Co zyskałem, gdy przestałem próbować schudnąć

Ilustracja autorstwa Brittany England

Uwaga dotycząca treści: Ten artykuł zawiera szczegółowe informacje na temat utraty wagi starania.

„Co możesz robić zamiast diety, ćwiczeń i myślenia o jedzeniu?”

Pytanie mojego dietetyka całkowicie mnie zaskoczyło.Nie spędziłem tyle czasu na pogoni za idealnym ciałem, prawda?

Jasne, byłem na diecie od lat. Czasami posuwałem się za daleko w liceum, kiedy całymi dniami jadłem prawie wszystko, ale „odchudzanie” było inne. Jednak nic w mojej obszernej historii diet nie porównywało się z tym, co zaczęło się w styczniu 2018 roku.

Właśnie wróciłam z roku za granicą i zaczęłam przybierać na wadze. Byłem zdesperowany, żeby to wszystko stracić (a potem trochę). Próbowałem więcej diet, niż chciałbym przyznać, w tym keto, weganizm, oczyszczanie sokami i liczenie kalorii, a wszystko to podczas ćwiczeń cztery lub pięć razy w tygodniu.

Myślałem, że cały czas odchudzanie jest normalne.

Mój dietetyk wiedział o tym wszystkim. Wiedziała, że ​​zanim zacząłem się z nią spotykać, prawdopodobnie wymieniłbym dietę jako jedno z moich hobby.

Aby wyjaśnić, mój ginekolog nakłonił mnie (z dobrymi intencjami) do wizyty u dietetyka, który specjalizuje się w leczeniu zaburzeń odżywiania i Zdrowie w każdym rozmiarze . Po tym, jak wspomniałem o mojej diecie, reżimie ćwiczeń i problemach hormonalnych i wspomniałem, że mam problemy z utratą wagi, poleciła mi tego dietetyka iw desperacji (aby schudnąć), umówiłem się na wizytę.

Myślałem, że mój dietetyk nauczy mnie sekretu szczupłości, ale zamiast tego poznałem sekretną nazwę mojej przewlekłej diety: inne określone zaburzenie odżywiania. Myślałem, że to, co robię, jest normalne, ale nie zdawałem sobie sprawy (do niedawna), jak wiele z bogactwa życia mi brakowało.

Dowiedziałem się, że jest tak dużo czasu

Spędziłem tyle czasu na obsesji na punkcie szczupłości. Ważyłam się więcej niż raz dziennie. Prowadziłem dzienniki żywności, zapisywałem posiłki w aplikacjach fitness i planowałem cztery lub pięć treningów o wysokiej intensywności w tygodniu. Stworzyłem czaty grupowe dotyczące odpowiedzialności, mając nadzieję, że moi przyjaciele będą kontrolować moją liczbę kalorii.

To, czego nie podzieliłem, to wstyd, jaki czułem podczas nocnych napadów lub godzin spędzonych na pracy nad kaloriami.

Teraz, gdy zrezygnowałem z celowego odchudzania, mam cały czas wstecz.

Zacząłem pisać, co oznacza, że ​​mogę wziąć kilka dni wolnego od ćwiczeń, aby wysłać prezentacje lub zbadać artykuł. Ćwiczenie umysłu poprzez pisanie było wspaniałym wykorzystaniem mojego czasu i wspaniałym kreatywnym ujściem.

I zamiast pisać do znajomych, żeby zawstydzili mnie jedzeniem, Facetime planuję wspólne wycieczki lub narzekam na coś innego niż moja dieta. Wiosną pojechałam do Grecji z moją najlepszą przyjaciółką, gdzie jedliśmy najsmaczniejsze potrawy i bawiliśmy się najlepiej w naszym życiu.

Czas spędzony na aplikacjach fitness został przekierowany na aplikacje do budżetowania. Ta nowa obsesja jest fajniejsza, bardziej edukacyjna i zdrowsza — szczególnie dla mojego portfela. Dziwne, jak zdrowa żywność kosztuje dużo pieniędzy.

Jest tyle wolności do radości

Po porzuceniu obsesyjnej rutyny ćwiczeń, mogłem swobodnie iść na happy hour z przyjaciółmi bez konieczności przestawiania treningu. Elastyczność w robieniu tego, co służy mi i mojemu szczęściu, zmienia życie.

Kiedy byłem w najgorszym miejscu ze swoim ciałem, ruch postrzegałem tylko jako karę za jedzenie. Zmusiłam się do intensywnego treningu cardio każdego dnia, wierząc, że to klucz do utraty wagi. Nigdy nie próbowałem treningu siłowego, a jogę uprawiałem tylko wtedy, gdy obejmował on porcje cardio w bardzo gorących pomieszczeniach.

Od kiedy zrezygnowałam z odchudzania, byłam swobodniejsza, w stanie wypróbować różne rodzaje ćwiczeń i robić je, gdy moje ciało domaga się ruchu. Próbowałem tak wielu różnych rodzajów jogi, o których istnieniu nawet nie wiedziałem! Relaksujący klasa yin w niedzielny wieczór to idealny reset zarówno dla mojego ciała, jak i umysłu przed tygodniem pracy, czyli wtedy, gdy robię zajęcia spinningowe i trochę treningu siłowego.

Cały ruch jest dobry — nawet jeśli chodzi tylko od mojego biurka do kawiarni po drodze po słodki smakołyk.

Ta swoboda pozwoliła mi również spróbować rzeczy, których wcześniej się bałam (np. słodkich smakołyków). Wyrzuciłem wagę i nie ważyłem się od listopada 2018 roku.

Wrzuciłam moje zdjęcia, na których widać widoczny cellulit lub tłuste bułki. Mam wolność, by być tym, kim jestem teraz — zamiast być uwięzionym w mentalnym więzieniu, z którego nie uwolniłbym się, dopóki nie schudnę.

Więcej energii fizycznej i emocjonalnej

Miałam szczęście, że zostałam skierowana do dietetyka, którego specjalnością nie była celowa utrata wagi. Jej praktyka była przesiąknięta nauczaniem klientów intuicyjnego jedzenia i cieszenia się zdrowiem bez względu na ich rozmiar. Praca z nią przez zaledwie kilka tygodni ujawniła moje ciało było w trybie głodu .

Trochę czasu zajęło mojemu ciału ponowne nauczenie normalnego jedzenia. Potrzebowałem programu witaminowego, aby odzyskać energię fizyczną. Ograniczenia spowodowały u mnie niedobór kilku kluczowych witamin, takich jak witamina D. i B-12 (zarówno doustnie, jak i podskórnie), które są powiązane z poziomami energii.

Kiedy zacząłem odżywiać moje ciało, stałem się bardziej pobudzony niż na jakiejkolwiek modnej diecie, której próbowałem, w tym keto. Ale to, co było jeszcze bardziej transformujące, to zmiana mojej emocjonalnej energii.

Nienawiść do swojego ciała i codzienne torturowanie go wymaga tak wiele. Karmienie się narracją, że nie jestem wystarczająco dobry, zebrało swoje żniwo. Tak naprawdę jeszcze tego nie wiedziałem, ale byłem zmęczony takim życiem.

Nadal pracuję nad tym, aby być w porządku z byciem w większym ciele, ale zdolność do wydawania mojej emocjonalnej energii na ulepszanie świata zamiast „ulepszania” mojego ciała była pozytywną zmianą, za którą jestem bardzo wdzięczna.

Robienie miejsca na radykalną akceptację

' Radykalna akceptacja ” to termin, którego nauczył mnie mój dietetyk. Każdego dnia stawiam sobie wyzwanie, aby uznać to, co czuję do swojego ciała i po prostu je zaakceptować. Pomaga mi spotkać się tam, gdzie jestem, zamiast spędzać całe godziny na jawie tęskniąc za ideałem, którego prawdopodobnie nigdy nie osiągnę.

Akceptuję fakt, że dieta nigdy nie działała na mnie i nigdy nie będzie. Akceptuję moje ciało takie, jakie jest teraz, jakie było wczoraj i jakie będzie jutro.

Czasami emocje związane z moim ciałem nie są pozytywne, ale kiedy praktykuję uważną ich akceptację, ułatwia to przetwarzanie bólu. Uznając swój ból, mogę skupić się na radzeniu sobie z mechanizmami, zamiast głodzić się jako technika odrętwienia.

Ta koncepcja radykalnej akceptacji służyła mi również w inny sposób. To było niesamowite narzędzie w moich relacjach i karierze.

Jest tak wiele rzeczy, których nie możemy i nie powinniśmy próbować kontrolować. Kiedy akceptuję te rzeczy, mogę skupić się na tym, co mogę zmienić, aby moje relacje były zdrowsze, a praca bardziej satysfakcjonująca.

W końcu mój dietetyk miał rację

jabyłspędzam cały swój czas i energię na diecie i ćwiczeniach, ale z jej pomocą już tego nie robię. Wejście w drugi rok bez utraty wagi jest ekscytujące, chociaż wiem, że będzie to trudne.

spotyka się z facetem starszym o 20 lat

W te trudne dni, kiedy moje zaburzenia odżywiania próbują nakłonić mnie do powrotu do moich starych nawyków, przypomnę sobie wszystko, co zyskałem, odkąd przestałem dążyć do utraty wagi.

Reina Sultan (ona/ona) jest libańsko-amerykańską muzułmanką, która w wieku od 9 do 5 lat zajmuje się problematyką płci i konfliktów. Jej prace można również znaleźć w Huffington Post, Rewire.News, Wear Your Voice Mag i Rantt. Podążać @SultanReina na Twitterze, gdzie znajdziesz niekończące się gorące ujęcia i zdjęcia jej niezwykle uroczych kotów