Porady dotyczące zrozumienia oskarżenia o nadużycie — i co dalej

Jeśli dotarłeś do tego artykułu, prawdopodobnie jesteś w naprawdę trudnej sytuacji: zostałeś oskarżony o nadużycia i chcesz zrozumieć krzywdę, którą wyrządziłeś i jak to naprawić. I chcę potwierdzić, że jest to naprawdę trudne miejsce.

Jako osoba, która przeżyła nadużycie, mam żywotny interes w wyeliminowaniu nadużyć — wszyscy to robimy. I chociaż nie chcę być bezpośrednio odpowiedzialny za uzdrowienie moich oprawców, wierzę, że uzdrowienie jest możliwe.

Jednak pomimo wszystkich niesamowitych postępów, jakie poczyniliśmy w tworzeniu zasobów dotyczących przemocy ze strony partnera (i innej interpersonalnej), nadal istnieje znaczna luka, jeśli chodzi o to, co zrobić, jeśli to ty przejawiasz obraźliwe zachowanie.

Obrazy Getty

Jeśli my, jako społeczeństwo, naprawdę chcemy, aby partner intymny i przemoc interpersonalna się skończyły, musimy poważnie potraktować Ciebie – osobę oskarżaną o nadużycia – i Twój potencjał do odpowiedzialności. Musimy stworzyć procesy wspierające dla tych, którzy chcą wykonywać pracę (takich jak Ty!), aby oduczyć się szkodliwych zachowań i nauczyć się zdrowszego okazywania się w związkach.

kocham jego wiersze

Oczywiście dzieje się to najlepiej u źródła problemu: na początek rozmontowanie i uzdrowienie traumy międzypokoleniowej, opresyjnych struktur władzy oraz karnych i karceralnych systemów korekcji. Ale podczas gdy pracujemy nad budowaniem bezpieczniejszego świata, w którym ceni się zapobieganie szkodom, pomocna jest interwencja.

Oto gdzie jesteśmy teraz: interweniować, abyśmy mogli zatrzymać cykl nadużyć, czy to w związku, w którym wyrządziłeś krzywdę, czy w przyszłych związkach.

Co dokładnie oznacza bycie nazywanym sprawcą przemocy lub nadużyciem?

Na początek przejdźmy na tę samą stronę o tym, czym jest nadużycie. I skupimy się na nadużyciach, które zdarzają się w trybie peer-to-peer, niezależnie od tego, czy związek jest romantyczny, czy platoniczny.

Według Krajowa Infolinia ds. Przemocy w Rodzinie nadużycie to „wzorzec zachowań używany przez jednego partnera w celu utrzymania władzy i kontroli nad innym partnerem w intymnym związku”.

Chociaż „intymność” w tym przypadku jest ogólnie interpretowana jako romantyczna lub seksualna, nadużycia mogą mieć miejsce we wszystkich rodzajach związków. Rodzice nadużywający dzieci i dorosłe dzieci nadużywające starszych rodziców to inne powszechne formy nadużyć, które wchodzą w zakres przemocy domowej. Nadużycia mogą również mieć miejsce w przyjaźniach i społecznościach.

Nadużycia mogą przybierać różne formy, takie jak:

• uraz fizyczny (uderzenie, plucie, niszczenie mienia)
• szkoda finansowa (kontrola czynszu, wymaganie paragonów, kradzież)
• krzywda seksualna (zmuszanie kogoś do seksu, kontrolowanie antykoncepcji, obrażanie kogoś seksualnie)
• krzywda psychiczna (w tym nadużycia werbalne i emocjonalne, takie jak krytyka, wyzwiska, skrajna zazdrość, izolacja, upokorzenie, gaslighting, groźby lub oskarżenia)

Wszystkie te przykłady nadużyć (i nie tylko) mogą się nakładać. Ale najczęstsze są szkody psychologiczne i prawdopodobnie najbardziej wpływowy .

Chodzi o to, że jedna osoba w związku zachowuje się w spójny, szkodliwy sposób, który manipuluje kimś innym w celu kontrolowania tej osoby na swoją korzyść. Zwykle nie jest to wyraźnie świadome — „Zamierzam nadużyć tej osoby, aby uzyskać to, czego chcę!” — ale wynik jest taki sam. Ludzie doznają krzywdy, gdy stosujesz obraźliwe taktyki, aby zaspokoić swoje potrzeby, nawet jeśli same potrzeby są uzasadnione.

Ale nawet jeśli nie zdajesz sobie sprawy, że Twoje zachowania są obraźliwe, kiedy zostajesz oskarżony o znęcanie się, słyszysz, że kontaktowałeś się z kimś innym w sposób, który sprawia, że ​​czuje się on niebezpiecznie fizycznie lub emocjonalnie w Twojej obecności.

Często jest to długotrwałe uczucie somatyczne (pomyśl: instynkt), zanim będą w stanie je zwerbalizować. Więc jeśli ktoś przychodzi do ciebie i mówi, że go znęcasz, prawdopodobnie od dłuższego czasu siedzi ze swoim strachem. I ważne jest, aby uznać tę dynamikę i pracować nad jej zmianą.

Pierwszy krok: Potwierdzenie

Zanim będziesz mógł szczerze i z mocą ruszyć naprzód od wyrządzonej krzywdy, potrzebujesz jasnego zrozumienia tego, o co jesteś oskarżany. Oto kilka pytań do refleksji, które mogą pomóc:

Jakie twoje zachowania są kwestionowane?

Istnieje wiele sposobów, w jakie możesz zachowywać się obraźliwie, nie zdając sobie z tego sprawy, zwłaszcza jeśli konceptualizujesz nadużycie jako czysto fizyczną krzywdę. Ale nadużycie to po prostu manipulowanie kimś w sposób, który wydaje się przerażający lub uwięziony.

Skoncentruj się na tym: Jakie zachowania określają jako obraźliwe? Sprawdź krzyżowo te z listą, na przykład ten . Czy się nakładają? A jaka jest reakcja emocjonalna drugiej osoby? Czy czują się przestraszeni, zagrożeni, niebezpieczni?

Nie jest łatwo usłyszeć informację zwrotną, że Twoje zachowanie może być obraźliwe. Spróbuj przyjąć to, o co jesteś oskarżany, nie reagując ostro.

Czy minimalizujesz swoje zachowanie, nazywając je konfliktem lub krzywdą?

Jeśli ktoś określi Twoje zachowanie jako obraźliwe, a Ty szybko temu zaprzeczysz, może to być sama w sobie czerwona flaga. Oskarżenie o nadużycie może wydawać się tak druzgocące, że odrzucasz je od razu:Wiele par wdaje się w bójki,możesz pomyśleć. Możesz też pomyśleć, że osoba, którą skrzywdziłeś, przesadza, wyolbrzymia twoje zachowanie lub po prostu jest nadwrażliwa.

Ale chociaż wszyscy doświadczamy konfliktów i krzywd, nadużycia są wyjątkową dynamiką. Dlatego pomocne może być zrozumienie różnic:

Czy to zachowanie dzieje się w sposób zgodny ze wzorcem?

Nadużycie to schemat — nie jest to jednorazowy incydent.

W agresywnym związku mogą występować wzorce lub fazy. Te fazy, po raz pierwszy opisane przez Lenore E. Walker , może służyć jako wizualizacja, która pomoże nam zrozumieć ten powszechny wzorzec:

1. Napięcia budują: Osoba, która jest maltretowana, chodzi po skorupkach jajek, aby uspokoić osobę wykazującą obraźliwe zachowanie.
2. Gwałtowny incydent: Występuje przemoc fizyczna lub emocjonalna.
3. Pojednanie: Po incydencie może to obejmować przeprosiny lub zaprzeczenie nadużycia.
4. Faza miesiąca miodowego: Przywracany jest spokój, który często uważany jest za fazę miesiąca miodowego przed ponownym rozpoczęciem cyklu.

Należy tutaj zauważyć, że przemoc się powtarza — często bez prawdziwych wysiłków, aby zmienić zachowanie. A ten model nie jestostateczny model tego, czym jest nadużycie, ponieważ nie wszystkie nadużycia będą miały ten sam cykl. Wniosek jest taki, że aktywna przemoc jest tylko jednym z elementów obraźliwej dynamiki.

Powtarzanie jest tym, co oddziela nadużycie od krzywdy. Czy wielokrotnie angażujesz się w szkodliwe słowa i czyny, zwłaszcza gdy zostały ci wskazane jako bolesne?

Jakie są intencje tego zachowania?

Nadużycie niekoniecznie jest rzeczą wyraźnie świadomą. Jest to wyuczone zachowanie, które utrwala się poprzez powtarzanie i korzyści, jakie ci przynosi. Porozmawiajmy o tych korzyściach — bo są ważne.

Pomyśl o incydencie, o którym powiedziano Ci, że był nadużyciem:

• Jaką potrzebę chciałeś zaspokoić?
• Jakie (obraźliwe) zachowanie podjąłeś, aby zaspokoić tę potrzebę?
• Czy zamiarem zaangażowania się w takie zachowanie było zrzucenie odpowiedzialności na kogoś innego?

Oto przykład: Jednym z powszechnych sposobów ujawniania się nadużyć jest izolacja. Często osoba, która jest obraźliwa, nie mówi bezpośrednio komuś, że musi przestać spotykać się z rodziną i przyjaciółmi. Zamiast tego mogą nakłuć kogoś, dopóki ta osoba nie zacznie powoli wycofywać się ze swojej społeczności, aby uniknąć walki.

Na przykład, może mówisz, że nie podoba ci się to, jak zachowują się w swojej rodzinie. To nie musi być bezpośrednie — „Przestań dzwonić do mamy!” — chociaż może być. Czasami są to małe, zadziorne komentarze, które osłabiają determinację innej osoby, aż w końcu interakcje, o które się martwisz, przestaną się pojawiać. Problem rozwiązany, prawda?

Ale to, co się tutaj dzieje, polega na tym, że twój nadrzędny problem – że czujesz się niepewnie – nie został rozwiązany. Jasne, twoja potrzeba poczucia lojalności, bezpieczeństwa lub ochrony może być chwilowo zaspokojona. Ale następnym razem, gdy te uczucia się podkradną, możesz zaangażować się w zachowanie, które zrzuca odpowiedzialność za twoją wygodę na kogoś innego w sposób, który jest dla niego niesprawiedliwy. Zamiast pracować nad swoim dyskomfortem, sprawujesz kontrolę nad kimś innym, aby zrobić coś wbrew jego lepszemu osądowi.

Czy doświadczasz nadużycia ze strony osoby oskarżającej Cię?

Więc jeśli dotarłeś tak daleko do artykułu i masz wrażenie: „Poczekaj chwilę – to nie brzmi jak ja, ale brzmi trochę jak osoba, która powiedziała mi, że jestem obraźliwa”, to jest przeczucie uczucie, na które warto zwrócić uwagę.

Ponieważ należy zająć się tą sytuacją: Jednym ze sposobów, w jaki ludzie stosujący przemoc sprawują kontrolę, jest oskarżanieinna osobanadużycia. A ponieważ osoby stosujące przemoc są tak mistrzowskie w kontroli psychologicznej, mogą być naprawdę przekonujące.

Jeśli oskarżenie o nadużycie pochodzi od twojego sprawcy, prawdopodobnie nie jesteś agresywny. Nadużycie nie jest dwukierunkowe. A jak reagujesz na nadużycia, chociaż może to być szkodliwe, tonienadużycie.

Jeśli uważasz, że możesz doświadczać przemocy, ale potrzebujesz pomocy w ustaleniu tego, zwłaszcza w przypadku kogoś, kto oskarża Cię o nadużycie, polecam zadzwonić do lokalnej agencji ds. przemocy domowej, aby porozmawiać z adwokatem.

Siedzenie z oskarżeniem o nadużycia nie jest łatwe

To ma sens, jeśli twoją pierwszą reakcją na to oskarżenie jest defensywność. Ale kiedy otrzymujemy informację zwrotną tej wielkości, ważne jest, aby zaangażować się w proces refleksji, aby zrozumieć, w jaki sposób prezentujemy się w stosunku do innych ludzi – a następnie zastanowić się, jak możemy praktykować odpowiedzialność za tę krzywdę.

Jeśli poprzez przeczytanie tego artykułu i innych zasobów, rozmowy z osobą, którą skrzywdziłeś i społecznością wokół ciebie oraz inne refleksje, doszedłeś do trudnego wniosku, że zachowałeś się w sposób, który był obraźliwy, to jest czas przemyśleć kolejne kroki: Co możesz teraz zrobić, aby zrozumieć wyrządzone szkody, oduczyć się przemocy jako taktyki i zinternalizować bezpieczniejsze, bardziej wspierające sposoby interakcji?

Mamy skłonność wierzyć, że jedyną właściwą reakcją na krzywdę jest kara: ludzie, którzy stosują przemoc, powinni być zawstydzeni, ekskomunikowani, powinni stanąć przed sądem. Ale kara nie skutkuje uzdrowieniem ani przemianą. Środki karne, takie jak zakaz zbliżania się, nie zawsze kończą nadużycia na poziomie mikro ani nie kończą nadużyć na poziomie makro.

W związku z tym sugestie, które tutaj przedstawiam, nie mają na celu pogłębienia wstydu. Mają być działaniami wspierającymi, które możesz podjąć, aby odbudować właściwą relację z samym sobą i z innymi.

Jeśli jesteś gotowy, aby przejść w kierunku odpowiedzialności, oto kilka pomysłów:

1. Pamiętaj: Twój proces odpowiedzialności powinien być skoncentrowany na ocalonym

Komu bezpośrednio wyrządziłeś krzywdę? Jakie osoby i społeczności są ogólnie najbardziej dotknięte nadużyciami? Czego potrzebują, aby czuć się bezpiecznie?

Powinny to być pytania, które leżą u podstaw Twojego procesu. To, czego potrzebuje poszkodowana osoba, może nie zawsze być dla ciebie dobre (może na przykład zakończyć związek z tobą), ale ważne jest, aby te potrzeby były skoncentrowane.

Obejmuje to sposób, w jaki odpowiadasz i zatwierdzasz osobę, która przeżyła. Chociaż przekazanie potwierdzenia może być ważne, nie chcesz dalej krzywdzić ocalałego. Zrozum, czego potrzebują lub chcą usłyszeć od Ciebie, co może być niczym.

Oczywiście czasami ci, którzy przeżyli, żądają jakiejś formy kary za zemstę. Pamiętaj, aby zrównoważyć konkretne wezwania do odpowiedzialności z transformacyjna, abolicjonistyczna sprawiedliwość podejście do krzywdy.

2. Zaangażuj się w samopoznanie

Tak, twoja odpowiedzialność powinna być zakorzeniona w osobie, która została skrzywdzona. Ale nie możesz też iść naprzód, jeśli nie spędzasz poważnie czasu w swojej przeszłości.

Poszukaj informacji o tym, dlaczego ludzie nadużywają — co jest dla Ciebie najbardziej rezonansowe? Zadaj sobie pytanie: Jakie moje potrzeby nie są zaspokajane? Jakie doświadczenia miałem w moim życiu, które mogły mnie nauczyć tego zachowania?

To jestnieprzepustka za nadużycie. Ale tojestpierwszy krok w rozpakowaniu doświadczeń związanych z relacją i traumy, dla polepszenia zarówno ciebie, jak i twojej społeczności.

3. Sięgnij po odpowiedzialność społeczności

Często uczy się nas, aby pozbyć się lub stanąć po stronie osób, które zostały oskarżone o nadużycia w naszych społecznościach. Ale tak naprawdę, naszym obowiązkiem – jako społeczności zarówno osoby poszkodowanej, jak i osoby, która wyrządziła krzywdę – jest pociąganie do odpowiedzialności osoby przejawiającej nadużycia. W związku z tym możesz zwrócić się do bliskich o pomoc w kolejnych krokach.

Aby uzyskać pomoc w zrozumieniu krzywdy i posuwaniu się naprzód, oprzyj się na zaufanych osobach, które (1) zapewnią ocalonemu bezpieczeństwo i (2) nie umożliwią ani nie usprawiedliwią Twojego nadużycia. Nie powinieneś kontaktować się z osobą, która przeżyła, aby wykonać tę pracę z tobą. Chociaż może to być rozczarowujące, nie możesz zmusić niechętnych ludzi do pomocy.

4. Spróbuj profesjonalnej mediacji, jeśli to pomoże!

Osoba, która została skrzywdzona, może nie chcieć się z tobą komunikować — i do tego ma prawo. Ale jeśli chcą skontaktować się z Tobą bezpośrednio w celu uzyskania odpowiedzialności, może pomóc obecność osoby trzeciej, aby przerwać dynamikę nadużyć. Możesz do tego wykorzystać swoją społeczność!

Ale jeśli nikt w twojej społeczności nie czuje się z tym komfortowo, mediator specjalizujący się w przemocy interpersonalnej, komunikacji bez przemocy i sprawiedliwości transformacyjnej może być świetnym źródłem informacji.

5. Jeśli jest dostępna, terapia może być pomocna

Terapia – niezależnie od tego, czy jest to poradnictwo indywidualne, wsparcie grupowe, czy program przeznaczony dla osób oskarżonych o wykorzystywanie – może być potężną opcją zrozumienia, skąd wzięło się to zachowanie i jak je powstrzymać.

Jeśli osoba, którą skrzywdziłeś, jest również zainteresowana terapią, to świetnie! Ale prawdopodobnie lepiej dla was dwojga, aby zaangażować się w terapię osobno. Terapia par, grup lub rodzin może być mniej pomocna, jeśli przebywanie w przestrzeni z osobą, która wyrządziła im krzywdę, zamyka osobę, która przeżyła.

Poszukaj terapeuty z doświadczeniem w zakresie przemocy, nadużyć i traumy ze strony partnerów intymnych – zwłaszcza traum, których doświadczyłeś, aby pomóc Ci odkryć te korzenie.

Pamiętaj: te sugestie to tylko niektóre miejsca, od których można zacząć. Obraźliwe zachowanie nie jest nie do naprawienia. Ale przyznanie się do powodowania przemocy, autentyczna chęć praktykowania odpowiedzialności, zmiana wymaga pracy. To, że w pierwszej kolejności się tym zajmujesz, pokazuje, że jesteś na dobrej drodze.

kreatywne sposoby inicjowania uprawiania miłości

Szukając sposobów na zmianę, nie są to jedyne opcje. Mogą nawet nie być najbardziej użytecznymi opcjami dla Ciebie i Twojej społeczności. Współpracuj z ludźmi, którzy Cię kochają i chcą wspierać Twój proces — skupiając się na osobie, którą skrzywdziłeś — aby opracować plan, który najlepiej Ci odpowiada.

Uff — jeśli przebrnąłeś przez cały artykuł, zasłużyłeś na głęboki oddech… lub trzy

Angażujesz się w proces, aby pokazać się inaczej dla siebie, dla ludzi, z którymi masz relacje interpersonalne, i dla całej społeczności. A to nie jest łatwe zadanie.

Ale jest to konieczne, gdy wyrządziliśmy krzywdę. I ja, na przykład, jestem z ciebie bardzo dumny, że chcesz wyruszyć w tę podróż.