Ten film TikTok zachwycił Internet — zapytaliśmy ekspertów, czy może pomóc naszemu zdrowiu psychicznemu

Ilustracja autorstwa Brittany England

Kiedy spotkanie w środę zostało przesunięte o 2 dni, kiedy to nastąpi?Odpowiedź może wydawać się oczywista, ale tak nie jest. Zarówno „poniedziałek” jak i „piątek” są poprawną odpowiedzią. To nie jest jakieś podchwytliwe pytanie ani nawet filozoficzny pokarm dla myśli. To proste zapytanie pokazuje podział w sposobie postrzegania czasu przez ludzi. Oto dwie główne perspektywy:

• Jeśli Twoja odpowiedź brzmiała „poniedziałek”, badania kognitywistyki i lingwistyki sugerują, że masz perspektywa poruszania się w czasie. Ten punkt widzenia konceptualizuje cię w chwili obecnej jakonieruchomyobiekt, z czasem poruszający się w twoim kierunku, jakby był kawałkiem czekolady na taśmociągu.
• Jeśli „piątek” był twoją instynktowną odpowiedzią, sugeruje to, że masz perspektywa poruszająca ego. Z tego punktu widzenia ty (odpowiadający) postrzegasz siebie jakow ruchuwobec wydarzeń w przyszłości.

Ta grupa „dwóch typów ludzi” rozwaliła umysł naukowy TikTok w czerwcu, kiedy Gregory Brown, za pośrednictwem AsapSCIENCE, dokonał 48-sekundowy film na zjawisko. Oczywiście dyskurs przeniósł się na Twittera, zwiększając zainteresowanie koncepcją kognitywistyki, która krążyła w kręgach psychologii i lingwistyki prawie 2 dekady .

Poruszający się w czasie a poruszający ego dekodowany w czasach COVID-19

Jeśli nadal jesteś zdezorientowany, nie jesteś sam. Natalie Jeung, licencjonowany profesjonalny doradca w Skylight Counseling z Chicago, ułatwiła nam to: „Kiedy mówisz o perspektywie poruszającej ego, wydaje się, że w tym, czym jesteś, jest więcej poczucia kontroli lub sprawczości. robisz w swoim życiu” – mówi Jeung. „Ego w świecie psychologii oznacza poczucie siebie. To właśnie pomaga mediować między osądzającymi myślami, które masz.'

Ilustracja autorstwa Brittany England

Na przykład w kontekście pandemii Jeung mówi, że osoba z punktem widzenia poruszającym ego może skierować niepokój związany z koronawirusem w coś bardziej produktywnego. “Są zadania, które mogę wykonać i cele na drodze do końca pandemii”. Postrzegaliby czas, który wspólnie spędziliśmy pod wpływem wirusa, jako fizyczny tunel, przez który można przejść.

Natomiast ktoś z perspektywą poruszania się w czasie może próbować uzyskać większe poczucie akceptacji.„Zamierzam po prostu dostosować rzeczy, których nie mogę kontrolować”.Niejawnie postrzegają ten czas jako coś mobilnego, jak zbliżający się samochód, zbliżający się do nich i mogą pracować nad tolerowaniem dyskomfortu lub praktykowaniem radykalnej akceptacji, dopóki się nie pojawi.

Więc poza byciem inicjatorem rozmów na imprezach, co to oznacza?

Choć spopularyzowano go wcześniej w 2017 roku (poprzez Cięcie ), popularne media w dużej mierze zdegradowały percepcję doczesną do: „Spójrz! To jest rzecz!” I nie bez powodu: chociaż wielu badaczy psychologii i kognitywistyki dalej badało to zjawisko, przeprowadzono niewiele badań klinicznych dotyczących tego, jak odnosi się to do większych problemów ze zdrowiem psychicznym i osobistych umiejętności radzenia sobie.

Są jednak pewne badania. Eksperymentalni badacze psychologii Albert Lee i Li-Jun Li ustanowił jakiś grunt o tym, jak percepcja czasowa wpływa na postrzeganie przeszłych wydarzeń przez ludzi, odnosząc ich wyniki do potencjalnych zastosowań klinicznych w zaburzeniach nastroju.

Wierzą, że może pomóc ludziom radzić sobie z psychologicznym dystansem między sobą a nieprzyjemnymi wydarzeniami. W 2014 roku opublikowali swoje odkrycia dotyczące przywoływania pamięci i patrzenia w przyszłość.

Zauważyli, że badani wspominający negatywne lub nieprzyjemne doświadczenia częściej przyjmowali perspektywę poruszającą ego. Odwrotnie, gdy byli przygotowani do przypomnienia sobie przyjemnego wydarzenia, mieli tendencję do przyjmowania perspektywy poruszania się w czasie. Jednak patrząc w przyszłość, Lee i Li stwierdzili, że jest dokładnie odwrotnie.

Przewidywanie czegoś przyjemnego w przyszłości przywoływało perspektywę poruszania ego, podczas gdy wyobrażanie sobie czegoś nieprzyjemnego uruchamiało perspektywę poruszania się w czasie. Może to oznaczać, że jeśli boisz się spotkań, możesz być bardziej skłonny zareagować z perspektywą poruszania się w czasie i uwierzyć, że środowe spotkanie zostało przesunięte „do przodu” na poniedziałek.

Może pomóc w ruminacji

Opierając się na swoich odkryciach, Lee i Li wysunęli teorię, że gdyby ludzie z depresją mogli nauczyć się przyjmować bardziej perspektywę poruszania ego, mogliby być w stanie złagodzić ruminacje, powszechny objaw i schemat myślenia w depresji.

„W istocie odkrycie sugeruje, że doświadczenie czasu jest elastyczne, a nasze umysły są w stanie moderować psychologiczny dystans między nami a wydarzeniami czasowymi (np. nawiedzającym wydarzeniem z przeszłości), tak jakby były obiektami w przestrzeni fizycznej ( np. „uciekamy” od niego lub „zostawiamy to za nami”)”, Lee mówi Greatist w e-mailu.

W przypadku teorii klinicznej, wyjaśnia Lee, przyjęcie aktywnej, wypełnionej podmiotowością perspektywy poruszania ego może potencjalnie sprawić, że ktoś poczuje się „stosunkowo lepiej” niż perspektywa „czas się dzieje, a ja po prostu siedzę”.

Jednak w ostatecznym rozrachunku ich badania nie mogły wyciągnąć konkretnych wniosków. A 6 lat później niewiele więcej zostało odebrane. Nie przeprowadzono żadnych badań klinicznych nad zastosowaniem percepcji czasowej w klinicznym środowisku zdrowia psychicznego, mówi. A bez dowodów empirycznych przedwczesne jest wyciąganie jakichkolwiek wniosków na temat radzenia sobie ze stresem lub łagodzenia objawów choroby psychicznej.

Podejście psychiatry do wiedzy, czy poruszasz się w ego czy poruszasz się w czasie

Z tym ograniczeniem zgadza się dr Rachel A. Ross, psychiatra z Montefiore Health System, specjalizująca się w zaburzeniach lękowych i zaburzeniach odżywiania. „Istnieje korelacja między tym, jak postrzegamy siebie w świecie i przestrzeni. Nie ma korelacji z tym, jak postrzegamy siebie w czasie” – mówi. „Myślę, że to naprawdę interesujące, ale nie mogę wymyślić, jak zadać pytanie, aby móc je przestudiować”.

Pomimo tego, że nie jest formalnie zintegrowany jako koncepcje zarządzania zdrowiem psychicznym, Ross widzi, że perspektywa poruszania ego w porównaniu z poruszaniem się w czasie pasuje wprost do sterówki CBT lub terapii poznawczo-behawioralnej, aczkolwiek w sposób pośredni.

„Możliwość wykorzystania poznawczej świadomości swojej perspektywy, bycie w niej elastycznym, jest całkowicie możliwe, ale nie jest łatwe” – mówi. Im więcej praktykujesz dany sposób myślenia, tym łatwiej jest, a terapia może pomóc. „CBT jest dokładnie tym. Jeśli jesteś zmotywowany, aby zacząć od świadomości konkretnego nawykowego sposobu reagowania, behawioralnego lub poznawczego, możesz poćwiczyć zmianę tej odpowiedzi”.

Rozumiejąc relacje między zachowaniami, myślami i sytuacjami, osoby zaangażowane w CBT mogą zwiększyć swoją świadomość nawykowych reakcji, niezależnie od tego, jak się czują lub jak zachowują się w konkretnej stresującej sytuacji. Jeśli chcą to zmienić, CBT może pomóc im przemyśleć, dlaczego zachowują się w ten sposób, i przeprowadzić burzę mózgów na bardziej efektywne sposoby reagowania.

Na przykład, jeśli często pojawia się myśl „Nigdy nie zdziałam niczego na czas”, pomocne może być alternatywne wyjaśnienie, w tym predyspozycje do poruszania ego lub perspektywy poruszania się w czasie. „Daje ci to możliwość pobicia się trochę mniej” – mówi Ross.

Poruszanie się w czasie lub ego, ważne jest, aby być płynnym i elastycznym

Terapeuta Natalie Jeung uważa, że ​​dopasowanie rozróżnienia między perspektywą poruszania ego i perspektywy poruszania się w czasie w praktycznym podejściu do radzenia sobie ma sens.

aktor odkurzających dziwniejsze rzeczy

W skrajnych przypadkach nastawienie na ego może spowodować, że ludzie będą próbować uzyskać nierealistyczną kontrolę nad wszystkim w życiu; podczas gdy sposób myślenia o skrajnie zmieniającym się czasie może skutkować poczuciem całkowitej bezradności – „jakbyś był tylko świadkiem w życiu”.

Dlatego bez względu na to, do jakiego nastawienia jest predysponowana dana osoba, ćwiczenie elastyczności jest przede wszystkim ważną umiejętnością.

„Szukamy tego spektrum, w którym możesz płynnie poruszać się między dwiema perspektywami, w których możesz akceptować rzeczy, które są poza twoją kontrolą, ale będziesz mógł czuć, że możesz kontrolować inne rzeczy” – mówi Jeung.

Ale posiadanie jakiegokolwiek wewnętrznego poczucia kontroli lub sprawstwa nad własnym życiem nie musi być propozycją typu „wszystko albo nic”. Ludzie nie tkwią na stałe w żadnej percepcji czasu, chociaż mogą być predysponowani do patrzenia na świat w taki czy inny sposób.

Według Jeunga właśnie tutaj pojawia się kadrowanie podczas terapii. Poprzez sformułowanie lub przeformułowanie długotrwałych myśli i przekonań, klienci są w stanie kontemplować i internalizować różne perspektywy. „Przejście z bardziej negatywnego tonu do bardziej pozytywnego może być pomocne, nawet jeśli ogólny przekaz jest dokładnie taki sam” – mówi.

Podaje przeformułowany przykład powszechnego zdania: „Popełniam błąd, który ludzie zobaczą, co oznacza, że ​​jestem zły w swojej pracy”. W pozytywnym przeformułowaniu klient może zamiast tego pomyśleć: „Popełniłem błąd i ludzie mogli to zobaczyć, ale nauczyłem się z tego”. W obu przypadkach informacje są takie same — popełniłem błąd i inni wiedzą — ale nastąpiła korzystna zmiana perspektywy.

Chociaż wciąż trzeba przeprowadzić więcej badań na temat tego, jak bardzo percepcja czasowa może wpłynąć na naszą zdolność radzenia sobie ze stresem i niepewnością życiową, zarówno Ross, jak i Jeung jasno stwierdzili, że dostępne są już potwierdzone dowody korzyści z CBT. „Rzeczywistość jest taka, że ​​mamy pewną agencję, która mówi, co możemy zrobić, aby poczuć się lepiej w naszym życiu” – mówi Jeung. Bez względu na początkowe nastawienie na przyszłość, wciąż jest miejsce na rozwój i zmiany.