Dlaczego kultura dietetyczna jest toksyczna — nawet dla osób, które nie są na diecie

Chyba nie ma kobiety we współczesnej kulturze bardziej jednocześnie celebrowanej i znieważanej niż kobieta, która je, co chce i nie przybiera na wadze.

jak sprawić, by mężczyzna-Baran miał na twoim punkcie obsesję

Wszyscy twierdzimy, że znamy kogoś takiego. Patrzymy na nią i mruczymy: „Nie wiem, gdzie to umieściła!” Często jest wyśmiewana lub ostracyzmowana. Ale nadal chcemy wiedzieć: jak ona to robi? Jaki jest jej sekret?

Po raz pierwszy zetknąłem się z tym zjawiskiem, miałem 11 lub 12 lat, dzieląc talerz frytek z serem chili z koleżanką z lekcji tańca w lokalnej knajpie. Zauważyłem, że jedna ze starszych dziewczyn wpatruje się w nas ze stołu, a kiedy zwróciłem jej uwagę, powiedziała: „Gdybym to zjadł, mój tyłek byłby wielkości Jowisza”.

Spojrzałem na moją przyjaciółkę, która była ode mnie większa, ale niewiele, i patrzyłem, jak odkłada widelec.

Przez całe moje życie inne kobiety pytały mnie o mój sekret, aby stać się tak szczupłym. Zwykle odrzucam to żartem o sprzedaniu swojej duszy szatanowi. Ale prawda jest taka, że ​​nie mam nic podobnego do tajemnicy, poza tym, że moja matka jest chuda, jej matka była chuda i tak dalej i tak dalej.

Pomijając czynniki społeczno-ekonomiczne, różnice genetyczne w metabolizmie, tętno spoczynkowe, „ hormon głodu & rdquo; zwany leptin , a także wiele innych czynników przyczynia się do tego, że ktoś może łatwo schudnąć lub przybrać na wadze. Okazuje się, że naturalna chudość to tylko szczęście losowania.

Jak wyjaśnia licencjonowana doradczyni zdrowia psychicznego Molly Bahr: „Tak jak niektórzy ludzie są niscy, inni są wysocy, niektórzy mają mniejsze ciała, a inni większe. Genetyka i społeczne determinanty zdrowia odgrywają znacznie większą rolę w wielkości ciała i zdrowiu.”

Do niedawna nigdy nie myślałam zbyt długo ani intensywnie o konsekwencjach bycia naturalnie szczupłą. Kiedy społeczeństwo wskazuje na ciebie jako na złoty standard tego, jak kobieta powinna wyglądać i zachowywać się, raczej tego nie kwestionujesz.

Ale od tego czasu zacząłem się zastanawiać, jak wszyscy połknęliśmy tę narrację. A co ważniejsze, dlaczego zdecydowaliśmy się to zaakceptować, ignorując oczywistą drugą stronę medalu: jeśli istnieje mała kobieta, która nie przybiera ani nie traci na wadze „bez względu na wszystko”; ma się rozumieć, że istnieją większe kobiety, które też tego nie robią .

I chociaż naturalnie szczupłe kobiety mogą słyszeć nasz udział w ostrych komentarzach na temat naszego wzrostu, ludzie o większych ciałach ponoszą główny ciężar uprzedzeń społeczeństwa w zakresie rozmiaru. .

Jako kultura nadal utożsamiamy szczupłość z dobrym samopoczuciem i utratę wagi z wysiłkiem. Cienki = zdrowy, gruby = niezdrowy. Utrata wagi = osiągnięcie, przybranie na wadze = lenistwo.

Nadal wierzymy w to na podstawowym poziomie, mimo że jest to raz po raz obalane. Jasne, utrata masy ciała może być produktem ubocznym przyjęcia zdrowego stylu życia, ale niekoniecznie jest wskaźnikiem.

Wiele osób o większych ciałach jest aktywnych, zdrowych i szczęśliwych – a wiele osób o mniejszych ciałach nie. Niektórzy ludzie mogą poprawić swoje zdrowie poprzez utratę wagi, ale wielu innych tylkouwierzyćpowinni schudnąć z powodu fatfobicznego przekazu, jaki wysyła im społeczeństwo.

Co więcej, fakt, że ludzie w większych ciałach, a w szczególności większe kobiety — a w szczególności większe kobiety koloru — są konsekwentnie odrzucony i zawstydzony przez wszystkich, od pracodawców, przez środowisko medyczne, po zupełnie obcych ludzi, jest oburzeniem i społeczną hańbą o zdumiewających proporcjach. .

Okazuje się jednak, że „waga = wellness” mentalność ma toksyczny wpływ na wszystkich, nawet szczupłych ludzi.

Reklamy, które widzimy i komunikaty, które otrzymujemy z niemal każdego kierunku, nie mówią nam, że regularne jedzenie warzyw i ćwiczenia fizyczne pomogą nam się skoncentrować, zasnąć i ogólnie po prostu poczuć się lepiej. Mówią nam, że robienie tych rzeczy pomoże nam schudnąć. Dlatego ci z nas, którzy nie chcą schudnąć, mogą nie poświęcać zbyt wiele uwagi naszej diecie i nawykom ćwiczeń.

Na studiach zastanawiałem się nad swoimi okropnymi nawykami — za dużo imprezowania, jedzenia fast foodów, nigdy nie ćwiczyłem — i powiedziałem sobie „W porządku”. Nie przybieram na wadze.”

Dopiero gdy zacząłem biegać w wieku około 20 lat, zdałem sobie sprawę, że moja waga nie jest dokładnym barometrem dla mojego zdrowia. Moje nogi stały się silniejsze, mój nastrój dramatycznie się poprawił, miałam więcej energii i lepiej spałam, ale moja waga pozostała taka sama.

Było jasne, że ćwiczenia pomagają mi poczuć się lepiej. Nagle stało się również jasne, że spędziłem lata na studiach i po ich zakończeniu, prawie dekadę mojego życia, rozpaczliwie niezdrowy i całkowicie nieświadomy tego.

Być może jeszcze bardziej niebezpieczny jest mit, że bycie szczupłym oznacza nie tylko bycie zdrowym, ale także bycieszczęśliwy.

Proszenie szczupłej kobiety o jej „sekret”; sugeruje, że ma pewną mistyczną wiedzę, do której warto dążyć do jej stylu życia tylko ze względu na jej rozmiar. A co, jeśli jesteś szczupły, ale nadal czujesz się jak gówno?

Wejdź do branży farmaceutycznej. byłem włączony i wyłączony SSRI odkąd skończyłam 15 lat i dopiero w wieku 29 lat lekarz zapytał, co jem, i zasugerował, że może to mieć wpływ na moje zdrowie psychiczne .

Z drugiej strony lekarze często postrzegają pacjentów w większych ciałach jako: mniej zdrowe po prostu ze względu na swoją wagę i może zalecić utratę wagi jako rozwiązanie problemu zdrowotnego przed podjęciem innych form leczenia.

Nastąpiły zachęcające zmiany w kulturze żywieniowej, jeśli wiesz, gdzie szukać. Aktorka Jameela Jamil jest własnoręcznie zdejmując celebrytów i firm, które do sprzedaży produktów wykorzystują zawstydzanie ciała.

Rosnąca i dynamiczna społeczność dietetyków, influencerów i prawdziwych lekarzy promuje ruch Health at Every Size (HAES).

Terminy takie jak „ intuicyjne jedzenie „ i „pozytywność ciała” stają się coraz bardziej powszechne. „To nie jest kolejna moda; to rewolucja,” twierdzi popularny mem wśród intuicyjnych kont żywieniowych.

Ludzie o większych ciałach, ci, którzy wracają do zdrowia po zaburzeniach odżywiania i inni, którzy cierpią z powodu nadwagi naszego społeczeństwa, nie powinni być jedynymi, którzy walczą z kulturą żywieniową. Musimy zdać sobie sprawę, że sprzedano nam wszystkim ten sam zestaw towarów.

Kultura diety nas zabijawszystkoi wszyscy musimy go zburzyć.

Ze swojej strony planuję zacząć dawać nową odpowiedź na pytanie o mój sekret: dobitnie podkreślając, że nie ma.

Nie walczę z wagą, ale zmagam się z wieloma innymi rzeczami. Nikt, duży czy mały, nie zasługuje na zawstydzenie lub osądzenie ze względu na rozmiar ciała.

Zaakceptowanie faktu, że istnieją różne typy ciała, podobnie jak różne kolory oczu i rozmiary butów, a następnie dążenie do zdrowych nawyków w każdej dziedzinie naszego życia może być najlepszym, co wszyscy możemy zrobić.