeństwa to rzadkość synonimem braku towarzyszy. Ponadto rodziny z tylko jednym szczurem dywanowym chętniej poświęcą czas i pieniądze na rozwój dziecka poprzez zajęcia pozalekcyjne, sport i zajęcia z innymi dziećmi .
Warto również zauważyć, że posiadanie braci i sióstr to nie tylko gry planszowe i tęcze. Rodzice z dużym potomstwem zmuszeni są dzielić czas, Uwaga i pieniądze wśród dzieci, czasami pozostawiając dziecko z poczuciem zaniedbania lub mniej uprzywilejowany . Odmiana ogrodowa Rywalizacja rodzeństwa i mniej powszechne zastraszanie rodzeństwa może być tak samo szkodliwe jak zastraszanie rówieśnicze, potencjalnie prowadząc do problemów behawioralnych i emocjonalnych w przyszłości Znęcanie się+wśród+rodzeństwa .+Wolke+D,+Skew+AJ.+Wydział+Psychologii,+Uniwersytet+Warwick,+Coventry,+Wielka Brytania.+Międzynarodowy+Journal+O+Młodzieży+Medycyna+i+Zdrowie.+2012;+ 24(1):17-25.. W rzeczywistości badania sugerują, że bycie zastraszanym przez rodzeństwo jako dziecko ma większy wpływ na zdrowie psychiczne dorosłych niż dorastanie bez braci lub sióstr. Innymi słowy, sam fakt posiadania rodzeństwa nie jest gwarancją większej socjalizacji w przyszłości.
żona Juliana Rhinda Tutta
Rodziny przyszłości — na wynos
Zanim ogłosimy, że każde dziecko powinno być jedynakiem, cofnijmy się o krok i przyjrzyjmy się statystykom. Zmieniają się poglądy na temat dzieci bez rodzeństwa, ale także demografia. Według dr Banschick, w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat nastąpiła dramatyczna zmiana społeczna, która kładzie nacisk na małżeństwo i rodzinę oraz podkreśla znaczenie rozwoju jaźń . Biorąc pod uwagę, że młodzi ludzie są bardziej skoncentrowani na „jedynym” (jak w nich samych), nie jest zaskoczeniem, że liczba rodzin z „tylko”; gwałtownie rośnie.
W 2010 roku mniej więcej 19 procent rodzin w Stanach Zjednoczonych (ponad 15 mln) miało tylko jedno dziecko. A liczba ta rośnie, gdy dorośli pobierają się w starszym wieku, koncentrują się na swojej karierze i opóźnić posiadanie dzieci ze względów finansowych. Amerykanin wskaźnik urodzeń gwałtownie spadł po recesji gospodarczej w 2008 r. i od tego czasu nie ożywiła się ponownie. aktualny wskaźnik urodzeń (1,9 procent, czyli nieco mniej niż 2,1 stopa zastąpienia) wskazuje, że mniej kobiet ma dzieci, a te, które mają, mają mniej niż wiele kobiet w przeszłości.
Ponieważ prawie jedna piąta dzieci w naszym kraju dorasta jako jedyne potomstwo swoich rodzin, tylko dzieci są bardziej powszechne niż kiedykolwiek. Być może badania, które potwierdzają dzieci, które dorastają bez rodzeństwa, dotyczą mniej nauki, a bardziej komfortu. W latach 90. XIX wieku Hall i Bohannon uznali za anomalne jedynaki, twierdząc, że są niewłaściwie zachowującymi się wybrykami natury. W XXI wieku postępujemy odwrotnie — zatwierdzamy tylko dzieci, ponieważ stały się one tak powszechne. Ze względu na zmniejszający się wskaźnik urodzeń w kraju, być może powinniśmy postrzegać przyszłe pokolenie jako inteligentne, rozwinięte społecznie i empatyczne, a nie „brzydkie, źle wychowane i głupie”.
