Nie jestem szalony, ale po prostu żyłem przy świecach przez 2 tygodnie w imię dobrego zdrowia

Byłem bardzo podekscytowany pomysłem życia bez sztucznego światła.

Odkąd przeczytałem ten pouczający artykuł na nauce snu, chodzenie spać o zachodzie słońca i wstawanie wraz ze słońcem stało się celem zdrowotnym, który chciałem wypróbować — kiedy miałem czas i motywację. Jak dieta Paleo lub bezglutenowa.

Nie jestem szalony. Istnieje wiele danych sugerujących zalety stylu życia bez sztucznego światła. Zbyt duża ekspozycja na sztuczne światło może zwiększają ryzyko raka piersi, wraz z cukrzyca i choroby serca Sztuczne oświetlenie w uprzemysłowionym świecie: zaburzenia rytmu dobowego i rak piersi. Stevens, RG. Przyczyny raka i kontrola, maj 2006;17(4):501-7. Istnieją spekulacje, że sztuczne światło jest związane ze wzrostem otyłości . Dodatkowo niebieskie światło z nowoczesnych urządzeń jest szczególnie źle wpływa na nasz sen.

fałszywe

Jak się okazuje ośmiogodzinna zmiana snu to po prostu nowoczesny wynalazek. Zanim zachodnie miasta zostały oświetlone nocą lampami, a potem żarówkami, ludzie mieli tendencję do spania na dwie zmiany : wczesne pójście spać, pobudka w środku nocy na kilka godzin na seks lub medytację, a następnie powrót do snu do rana.

W niedawnym badaniu osiem osób (co prawda niewielka próba) zostało wysłanych na tygodniowa wycieczka na kemping bez żadnych świateł ani urządzeń, a oni wrócili jako poranni ludzie . I pamiętam Colina Beavina w jego książce „ Człowiek bez wpływu ,„wyłączenie wyłącznika w swoim mieszkaniu i więcej snu. Wszyscy oczywiście mówili jemu i jego żonie, jak wspaniale wyglądali.

Najwyraźniej ktoś musi to wypróbować.

Eksperyment: zasady, cele i parametry

Nazywany Eksperymentem Bez Sztucznego Światła (NALE?), postanowiłem dowiedzieć się, czy mieszkaniec współczesnego miasta może przestawić się na egzystencję bez żarówki lub z podświetlanym ekranem tak łatwo, jak przejście na dietę wegańską. Chciałem wiedzieć: czy nigdy wcześniej nie byłem naprawdę obudzony? Czy unikanie sztucznego światła jest w ogóle możliwe, gdy mieszkasz w sieci? Kiedy to się skończy, czy będę się czuł niesamowicie, czy mniej więcej tak samo? A jeśli poczuję się niesamowicie, jak długo to uczucie będzie trwać?

przekłucie sutka 101

Zasady były następujące:

• Eksperyment miał trwać dwa tygodnie.
• Nigdy nie zapalaj świateł elektrycznych. Światło dawałyby tylko świece lub inne rodzaje ognia.
• Jeśli korzystałem z komputera lub telefonu, musiało to być w ciągu dnia, w miejscu dobrze oświetlonym naturalnym światłem.
• Musiałem być w środku z zasłoniętymi zasłonami przed zapadnięciem zmroku, aby uniknąć narażenia na zanieczyszczenie światłem z miasta.
• Każdego dnia eksperymentu robiłem zdjęcie swojej twarzy, aby śledzić wszelkie zmiany wizualne.
• Eksperyment miał się rozpocząć pod koniec października, kiedy zaczynał się ściskać dzień.

Oczywiście ten eksperyment był możliwy tylko dlatego, że jestem samozatrudniony i mogę ustalać własne godziny pracy. Ale chciałem to zakończyć w sposób, który da ukłon w stronę codziennego, nowoczesnego życia, dlatego komputery i telefony były dozwolone w ciągu dnia, a ja nie pojechałem po prostu na kemping.

Poniżej znajduje się kronika moich doświadczeń, próbując przeżyć dwa tygodnie bez ekspozycji na sztuczne światło.

Eksperyment wstępny: PRZYGOTOWANIA

Wyzwanie zaczyna się jeszcze przed odkręceniem żarówek, kiedy muszę odrzucić zaproszenia na wszystko, co zaczyna się po 17:00. przez następne dwa tygodnie.

Przygotowuję się, kupując świece i spędzam godzinę w domach towarowych, szukając prawdziwego budzika (zamiast mojego iPhone'a), który nie świeci. Ale nawet jeden tradycyjny budzik, który znalazłem, ma podświetlaną tarczę. Wyjaśniam, czego szukam, pracownikowi, a on mówi: „Poczekaj, czy zasypianie z włączonym telewizorem też byłoby złe dla ciebie?”. Patrzę na niego z przerażeniem.

W noc przed rozpoczęciem eksperymentu zostawiam telefon w salonie. Odkręcam żarówkę od lodówki. Zasłony w moim pokoju są zaciągnięte, a budzik ustawiam na 7:01, czyli dokładnie o wschodzie słońca. Zasypiam o północy.

Pierwsze 9 dni

Dzień 1: czwartek, 17 października

Budzę się o 9 rano. Mój alarm nie działał. Zapalam świecę, żeby zabrać ze sobą do czarnej jak smoła łazienki, żeby umyć zęby, a potem do kuchni, żeby zrobić śniadanie (żadne pokoje nie mają okien do naturalnego światła). Nie jest idealna (gubię świecę, zostawiając ją w lodówce i wszędzie kapie wosk), ale to Jak dotąd życie przy świecach wydaje się wykonalne .

Sprawdzam pocztę dopiero o 9:30. To triumf, bo zwykle to pierwsza rzecz, którą robię. Na czas eksperymentu przeniosłem swoje miejsce pracy do sypialni. Wiem, że praca w mojej sypialni nie jest idealna—oddzielenie pracy od miejsca do spaniai co tam, ale muszę być przy oknie. Zegar tyka w moich produktywnych godzinach, więc zanurzam się.

Idę załatwić kilka spraw i dopiero później zdaję sobie sprawę, że spędziłem około godziny w sztucznym oświetleniu w Best Buy, szukając działającego budzika. Tak bardzo przywykłem do chodzenia do wielkiego, oświetlonego domu towarowego, że nawet się nie zarejestrowałem.

O 5 popołudniu. Nie zrobiłem tyle, ile chciałem, ale chcę się pobiec. (Nie mogę chodzić na siłownię ani na zajęcia w studio ze sztucznym oświetleniem). Wtedy zdaję sobie sprawę, że muszę przerwać zasady, żeby tylko opuścić mój apartamentowiec – korytarze, klatkę schodową, windę i hol są pozbawione okien i oświetlone fluorescencyjnie. I tak to robię – jaki mam wybór?

Po zmroku na obiad przychodzi mój chłopak z winem w ręku. Bez telefonów i oświetlenia przy świecach jest to jedna z najbardziej romantycznych kolacji, jakie jadłam od dłuższego czasu. Przez wiele godzin jesteśmy w pełni skupieni na sobie. Ale zauważam, że kiedy na chwilę wychodzi z pokoju, moja ręka drży z braku kontroli smartfona. To poucza. I niepokojące. Czy nie mogę usiedzieć spokojnie?bez przewijania Instagrama? Najwyraźniej nie.

Idziemy spać o 11:30.

Dzień 2: piątek, 18 października

Mój nowy budzik włącza się o 7 rano. Mój chłopak pamięta, że ​​oboje obudziliśmy się o 3:30 rano, przekonani, że jest 6:30, zanim zmusiliśmy się do ponownego snu. Czy to fenomen przerywanego snu z dawnych czasów?

O 18.20 zapalam świece i zdaję sobie sprawę, że tak naprawdę nie planowałam kolacji. Nie mogę wyjść po jedzenie i nie mogę zamówić jedzenia na laptopie lub telefonie. Więc dużo podjadam i grzebię w lodówce i szafkach, a potem spędzam dużo czasu na czytaniu.

Jednym z przyjemnych efektów ubocznych eksperymentu jest to, że I’mmyślącydużo więcej . Nie mogę sprawdzić telefonu ani komputera, więc wpatruję się w przestrzeń, wpatruję się w świecę, w punkt na ścianie i po prosturozmyślając o kierunku mojego życia. To jest miłe.

O 10:30 jestem śpiący i kładę książkę. Nie ustawiam budzika, bo na pewno wyskoczę z łóżka przed 7 rano. Tak to działa, prawda?

Dzień 3: sobota, 19 października

Nie. Budzę się o 10:30, spałem bez budzenia się dokładnie przez 12 godzin. Zabieram matę do jogi na dach na niesamowicie odświeżającą sesję jogi. Ślubuję sobie robić to tak często, jak tylko mogę, dopóki nie zrobi się zbyt zimno.

Następnie prysznic przy świecach i brunch z przyjaciółmi. Nie możemy dostać miejsca na zewnątrz, ale namawiam gospodarza, by posadził nas przy oknie. Po brunchu nadrabiam zaległości w pracy do zgaśnięcia światła, a potem spędzam wieczór na czytaniu. Dużo. Śpię o 22.00, poczyniłem w ciągu jednego dnia większe postępy w pracy nad książką niż w ciągu ostatnich trzech miesięcy.

Dzień 4: niedziela, 20 października

Budzę się o 6:15 bez alarmu (wreszcie!), rozsuwam zasłony i patrzę, jak światło powoli się rozjaśnia, szare chmury rozpływają się w słoneczny dzień z błękitnym niebem. Słyszę, jak gazeta uderza w moje frontowe drzwi i zabieram ją do łóżka z koktajlem. Piszę do mojego chłopaka, który właśnie wrócił do domu z imprezy. Doświadczam poważnego FOMO .

Ale to jest OK. Mój dzień okazuje się być naprawdę produktywny. Najpierw znowu joga na dachu, potem medytacja. I wciąż mam przed sobą cały dzień — mnóstwo czasu! Postanawiam pojechać rowerem na Brooklyn i jeszcze trochę poczytać w parku.

Kiedy wracam do domu, czas na … więcej czytania. Zasypiam o 23:00.

Dzień 5: poniedziałek, 21 października

Wstaję następnego ranka o 7:30. Nie do końca czuję się przesiąknięta supermocami. Przyłapuję się na ziewaniu o 10 rano, gdy pracuję przy oknie.

Mam przyjaciela na kolację tego wieczoru i rozmawiamy do północy. Kiedy ostatnio miałem taką rozmowę? Obóz letni?

Dzień 6: wtorek, 22 października

Śpię niespokojnie i budzę się do budzika o 7 rano, wyczerpana.

Zaczynam pogodzić się z faktem, że współczesne życie wymaga sztucznego oświetlenia. Zrezygnowałem z 80 procent mojego życia towarzyskiego, ale nadal muszę havezrobićrzeczy w sztucznym oświetleniu do życia. Jeżdżę cztery mile rowerem na wizytę u lekarza. Idź do mnie! …Ale potem muszę siedzieć w poczekalni oświetlonej jarzeniówkami przez 45 minut. Kiedy wychodzę, boli mnie łagodna głowa, którą leczy moja słoneczna przejażdżka rowerem z powrotem do centrum, gdzie udaję się do środka na kolejne spotkanie.

Wikipedia o smoku Nikicie

Być może całe to oszustwo jest powodem, dla którego czuję, że … normalna. Moja skóra jeszcze nie świeci i chociaż jestem dumna z moich postępów w czytaniu biografii Katarzyny Wielkiej, mam poważne opóźnienia w pracy, która opłaca rachunki.

Dni 7 i 8: środa i czwartek, 23 i 24 października

Chciałbym powiedzieć, że jestem w doskonałej formie, ale wciąż mam trudności z dopasowaniem obciążenia pracą i innymi zadaniami życiowymi (jedzenie, branie prysznica, załatwianie sprawunków) do mojego dnia, który w październiku trwa 11 godzin . To znaczy, jeśli obudzę się na czas. Celowo nie ustawiam budzika, aby sprawdzić, czy mój rytm dobowy się unormował. Dziś nie, a ja spałem do 8 rano.

Tęsknię za zajęciami wirowania. Tęsknię za moją jogą. Tęsknię za rzeczami miejskimi. Tęsknię za moimi przyjaciółmi. Tęsknię za swoim życiem.

Dzień 9: piątek, 25 października

W piątek naprawdę spadam z wozu. Budzę się o 4:45, podnoszę radiobudzik, żeby sprawdzić godzinę, ponownie zasypiam, budzę się ponownie o 5:15, spędzam godzinę na przeżuwaniu w łóżku, potem poddaję się i przewijam pocztę na telefonie . Przepraszam! Byłem znudzony i nie chciałem więcej czytać.

Interludium: zmiana tempa

Przez drugi tydzień eksperymentu będę w stanie Maryland, odwiedzając rodzinę. Jestem ciekaw, jak będę się bawił w ich domu, który stoi pośrodku 12 akrów lasu. Brak świateł ulicznych oznacza, że ​​kiedy kładę się spać, mogę zostawić zasłony w sypialni odsunięte od wschodu i rzeczywiście budzić mnie słońce.

Wynajmuję mieszkanie na AirBnB, co oznacza, że ​​mieszkanie musi być nieskazitelne. Włączam światło w kuchni. To obrzydliwe. (Niespodzianka! Czyszczenie przy świecach nie działa dobrze!). Cały ranek, kiedy sprzątam, kąpię mnie w sztucznym świetle. Wcześniej brak okien w moim salonie, kuchni i łazience był lekko irytujący. Teraz wygląda to na naruszenie praw człowieka.

Jadę autobusem do Maryland, co jest w porządku, dopóki nie zapadnie zmrok. Wewnętrzne światła są włączone, a ja zostaję zabrany do samochodu i prowadzony przez zanieczyszczenie świetlne Waszyngtonu i Annapolis.

Dopiero o 8:30 wysiadam z samochodu u rodziców’ do domu i ponownie odnajdź ciemność. Zapomniałem, jak jasny może być księżyc. Zalewa nas srebrzystym światłem wystarczająco jasnym, by poruszać się po domu bez włączonych świateł. Cieszę się z tego wydarzenia, kiedy mój ojczym włącza światło w kuchni, a ja uciekam do sypialni. Zasypiam o 22.00.

Ostatnie 5 dni

Dzień 10: sobota, 26 października

Budzę się o 8 rano. Co się dzieje z moim ciałem? Spałem 7 godzin jednej nocy, 12 innej i 10 poprzedniej nocy. Wygląda na to, że moje ciało nie może się uspokoić po dobrej ilości snu. Przynajmniej tutaj nie muszę używać świecy przez cały dzień. Łazienka, korytarz, kuchnia i salon mają duże okna.

Ta druga część mojego eksperymentu nie przebiega tak dobrze, jak się spodziewałem. To wspaniale, że mogę w pełni korzystać z naturalnego światła, ale jak mam odmówić dużej rodzinnej kolacji w restauracji? Idę. Kiedy wracam do domu o 20.30, muszę stawić czoła potknięciu się o poczucie winy, żeby obejrzeć film dokumentalny z moim ojczymem i wycofać się, by poczytać książkę przy kominku.

Tak musiało wyglądać bycie weganinem w latach 90. . Najpierw wszyscy są zdezorientowani, potem rozbawieni, a potem osobiście urażeni, że nie chcę brać udziału w czymś, co uważają za zdrowe zajęcia rodzinne. Moja siostra wpadła w szał, kiedy dowiedziała się o eksperymencie, płacząc „Jak mamy zrobićbyle corazem?” Ma rację.

Dzień 11: niedziela, 27 października

W Nowym Jorku przynajmniej mogłem ukryć się we własnym mieszkaniu. Teraz skradam się nocą po domu i wybiegam z pokoju jak karaluch, gdy włączone jest światło.

Udaje mi się wymusić na moich rodzicach kolację przy świecach, ale oczywiście, kiedy skończymy jeść, włączają światło w kuchni, żeby posprzątać. Strzelam do kolejnego zaproszenia do oglądania telewizji z mamą.

Dni 12-14: poniedziałek-środa, 28 października – 30 października

Budzę się o 6:30 w poniedziałek. Zaczynam się czuć jak prawdziwy troll, więc zgadzam się na kolację z moją siostrą tego wieczoru, która trwa do 21:30. Gdy tylko wracam do domu, leżę w łóżku. Spędzam ostatnie dwa dni eksperymentu pracując i spędzając czas z mamą w ciągu dnia, a wieczorem ukrywając się z książką. Jakieś wakacje.

Ostatniego dnia budzę się o 8 rano i czuję się dokładnie tak samo, jak na początku eksperymentu.

Po eksperymencie: na wynos

Zła wiadomość: zawiodłem. Codziennie stykałem się ze sztucznym światłem w różnych formach. Oszukałem kilka razy przypadkiem i celowo. Moje rytmy dobowe nigdy się nie znormalizowały. I nie czuję się fantastycznie czujny i pełen energii, jak się spodziewałem. Krótko mówiąc, szukałem transformacji i jej nie dostałem. Najbardziej rozczarowujące jest to, że żadna osoba nie powiedziała mi, jak dobrze wyglądam. Być może korzyści wymagają długoterminowego zaangażowania, podobnego do jedzenia produktów ekologicznych lub pozbycia się toksyn ze swoimprodukty do pielęgnacji ciała.

Dobra wiadomość: nie masz jeszcze jednego niemożliwego standardu zdrowotnego, który mógłbyś dodać do swojej listy. Czy czujesz ulgę?

Nie przewiduję, że życie bez sztucznego światła będzie kiedykolwiek kolejnym wielkim trendem zdrowotnym. Nie możesz tego osiągnąć, chyba że mieszkasz poza miastem, a cała twoja rodzina i przyjaciele są na pokładzie.

falseMimo to nie było to całe popiersie. Mam kilka doskonałych nawyków, których mam nadzieję mogę się utrzymać:

• Pracuję wydajniej w ciągu dnia, więc mogę wyłączyć komputer na noc
• Praca przy oknie (co sprawia, że ​​czuję się trochę jaśniejszy)
• Jazda na rowerze, kiedy tylko mogę, zamiast metrem
• Uprawianie jogi na dachu lub bieganie na zewnątrz
• Zapalam świeczki i odkładam telefon na głębszą rozmowę
• Pozostawianie telefonu komórkowego do ładowania w salonie na noc
• Czytanie więcej bez rozpraszania mojego telefonu siedzącego obok mnie next

Ale zgadnij co? Piszę tę historię o 22:00, więc mogę ją przekazać na czas. Niech Bóg błogosławi nowoczesną technologię.

Alden Wicker jest niezależnym dziennikarzem i blogerem mieszkającym w Nowym Jorku. Codziennie pisze na swoim blogu o tym, jak żyć w sposób zrównoważony i kochać życie, EkoKult.com . Kiedy nie pisze, kręci się, ćwiczy jogę, gotuje lub tańczy całą noc przy muzyce elektronicznej.