Przez lata skupiałem się na byciu szczupłym — pewnego dnia zdałem sobie sprawę, że chodzi o bycie zdrowym

Nie jestem osobą, którą możesz uznać za szczupłą. Mam grube uda, ciastowaty środek i podwójny podbródek. Nawet będąc najszczuplejszym, kiedy byłem w liceum, kiedy uważałem mój metabolizm za coś oczywistego, wciąż miałem małego psiaka w podbrzuszu. Doprowadzało mnie to do szału. Zastanawiałem się, dlaczego nie mogę mieć takiego samego ciała jak wszyscy inni.

Pomimo mojej osobowości myślałem, że faceci nigdy mnie nie pójdą z powodu mojego wyglądu. I miałem rację. Powiedziano mi, że jestem materiałem na przyjaciela, a nie na randki. Niektórzy powiedzieliby, że ten gruby, zabawny przyjaciel. Miałam nauczycielkę tańca, która powiedziała mi, że jestem za gruba na baletnicę. Miałem członków rodziny oceniających, którzy wskazywali, kiedy moja waga będzie się wahać.

Te komentarze przyklejają się do ciebie. Tworzą małe przestrzenie w twoim mózgu, które sprawiają, że myślisz, że to, kim jesteś, zależy od tego, jak wyglądasz – i od tego, co zrobisz, aby wyglądać lepiej. Stworzyło niezdrową relację ze mną i jedzeniem, ze mną i moją wagą. To z pewnością stworzyło niezdrowe postrzeganie mojej wartości. Moja wartość zależała głównie od mojej talii.

Po ukończeniu szkoły średniej zostałam w domu i poszłam do szkoły, podczas gdy wszyscy moi przyjaciele wyjechali. Czytam książki i oglądam filmy i nie przejmuję się swoją wagą. Wszedłem w dobry trening i utrzymałem całkiem dobrą wagę. Ale kiedy moi przyjaciele wracali do domu, wracałem do tego, że czułem się jak ten gruby, zabawny przyjaciel. Kochałem swoją osobowość, ale chciałem – tylko raz lub dwa – aby ktoś pogratulował mi tego, jak wyglądam, zamiast mówić mi, że jestem zabawny. Tyle uwagi poświęciłem swojej kondycji — nie chodziło o zdrowie, ale o mój wygląd.

wrzosowe, zablokowane palce

Pod koniec college'u zaczęłam spotykać się z moim obecnym chłopakiem i odpuściłam sobie treningi na rzecz spędzania z nim czasu. Nałożyłem „wagę związku” od późnych przekąsek i zwiedzania meksykańskich restauracji, w których zawsze byliśmy. Zbyt późno zdałem sobie sprawę, że podniosłem dwa rozmiary spodni i zacząłem czuć się skrępowany. Byłem sfrustrowany i miałem dość, kiedy pchanie się na siłowni nie działało. Zrezygnuję z napojów gazowanych, przestanę jeść słodycze. Pozbawiłbym się, a mimo to moja talia by się nie zmieniła.

Coraz bardziej mnie to denerwowało. Byłem tak pochłonięty swoim wyglądem, że nawet nie chciałem być widziany. Nie przebierałabym się przed moim chłopakiem. Wpadałam w panikę przed ślubami, weselami i baby shower i mówiłam przyjaciołom, że nie chcę iść, bo nie chciałam, żeby ktokolwiek widział mnie w takim stanie.

Byłam tak wściekła na moje treningi za to, że nie przynosiły rezultatów, że byłam skłonna przegapić kamienie milowe w życiu mojej przyjaciółki z powodu tego, jak wyglądałam w sukience.

Cały proces musiał być bardzo wyczerpujący. Nienawidziłam ćwiczyć i nie widzieć wyników. Nienawidziłam czytać, że stres pogarsza wszystko, co tylko bardziej mnie stresuje. Nie spałem wystarczająco dużo z powodu moich skłonności do pracoholizmu. Wszystkie przygotowywanie posiłków i sesje na siłowni na świecie już nie wystarczały. Więc zacząłem przestać się troszczyć. Przestałem pilnie podchodzić do tego, co jadłem i co robiłem.

Po prostu się poddałem.

Kiedy nadszedł sierpień w zeszłym roku, zacząłem wariować z innego powodu. Zdałem sobie sprawę, że został mi tylko rok z moich 20 lat i chciałem dokonać gruntownego remontu. Nadal zachowałbym wszystkie cudowne cechy, które posiadałem, takie jak mój humor i lojalność, moja empatia i intelekt – ale przyjrzałbym się sobie uważnie i zobaczyłem, co należy zmienić.

Nie chciałem wciągać całej negatywnej energii moich 20-latków w moje 30-tki. Chciałem wejść w następną dekadę życia z lepszymi intencjami, lepszą energią i co najważniejsze: lepszym ciałem.

Więc znów zacząłem przygotowywać posiłki. Zwiększyłem spożycie warzyw, używałem tylko chudego mięsa lub tuńczyka, robiłem przekąski z owoców lub orzechów. Jedynymi napojami, na jakie sobie pozwalałem, była woda i zielona herbata. Zjadłbym tu margaritę lub tam doktora Peppera, ale wypiłem wystarczająco dużo wody, żeby to przeważyć.

Zacząłem iść na dłuższą drogę w pracy, aby uzyskać więcej kroków. Odkupiłem BeachBody, mając nadzieję, że znajdę program, który naprawdę pomoże mi to osiągnąć i być szczuplejszym i lepiej wyglądać. Przez kilka następnych miesięcy trzymałem się tego. Oddawałem się tu i tam, ale nigdy nic, co zrównoważyłoby całą moją ciężką pracę.

Potem nadeszły święta.

Grudzień był tak pracowitym miesiącem, że ledwo miałam czas na oddech, nie mówiąc już o znalezieniu czasu na trzymanie się planu treningowego. Potem rozpoczęły się świąteczne przyjęcia, a wraz z nimi pyszne desery i dekadenckie kolacje. Zawsze nie mogłam się doczekać tych raz w roku smakołyków i ten rok nie był inny. W czasie wakacyjnej przerwy w pracy przestałam się zdrowo odżywiać i ćwiczyć. I czułemstraszny.

Kilka dni przed powrotem do pracy zacząłem czuć się chory. Mój żołądek był zawsze zaciśnięty i nie spałem przez całą noc. Byłem zirytowany i nie mogłem zrozumieć dlaczego. Dopóki nie dotarło do mnie, że nie tknąłem warzyw od prawie dwóch tygodni, a jedyny owoc, jaki miałem, był upieczony w kruszonkę. I choć lenistwo było mile widziane, wkrótce poczułem, że muszę wstać, poruszać się i być aktywnym.

To wtedy kliknęło. Nie czułam się okropnie z jakiegokolwiek innego powodu, poza tym, że przestałam o siebie dbać. Wtedy zdałem sobie sprawę, że jeśli chcę zmienić sposób myślenia, Musiałem przestać widzieć to, co robię, jakwagastrata podróż, ale raczejzdrowiepodróż.

Nie chodziło o próżność i wygląd, choć to też nikomu nie zaszkodziło. Chodziło o zmianę nawyków i dokonywanie lepszych wyborów dla mojego zdrowia i tego, jak się czuję w środku. Zdałem sobie sprawę, że połowa bitwy polegała na tym, że wiedziałem, że to, co robię, na dłuższą metę sprawi, że poczuję się lepiej i silniejszy.

Gdybym dbał o siebie i skupiał się na byciu zdrowym, a nie chudym, czułbym się lepiej psychicznie i fizycznie. Teraz patrzę na przygotowywanie posiłków i myślę,Daję mojemu ciału to, czego potrzebuje, aby pozostać silnym.

Wybieram treningi, które będą przyjemne i wymagające, ale nie będą zmuszać się do robienia czegoś, czego nie potrafię. Pamiętam, że każdy organizm jest inny i inaczej reaguje na treningi niż moje. Myślę o tym, jak świetnie się czuję po treningu i jak dobrze będę po nim spać.

Zmiana mojego spojrzenia na to, co robię, aby zmienić moje zdrowie fizyczne, miała wpływ na moje zdrowie psychiczne, którego się nie spodziewałem. Teraz widzę siebie w inny sposób. Jasne, nadal chciałbym wyglądać jak Blake Lively na czerwonym dywanie, ale nie mam jej budżetu ani osobistego trenera. Z czasem pojawią się zewnętrzne zmiany fizyczne, ale świadomość, że poprawiasz swoje niezdrowe skłonności i prowadzisz zdrowsze życie, co jest o wiele ważniejsze.