Dlaczego wszyscy, których znam, mają depresję?

Krążyłem ostatnio po Facebooku i zauważyłem coś innego. Zazwyczaj czułam się zalewana #blessed zdjęciami przyjaciół w bikini, wyglądających na szczęśliwszych niż Oprah jedząca chleb. Ale nie dziś. Nie było zdjęć plaży ani niezbyt skromnych przechwałek o ich najnowszych promocjach. Aktualizacja statusu nr 1 dnia: depresja.

Nagle wydało mi się, że większość moich przyjaciół została nagle sparaliżowana przez depresję i niepokój. I nie byli to tylko znajomi z Facebooka. Prawdziwi ludzie w moim prawdziwym życiu zaczęli ze mną rozmawiać o swoich problemach ze zdrowiem psychicznym. I szczerze mówiąc, mi się to też przydarzyło: właśnie zacząłem terapię i za kilka miesięcy minęło tylko kilka miesięcy od recepty na Zoloft. Co się stało? Dlaczego nagle wydaje się, że tak wielu milenialsów ma do czynienia z depresją?

Nie jestem pierwszą osobą, która zauważyła ten trend. Publikacja dr Jean Twenge Pokolenie mnie , książkę o wzroście depresji i lęku u milenialsów w 2014 roku. Według Twenge tylko 1-2 procent osób urodzonych przed 1915 rokiem doświadczyło poważnej depresji w ciągu swojego życia. Teraz ta liczba wynosi do 15-20 procent populacji. Badanie porównujące uczniów z lat 1937-2007 wykazało, że współcześni uczniowie: siedem razy bardziej podatne na depresję .

I oczywiście są wszyscy ludzie, którzy nie przyznają się do depresji. Twenge przeprowadziło ankietę, w której porównano nastolatków z lat 2010-80. Nastolatkowie z 2010 roku byli o 38 procent bardziej narażeni na problemy z zapamiętywaniem rzeczy, o 78 procent częściej mieli problemy ze snem i dwukrotnie częściej odwiedzali profesjonalista o swoich problemach ze zdrowiem psychicznym . To może nie brzmieć dużo, ale problemy z zapamiętywaniem, spaniem i szukaniem profesjonalnej pomocy to główne objawy depresji. Ale kiedy zapytano nastolatków: „Czy masz depresję?” liczby z lat 80. i 2010 były praktycznie takie same. Młodzi ludzie odczuwają typowe objawy depresji, nie zdając sobie sprawy ani nie przyznając, że mają problem.

Możesz lubić

Jak podnoszenie ciężarów działało, gdy antydepresanty nie?

Dlaczego to się dzieje? Jasne, świat jest w tej chwili trochę szalony, ale żyjemy też w czasach ekstremalnych przywilejów. Ludzie mają bezkonkurencyjny dostęp do technologii, milenialsi nigdy nie mieli do czynienia z projektem, a my mamy dostęp do chwały, jaką jest Netflix. Jak możemy być tak nieszczęśliwi?

Jest kilka powodów. Jeśli jesteś kimś, kto uważa, że ​​współczesne technologie są plagą dla współczesnego życia, eksperci mogą poprzeć to uczucie: nauka opublikowane wPLOS Jedenodkryli, że korzystanie z Facebooka sprawiało, że użytkownicy czuli się mniej zadowoleni z codziennego życia i mniej szczęśliwi z chwili na chwilę. Zasadniczo logowanie na Facebooku sprawiło, że od razu się zasmucili. Inne nauka z University of Pittsburgh School of Medicine odkrył, że im więcej młodych ludzi korzystało z mediów społecznościowych, tym bardziej popadali w depresję. To tylko dwa zwielebadania, które mówią, że Facebook to diabeł i nie pozostawia po sobie nic poza smutkiem.

Jon Hamm, żona Jennifer Westfeldt

Nie jest szokujące, że ciągłe oglądanie zdjęć innych osób bawiących się, gdy Ty siedzisz w gównianym mieszkaniu (mówiąc z doświadczenia) miałoby negatywny wpływ na Twoje zdrowie psychiczne. Ale nie wszystkie dowody obwiniają media społecznościowe. Badanie przeprowadzone w UC San Diego wykazało San pozytywne efekty Facebooka : Przeczesując tysiące postów z lat 2009-2012, naukowcy odkryli, że pozytywność rozprzestrzenia się w mediach społecznościowych bardziej niż negatywność. Szczęśliwa wiadomość od przyjaciela skłoniła innych do opublikowania własnych pozytywnych wiadomości i sprawiła, że ​​użytkownicy byli szczęśliwsi niż wcześniej.

W końcu myślę, że media społecznościowe sprawiają, że czujesz się smutny, gdy już jesteś smutny, i że czujesz się dobrze, gdy chcesz czuć się dobrze. Wiesz, jak wyszukujesz smutne piosenki, gdy masz złamane serce? Cóż, kiedy jesteśmy w złym humorze, szukamy na Instagramie dziewczyny o idealnie umięśnionej sylwetce, która sprawi, że poczujemy się gorsi i da nam powód, by poczuć się jak śmieć.

Wiki o Garrym Oldmanie

Inni eksperci uważają, że media społecznościowe to tylko jeden z wielu problemów współczesnego życia, które powodują smutek milenialsów. Twenge częściowo obwinia rozwój stanu wolnego za wzrost depresji: ponieważ ludzie często pozostają samotni w wieku 20-30 lat, prawdopodobieństwo samotności i izolacji wzrasta, mówi.

Ale moim zdaniem spóźnione małżeństwa nie są największym problemem. Tak, milenialsi i młodsi ludzie doświadczają większej izolacji niż poprzednie pokolenia. Pracuję w domu, więc jeśli widuję kogoś oprócz mojego męża i urzędnika Trader Joe, mam całkiem niezły tydzień towarzyski. Ale myśl, że po prostu bycie singlem prowadzi do depresji i lęku, wydaje się błędna. Fakt, że kobiety nie czują potrzeby zamążpójścia zaraz po szkole, jest oznaką postępu. Tak, bycie singlem może być stresujące, ale o wiele mniej stresujące niż bycie zmuszanym do małżeństwa, gdy nie jesteś gotowy.

Terapeuta Alison Crosthwait ma inną hipotezę. Mówi, że obsesja na punkcie rzeczy materialnych jest główną częścią problemu. „Materializm to prosta droga do poczucia pustki” ona tłumaczy. Ponieważ wielu milenialsów ma obsesję na punkcie zakupu najnowszego iPhone’a lub dosłownego dotrzymywania kroku Kardashianom, wielu z nas straciło ugruntowanie i nie spełniło się.

Stefan Taylor, założyciel firmy Szef ADHD , który intensywnie pracował z przygnębioną i niespokojną młodzieżą, zgadza się, że wszystkie te rzeczy przyczyniają się do nieszczęścia. Dodaje, że superkonkurencyjna ekonomia koncertów też nie pomaga. „Być może będziesz musiał wygrzebywać się i wygrzebywać z trudnej sytuacji finansowej” Taylor mówi o tysiącletnich perspektywach finansowych. WedługForbes39 procent pracowników w wieku 18-24 pracowało dorywczo, podczas gdy 44 procent pracowników w wieku 35-44 miało poza pracą na etacie, poza pracą na etacie .

Chociaż rozwój aplikacji do szybkiego pseudozatrudnienia, takich jak Uber, TaskRabbit i Fiverr, może wydawać się dobrodziejstwem dla dzieci, które chcą tylko zarobić dodatkowe pieniądze, w rzeczywistości jest to oznaka trudnych ekonomicznie czasów. Młodsze pokolenia nie zarabiają wystarczająco dużo na jednej pracy (i często mają tysiące dolarów zadłużenia z tytułu kredytów studenckich). Muszą więc spędzać wolne chwile na dowożeniu ludzi, aby móc sobie pozwolić na czynsz (w mieszkaniu, które prawdopodobnie dzielą ze współlokatorem). Inni milenialsi mają taką obsesję na punkcie posiadania, że ​​muszą pracować przez całą dobę, aby pozwolić sobie na „dobre życie”. Tak czy inaczej, to nie jest świetna sytuacja.

Po przeanalizowaniu pracy ekspertów i przejrzeniu wszystkich badań dochodzę tylko do jednego wniosku: wszystko na świecie jest straszne, a depresja będzie wzrastać na zawsze, dopóki nie będziemy żyć w świecie Kłapouchych.

OK, to może być trochę za dużo, ale jeśli pozornie wszystko, co dotyczy współczesnego życia, przyczynia się do wzrostu depresji, co powinniśmy zrobić? Cóż, może nie być tak strasznie – nie wszyscy zgadzają się, że depresja przejmuje kontrolę.

super klej na złamane paznokcie

W ich książce Utrata smutku Allan Horwitz i Jerome Wakefield obalają twierdzenia o narastającej depresji. Sugerują, że wzrost liczby zdiagnozowanych chorób psychicznych nie jest w rzeczywistości spowodowany wzrostem liczby osób z depresją, a raczej rozluźnieniem definicji depresji przez terapeutów. W 1980 roku naukowcy chcieli łatwiej i wiarygodnie mierzyć depresję. Dlatego zamiast opierać się na przypadkach ekstremalnych zaburzeń, kryteria zostały poszerzone o osoby z mniej nasilone objawy .

Horwitz i Wakefield twierdzą, że ten nowy system prowadzi do tego, że zwykły smutek jest czasem diagnozowany jako choroba psychiczna lub „smutek uleczalny”. Zasadniczo wzrost depresji jest tylko ogromnym przypadkiem błędnych diagnoz.

Niezależnie od tego, czy fala depresji jest prawdziwa, czy przesadzona, wzrost chorób psychicznych ma coś dobrego: jako kultura zaczynamy bardziej akceptować tych, którzy cierpią na depresję. Ludzie nie są ostracyzmowani lub nazywani „szalonymi”; za radzenie sobie z chorobami psychicznymi takimi, jakimi byli. To staje się coraz bardziej po prostu rzeczą, z którą wielu z nas musi sobie radzić.

Więc dlaczego wszyscy mamy depresję? Nikt tak naprawdę nie wie. Większość zgadza się, że przerwa w korzystaniu z mediów społecznościowych, mniejszy stres związany z pracą i odnalezienie większej więzi międzyludzkiej IRL może pomóc złagodzić smutek. Ale nie zawsze jest to możliwe i może nie pomóc osobom, które obecnie borykają się z problemami.

Jednak jest nadzieja, że ​​ludzie szukają opieki psychiatrycznej w większej liczbie i czują się komfortowo w dzieleniu się swoim bólem. Jasne, byłem w depresji, podobnie jak większość moich przyjaciół. Ale to nie trwa wiecznie. I wkrótce mój kanał na Facebooku zostanie ponownie #błogosławiony.