Kompersja jest przeciwieństwem zazdrości i wszyscy powinniśmy się tego nauczyć

Zdjęcie za pośrednictwem Lauren Lee / Stocksy

Kiedy ludzie dowiadują się, że praktykuję niemonogamię, jednym z pierwszych pytań, jakie mi zadają, jest „Jak sobie radzisz z zazdrością?”

Na co odpowiadam: „Jak się masz?”

Zazdrość nie występuje tylko w przypadku braku monogamii. W rzeczywistości wcale nie jest wyjątkowy. Zazdrość pojawia się we wszelkiego rodzaju związkach, a kiedy sprawia, że ​​czujemy się bardzo niekomfortowo, robimy wszystko, aby jej nie czuć.

Nic dziwnego, że tak wiele osób czuje się pewnie mówiąc: „Nigdy nie mógłbym robić niemonogamii; byłbym zbyt zazdrosny”. Chociaż wybór jednej struktury relacji zamiast innej jest prawidłowym wyborem osobistym, to rozumowanie jest błędne. Zgodnie z tą logiką nigdy nie spróbowałbym niczego nowego z obawy przed zakłopotaniem. Z obawy przed smutkiem nigdy nie oglądałbym wyciskacza łez. Nigdy nie pojechałbym na rollercoaster, ze strachu, no cóż, strachu. Ile niesamowitych rzeczy odmówilibyśmy zrobienia, gdybyśmy w równym stopniu unikali innych niewygodnych uczuć?

Więc co takiego jest w zazdrości, że sprawia, że ​​czujemy się tak wyjątkowo nieswojo?

Rozmawiając z tysiącami ludzi o ich doświadczeniach z zazdrością, w mojej pracy jako edukator ds. seksu i związków , wydaje się, że ludzie utknęli w poczuciu, że zazdrość jest niedopuszczalną emocją. Zwłaszcza dla osób, które uważają się za ewolucję w polityce relacyjnej, toczy się wewnętrzna walkadlaczegoczują się zazdrośni i jak mogązatrzymaćto.

Ale co by było, gdybyśmy zaakceptowali zazdrość w naszym życiu i zamiast tego próbowali z nią pracować? A jeśli pozwolimy, by zazdrość była jak każda inna emocja, którą odczuwamy – wskaźnik, że nasz układ nerwowy prosi nas o zwrócenie na coś uwagi? A jeśli zamiast walczyć z zazdrością, zmienimy nasze rozumienie jej?

Zacznijmy od tego: zazdrość to całkowicie zdrowa emocja

Przeczytaj to jeszcze raz.

Nie ma nic złego w tym, że czujesz się zazdrosny. W rzeczywistości, gdybyś twierdził, że nigdy w życiu nie czułeś się zazdrosny, nie uwierzyłbym ci (pomimo zaburzeń przetwarzania emocji).

Emocje są skomplikowane. Ale z biologicznego punktu widzenia emocje to reakcje neurofizjologiczne wyzwalane przez złożoną konstelację zmian w naszych myślach, uczuciach, zachowaniach i środowisku.

W naszych ciałach uwalniane są hormony, które wywołują fizyczne i psychiczne odczucia, które byliśmy w stanie wytworzyć włóż słowa do . I trochę badań wskazuje na emocje jako nasz główny czynnik motywujący nasze zachowanie, który może być mechanizmem przetrwania.

wiki Johna Hamma

Zazdrość to nieprzyjemne uczucie, które pojawia się, gdy dostrzegamy zagrożenie dla związku. Możemy czuć się przestraszeni, zaniepokojeni lub w inny sposób niepewni naszego bezpieczeństwa w naszych związkach — to po prostu jedna z kilku powszechnych emocji, które są praktycznie powszechnie doświadczane u ludzi.

Zazdrość ostrzega, że ​​sytuacja nie jest dla Ciebie dobra — i prosi o rozwiązanie, jak odzyskać poczucie bezpieczeństwa i ochrony. Dlaczego więc chcesz się go pozbyć? To brzmi jak adaptacyjna reakcja emocjonalna Dla mnie! A ponieważ połączenie i społeczność są tak głęboko ważnymi mechanizmami bezpieczeństwa w istotach społecznych, takich jak ludzie,oczywiścieto uczucie pojawiłoby się w naszych związkach! Zazdrość mówi: „Chcemy, aby ten związek przetrwał i by czuł się bezpieczny. Może coś musi się zmienić, żeby tak się stało”.

Więc zamiast odpychać zazdrość, zaproś ją. PowiedzDziękuję Cido zazdrości.Słucham tego, co masz do powiedzenia.

Jak w przypadku każdej emocji, kluczem jest uważanie na to, co sięzrobićz tym.

James Cromwell Anna Stuart

Nasza reakcja behawioralna na zazdrość może być pomocna, ale może też być szkodliwa.

Jak więc zacząć zmieniać naszą reakcję na zazdrość?

Chociaż zazdrość jest całkowicie zdrową emocją, jeśli nie jesteśmy ostrożni,jak reagujemykiedy czujemy się zazdrośni, może to być szkodliwe dla zdrowia naszych relacji — i nas samych.

Kiedy byłem edukatorem społecznym w lokalnej agencji ds. przemocy domowej, współprowadziłem warsztaty na temat zdrowych relacji dla uczniów gimnazjów i liceów. I w tej pracy dokonalibyśmy rozróżnienia między zazdrością a ekstremalna zazdrość , gdzie to ostatnie wskazuje na reakcję na zazdrość, która zmierza do kontrolowania innych ludzi.

Na przykład, jeśli czuję zazdrość o nową osobę, z którą spotyka się mój partner, to w porządku! Wspomagającą reakcją na to uczucie może być zapisanie tego uczucia w dzienniku, aby spróbować zrozumieć, skąd ono pochodzi, rozpakować je z jednym z moich przyjaciół lub terapeuty, porozmawiać ze współczuciem z moim partnerem o tym, jak się czuję – lub wszystkimi trzema !

Niewspierającą reakcją byłoby krzyczeć na mojego partnera z powodu tego nowego związku, próbować w jakiś sposób sabotować związek lub wszcząć walkę z nową osobą. Jeśli moja reakcja na zazdrość ma na celu manipulowanie sytuacją tak, aby mój partner przestał rozmawiać z tą osobą, moja reakcja jest najprawdopodobniej szkodliwa. Jeśli moją odpowiedzią na zazdrość jest zrozumienie, dlaczego się boję i współpraca z moim partnerem, aby znów poczuć się bezpiecznie, moja odpowiedź jest prawdopodobnie sprawiedliwa i wspierająca.

A jeśli ktoś używa zazdrości jako taktyki manipulacji – celowo naciska guziki dla własnej korzyści – jest to również niebezpieczne.

Chociaż nikt z nas nie może być doskonały, w zdrowym związku chcemy unikać zachowań, które ranią ludzi, których kochamy (i tych, których kochają!).

Ale toksyczna monogamia — uspołecznione wartości, które wyznajemy wokół cnoty monogamii, które w rzeczywistości szkodzą związkom — uczy nas, że zazdrość jest oznaką miłości. I jesteśmy dziwnie zachęcani do działania (czasami niedopuszczalnymi) sposobami rozwiązywania uczucia zazdrości zewnętrznie (poza nami i naszymi związkami) zamiast wewnętrznie.

I wiele z tego sprowadza się do uczucia zaborczości.

Kiedy zazdrość przekracza granicę zaborczości?

Czasami, uczucie zazdrości wynika z poczucia zaborczości : Uważasz, że twój partner jest ci coś winien z racji bycia twoim partnerem i czujesz się niekomfortowo, gdy coś lub ktoś inny przeszkadza w zaspokojeniu twoich potrzeb. Ale w istocie, zaborczość to poczucie, że ktoś należy do ciebie – i nie wspiera zdrowych relacji.

Oto kilka przykładów zachowania zaborczego:

• Uważasz, że masz prawo wiedzieć, gdzie jest twój partner lub z kim rozmawia, nawet do tego stopnia, że ​​możesz go śledzić lub przeglądać jego telefon.
• Uważasz, że masz prawo kontrolować to, co ubiera Twój partner, zwłaszcza jeśli czujesz się niekomfortowo z potencjalną (pozytywną lub negatywną) uwagą, jaką może otrzymać, jeśli nie zastosuje się do Twojej sugestii.
• Uważasz, że masz prawo decydować, z kim Twój partner się przyjaźni. Na przykład masz zasadę, że twój partner nie może angażować się w określoną płeć.
• Uważasz, że Twoje potrzeby powinny być najważniejsze w Twoim związku — że Twój partner ma obowiązek zaspokajania Twoich potrzeb ponad potrzeby swojej rodziny, przyjaciół lub siebie.

Sugerują one, że twój partner nie należy do siebie, że nie jest nawet w pełni całością i autonomiczną istotą.

Kulturowo stale słyszymy zwroty takie jak „jeden, „moja druga połówka”, a nawet „bratnia dusza”. Te tatuaże, koszulki i nie tylko „Własność takiego a takiego”istnieć(nie mówiąc już o popularności!) jest doskonałym przykładem normalizacji zaborczości, szczególnie w obrębie monogamii. Ale wszystkie te potoczne określenia wskazują na błędne przekonanie: że twój partner jest wyjątkowy uniqueczęść ciebiew pewien sposób, że inni nie są, że „należycie” do siebie nawzajem, tak jakbyś nie był autonomicznymi jednostkami.

Zaborczość to coś, czego chcesz się oduczyć i wykorzenić. Ponieważ zazdrość nie jest z natury problemem, zaborczość prawie zawsze jest — w rzeczywistości jest znak ostrzegawczy za nadużycie .

Wodnik Mężczyzna Byk Kobieta seksualnie

Ale kiedy poświęcisz się zarówno oduczeniu się szkodliwego zachowania, jak i przekształceniu swojego związku w zazdrość, możesz zacząć stosować kompersję.

Jak kompresja może pomóc złagodzić dyskomfort związany z zazdrością

Kompersja to pozytywne, zastępcze uczucie, gdy ktoś, kogo kochasz, ma zaspokojone potrzeby.

Dla wielu osób myśl o szczęśliwych uczuciach podczas spotkania z partnerem z innym partnerem wydaje się być naciągnięta (ale obiecuję, że tak się stanie!), więc pozwól, że wyjaśnię to w inny sposób: Czy kiedykolwiek spotkałeś dzieci bawiące się w parku który ma funkcję wody? Może to system tryskaczowy; może to fontanna, do której mogą wbiegać i wychodzić; może to te pędy wody w ziemi. Jeśli kiedykolwiek zatrzymałeś się, aby zobaczyć, jak są uszczęśliwieni, jak dobrze się bawią z czymś tak prostym jak woda, być może poczułeś się przepełniony radością. Obserwowanie ich rozkoszy wypełniatyz zachwytem. To jest kompresja.

Aby rozszerzyć to na romantyczne relacje, być może czułeś się podekscytowany i dumny, obserwując, jak twój partner odnosi sukces w czymś, nad czym pracował od dłuższego czasu. Może czułeś się szczęśliwy, widząc, jak twój partner wchodzi w interakcję z najbliższym rodzeństwem lub starym przyjacielem. Być może zastępczo doświadczyłeś ich nieokiełznanej radości z wizyty w nowym miejscu podróży. Widzenie partnera szczęśliwego nie zawsze oznacza zazdrość, rozczarowanie lub wściekłość. Przez większość czasu wydaje się to jak kompresja.

Kompersja jest zasadniczo przeciwieństwem zazdrości i jest to doświadczenie, o którym dużo mówimy w niemonogamii. Choć może się to wydawać zaskakujące dla osób, które tego nie doświadczyły, może być poczucie komfortu i podekscytowania, wiedząc, że ktoś, kogo kochasz, jest szczęśliwy, wiedząc, że potrzeba, której nie możesz do końca zaspokoić, jest zaspokajana przez kogoś innego , wiedząc, że twój partner doświadcza pełnego człowieczeństwa poprzez połączenia z innymi ludźmi.

Nie oznacza to, że zazdrość nie pojawia się również w przypadku braku monogamii. To na pewno jak diabli. Ale głębokie zaangażowanie w niemonogamię oznacza głębokie zaangażowanie w siedzenie z zazdrością, rozpakowywanie i pracę z zazdrością. Możesz też podjąć to zobowiązanie w monogamii.

Zazdrość, w końcu, to twój system nerwowy ostrzegający cię o zagrożeniu twojego bezpieczeństwa. Możesz czuć się zazdrosny, gdy rodzice poświęcają twojemu bratu więcej uwagi lub pochwał niż ty. Możesz czuć się zazdrosny, gdy twój najlepszy przyjaciel częściej spotyka się ze swoją nową żoną z pracy. Możesz czuć się zazdrosny, gdy twój partner jest podekscytowany kimś, kogo właśnie spotkał. Ale połączenia nie muszą być groźne.

Możesz zmienić sposób, w jaki podchodzisz do tego uczucia. Zamiast „Jak mogę usunąć zagrożenie z życia mojego partnera, a tym samym z mojego?” zapytaj „Co mi to mówi? Czego potrzebuję, aby znów czuć się bezpiecznie?”

Ponieważ aby przejść w kierunku akceptacji (a nawet współczucia!), najpierw musimy przyznać, w jaki sposób i dlaczego pojawia się u nas zazdrość, musimy ustalić, czy zagrożenie, które czujemy, jest realne, czy wyimaginowane (lub może zakorzenione w zaborczości). i musimy zdecydować, jak w zdrowy sposób zaspokoić nasze potrzeby.

Dr Melissa Fabello jest aktywistką sprawiedliwości społecznej, której praca koncentruje się na polityce ciała, kulturze piękna i zaburzeniach odżywiania. Śledź ją dalej Świergot i Instagram .