Te mity na temat żalu mogą zakłócać proces leczenia

STUDIO ACALU / Stocksy

Pod koniec lutego straciłam na raka sutka mojego ukochanego kota w wieku 13 lat. Zaadoptowałam ją jako kociaka, kiedy byłam dzieckiem, a ona rosła ze mną i pocieszała mnie przez wzloty i upadki mojego życia. Nie trzeba dodawać, że było to trudne, a to doświadczenie skłania mnie do myślenia o procesie żałoby, gdy przez niego przechodzę.

Niestety, miałem spore doświadczenie w żałobie w ciągu moich krótkich 25 lat. Kiedy patrzę na ten rok i rozmawiam z moimi bliskimi, widzę wokół siebie smutek. Smutek może być tak szokującym doświadczeniem i odkryłam, że istnieje wiele szkodliwych oczekiwań związanych z tym, jak powinien wyglądać smutek i uzdrowienie. Te oczekiwania zamykają nas w bólu i stagnacji i mogą uniemożliwić nam faktyczne uzdrowienie.

Naukowcy zidentyfikowali różne „rodzaje” żalu :

• Wyczekujący smutek. Kiedy opłakujemy stratę, zanim ta strata się wydarzyła. Na przykład wielu z nas opłakuje stratę COVID-19 w 2020 roku przed końcem roku.
• Powszechny żal. Obejmuje to wszystkie objawy, które zwykle kojarzą Ci się z żałobą.
• Skomplikowany żal . Gdzie osoba dotknięta chorobą rozpacza w „nietypowy” sposób (wrócimy do tego później).
• Uporczywy żal. Kiedy intensywna żałoba trwa przez ostatnie 12 miesięcy w połączeniu z pewnymi objawami.

Dzięki wieloletniemu doświadczeniu podzieliłem alternatywy dla następujących nieporozumień związanych z tego rodzaju smutkiem, aby pomóc ci uwolnić się od tych oczekiwań w sposób, który pozwoli ci wyleczyć się i iść naprzód.

Mit 1. „Żal jest tylko śmiercią”

Smutek może iść w parze z każdym rodzajem straty, a strata nie dotyczy tylko śmierci. Być może jesteś częścią klasy 2020 i opłakujesz utratę świętowania swoich osiągnięć z przyjaciółmi i rodziną. Być może opłakujesz utratę związku i przyszłość, którą wyobrażałeś sobie razem z tą osobą. Być może opłakujesz utratę znajomego, osobę publiczną lub niesłusznie zabitego nieznajomego.

wyrastające fryzury typu pixie

Cokolwiek czujesz, to uczucie jest ważne. W końcu, jak możemy przejść od czegoś, przez co nie zdawaliśmy sobie sprawy, przez co przechodzimy?

W czasach kryzysu łatwo jest wpaść w porównanie. Możemy myśleć, że dlatego, że nie wydarzyło się najgorsze, że dlatego, że żyjemy i jesteśmy zdrowi, a inni mają dużo mniej szczęścia, że ​​nie zasługujemy na rozpacz z powodu wydarzeń w naszym życiu.

Ale chociaż wdzięczność za nasze błogosławieństwa jest dobrą rzeczą, podobnie jak empatia dla innych, porównanie nikomu nie pomaga. Nie pomaga to mniej szczęśliwym, a tego rodzaju samoukaranie tylko pogłębia nasz ból. Bądź dla siebie miły i pozwól sobie poczuć to, co czujesz.

Mit 2. „Zacząć od nowa za wcześnie oznacza, że ​​tak naprawdę nie obchodziło mnie to”

Nie pozwól, aby ankiety dyktowały Ci, jak się czujesz. Podczas gdy badania mówią, że żałoba żałobna ma tendencję do trwania 7 do 12 miesięcy , jak radzisz sobie ze swoją stratą (wszelkimi stratami) nie ma wpływu na to, co ta osoba lub doświadczenie znaczyło dla Ciebie.

Tylko dlatego, że możesz czuć się szczęśliwy po stracie, nie oznacza to, że jesteś szczęśliwy, że to się stało. Chwile radości pośród bolesnego doświadczenia są całkowicie normalne.

Rzeczywiście, ten mit jest na tyle wszechobecny, że był… uznany za godny badań . Zahamowany żal, w którym osoba wykazuje niewiele zewnętrznych oznak żałoby, jest powszechnie zachwalanym typem żałoby. , skomplikowany żal to może przyczynić się do poczucia, że ​​robisz smutek „niewłaściwie”. Jednak badania wykazały, że ten rodzaj żałoby nie jest w jakiś sposób szkodliwy lub nienormalny, ale jest oznaką ludzkiej odporności.

Strata jest trudna, a fakt, że masz siłę, by stawiać czoła trudnościom codziennego życia, jest czymś, z czego można być dumnym.

Jeśli masz do czynienia ze śmiercią ukochanej osoby, ta osoba, która przeszła, prawdopodobnie świętowałaby z tobą twoje dobre dni, gdyby mogła. Odpuszczanie bólu nie oznacza, że ​​odpuszczasz to, co kochałeś.

Mit 3. „Żałoby musi zająć dużo czasu”

Nie daj się porwać powinnościom.

Cierpieniu nie towarzyszy oś czasu. Jeśli czujesz się winny, że po krótkim czasie znów wstałeś na nogi, nie rób tego. Jak wspomniałem wcześniej, warto to świętować i jest oznaką własnej odporności. A jeśli nadal cierpisz po latach, które wydają się być latami, to też jest w porządku.

jak zwrócić na siebie uwagę skorpiona

Uporczywy lub złożony żal jest kolejnym wyrazem skomplikowanego żalu, który eksperci odkryli, że jest powszechny i ​​staje się pewnego rodzaju problemem tylko wtedy, gdy czujesz, że znacząco pogarsza jakość życia lub zdrowie psychiczne. W tym momencie możesz poszukać eksperta, który pomoże ci przepracować to, czego doświadczyłeś.

Ale pamiętaj, że to normalne nie spiesz się, aby przetworzyć i poczuć się we własnym tempie. Rozpaczanie jest w porządku i nie ma na to właściwego sposobu.

Mit 4. „Zawsze jest duże doświadczenie z zamknięciem”

Podczas moich pierwszych prawdziwych doświadczeń ze śmiercią jako dziecko, mieszkałem, płakałem i dusiłem się w swoich uczuciach, próbując znaleźć poczucie „zamknięcia”. Film i telewizja doprowadziły mnie do przekonania, że ​​jeśli spędzę wystarczająco dużo czasu z bólem, w końcu dojdę do jakiegoś płaczliwego wniosku, który pozwoli mi pogodzić się z moją sytuacją i iść dalej.

jak sprawić przyjemność kobiecie ręką

Ale czas i doświadczenie nauczyły mnie, że to nieprawda.

Życie toczy się dalej iw końcu dostosujesz się do nowej normalności. Nie ignoruj ​​swoich uczuć: prowadzenie dziennika jest wyjaśniające i terapeutyczne, gdy starasz się zrozumieć swoje myśli, a pozwalanie sobie na płacz może pomóc. Ale nie karz siebie, zmuszając swoje uczucia, aby przejęły kontrolę nad twoim życiem.

Czas cię uzdrowi – a czasami będziesz potrzebować późniejszego doświadczenia życiowego, aby zrozumieć, co się stało – ale zmuszanie się do stagnacji w cierpieniu nie zakończy bólu.

Mit 5. „Żal się kończy”

W każdej rozmowie o żałobie prawie na pewno pojawi się pięć etapów. Naturalne jest czepianie się nadziei, że to bolesne doświadczenie dobiegnie końca, od którego możemy spokojnie ruszyć do przodu. Ale z mojego doświadczenia wynika, że ​​nie jest to prawdą, a badania ewoluowały, aby wspierać to doświadczenie.

Wiele modeli żałoby teraz podkreśl, że nie ma oczekiwanej drogi do przejścia przez smutek – raczej nieustannie przeplatamy nasze emocje w miarę upływu czasu.

Oczywiście warto dać sobie przestrzeń do leczenia i leczenia, gdy rana jest świeża, ale czekanie na zakończenie żalu może cię rozczarować. Smutek to cykl, który tak naprawdę nigdy się nie kończy, po prostu zyskujemy większe uznanie i kontrolę nad naszymi reakcjami na niego w miarę upływu czasu.

Choć może to zabrzmieć dziwnie, dopóki naprawdę nie oduczysz się splotu miłości i bólu, który towarzyszy smutkowi, świadomość, że żal jest cyklem, może być pocieszająca.

Często denerwujące jest poczucie, że świat, w którym Twoja strata staje się dla Ciebie normalny, jest przykry. Trzymanie się bólu jest jak chwytanie się miłości, ale można rozluźnić uścisk. Ponieważ pewnego dnia, kiedy poczujesz się uzdrowiony, pojawi się jakaś świeża rana – nieświętowane urodziny, dawno zapomniane wspomnienie – które rozpocznie cykl od nowa.

Jeśli pomysł z cyklem Cię zniechęca, miej nadzieję

Przekonałem się, że z każdym cyklem jest coraz łatwiej. I myślę, że wiedza, że ​​żałoba ma charakter cykliczny, a nie liniowy, może pomóc ci iść naprzód, jednocześnie łagodząc ból, który może się z tym wiązać. Wiedz, że nie musisz zamykać jednego rozdziału swojego życia przed napisaniem kolejnego, więc nie bój się wskoczyć w nowe, życiodajne przygody podczas leczenia.