Czego chciałoby wiedzieć 7 kobiet, które przezwyciężyły zaburzenia odżywiania?

Ogólnokrajowy Tydzień Świadomości Zaburzeń Odżywiania (24 lutego – 1 marca) może się skończyć, ale to nie znaczy, że rozmowa na temat tych poważnych, zagrażających życiu chorób powinna się skończyć. W rzeczywistości uważamy, że tydzień, który jest poświęcony wzrostowi zasięg i świadomość zaburzeń odżywiania problemy z obrazem ciała powinny być dopiero początkiem większego, trwającego ruchu. Aby utrzymać pozytywny rozmach, poprosiliśmy siedem kobiet, które zmagały się z anoreksją, bulimią i napadami objadania się, aby podzieliły się potężnymi lekcjami, które chcieliby, aby ktoś im przekazał wiele lat temu.

STORMI SZARY

Po dziewięciu latach bulimii Grey w końcu zdał sobie sprawę, że musi się zmienić – na dobre – kiedy była w ciąży z trzecim dzieckiem, córką. Mówi Gray: „Bardzo mnie uderzyła świadomość, że to, co zrobię, wpłynie na nią. To znaczy, gdzie po raz pierwszy dowiadujemy się o dietach? Oczywiście od naszych matek. Postanowiłem, że będzie tylko słuchać, jak mówię o byciu zdrowym i silnym, a nie chudym”.

Jeden zły posiłek nie sprawi, że będziesz gruby, tak jak jeden dobry posiłek nie sprawi, że będziesz chuda. To nie wszystko albo nic.

Co chciałbym wiedzieć: „Wiedz, że jeden zły posiłek nie sprawi, że będziesz gruby, tak jak jeden dobry posiłek nie sprawi, że będziesz chuda”. To nie wszystko albo nic. Łatwo jest pomyśleć, że kiedy jemy coś „złego”; czujemy, że ponieśliśmy porażkę i jesteśmy skazani, ale życie jest pełne możliwości dokonywania lepszych wyborów”.

Lindsay Wright

wiki o trylogii matrixa

Po latach zmagania się z zaburzeniami odżywiania, Wright wiedziała, że ​​musi się zmienić, kiedy poznała mężczyznę, którego później poślubiła. „Był na tyle odważny, by zwrócić uwagę na to, jak leczę swoje ciało i wzbudził we mnie pragnienie, by naprawdę być zdrowym”; ona mówi. „To, co zaczęło się, gdy zmieniłem się dla niego, okazało się dokładnie taką zmianą, jakiej potrzebowałem dla siebie”.

Co chciałbym wiedzieć: „Pomyśl o osobie, którą chcesz być za pięć lat – czy twoje obecne zachowanie i zły wizerunek ciała mają tam miejsce? Chyba nie.”

Małe zielone dłonie

T zaczął codziennie wymiotować w wieku dziewięciu lat – wzorzec, który utrzymywał się przez dekadę. Mówi, że jej bulimia stała się tak konsumująca, że ​​wpłynęła na wszystko w jej życiu, od związków przez przyjaźnie po szkołę. Mówi T: „Pamiętam, jak płakałem po zwymiotowaniu pieczonego obiadu mojego dziadka, na który przygotowywał mnie w dniu moich urodzin”. ona mówi. W końcu zrozumiała, że ​​nie musi się tak czuć, odkrywając, że „istnieją ludzie, którzy myślą o rzeczach innych niż to, jak wyglądają. Są ludzie, którzy są zdrowi i szczęśliwi i nie są niewolnikami tego poczucia bezwartościowości, które towarzyszy zaburzeniom odżywiania”. Ale prawdziwe sprawdzenie rzeczywistości nastąpiło, gdy jej lekarz powiedział jej, że prawdopodobnie nie będzie mogła mieć dzieci z powodu głodowania się w okresie dojrzewania.

Kochaj swoje ciało za to, co potrafi, a nie za to, jak wygląda.

Co chciałbym wiedzieć: „Możliwe jest życie, w którym kochasz siebie, kochasz swoje ciało i możesz doceniać swoje ciało za inne rzeczy, które robi, takie jak dorastanie dzieci, podnoszenie ciężkich rzeczy i przytulanie przyjaciół. Teraz tak inaczej patrzę na swoje ciało i jestem bardzo dumna z tego, jaka jest moc i piękność. Mam ogromny brzuch, duże piersi i miłosne rączki – a nigdy w życiu nie wyglądałam piękniej”.

Kaila Książę

W przypadku Prins dno nastąpiło, gdy lekarz oficjalnie zdiagnozował u niej wolne tętno (bradykardię), niską gęstość mineralną kości i brak miesiączki (brak miesiączki). Mówi Prins: „Powiedział mi, że jestem anorektyczką, a nie tylko szczupłym kulturystą, którym próbowałem być. Byłem zszokowany. Od miesięcy nie dostałam okresu — wiedziałam o tym. Miałem depresję i skłonności samobójcze – też byłem tego świadomy. Ale żeby usłyszeć od lekarza, który mówi mi, że istnieje ryzyko popełnienia samobójstwa na serio… to był moment, w którym wiedziałem, że coś jest nie tak. Szukałem pomocy przez lata i walczyłem z tymi, którzy ją oferowali, kiedy o to poprosiłem, ale w tym momencie zdałem sobie sprawę, że nikt nie może mi pomóc oprócz mnie. Wyszedłem z gabinetu lekarskiego i pojechałem do Whole Foods, gdzie zamówiłem kanapkę z awokado, indykiem i serem – węglowodanami, tłuszczem… wiesz, „boisz się przed jedzeniem”. Zjadłem to płacząc w samochodzie. A potem pojechałem do domu, gotowy do pracy.”

Zdałem sobie sprawę, że nikt nie może mi pomóc oprócz mnie.

Co chciałbym wiedzieć: „Blogowanie, dzielenie się moją historią i publiczne pisanie rzeczy, za które jestem wdzięczny każdego dnia, były niezwykle pomocne w moim dalszym zaangażowaniu w wyzdrowienie. Nie musisz zakładać bloga ani opowiadać o swoich zaburzeniach odżywiania na Twitterze, tak jak ja, ale zachowujesz się jak pisanie dziennika, rozmowa z zaufanym przyjacielem i zapisywanie czegoś, za co jesteś wdzięczny każdego dnia, może pomóc Ci przypomnieć, dlaczego jesteś wykonywanie pracy i dlaczego warto żyć w Twoim życiu — i w Twoim ciele!”

ADINA ZILBERMAN

Anorektyczka od 16 roku życia, dopiero kiedy połączyła swoją chorobę z jej związkiem z „kochającą, ale kontrolującą”; matką, że Zilberman był w stanie zacząć leczyć. „Musiałem zdystansować się (zarówno dosłownie, jak i emocjonalnie) od niej, a zamiast tego dostosować się do mojego kochającego, wspierającego teraz narzeczonego” mówi Zilberman. „Pozbyłem się negatywności i otoczyłem się wsparciem i pozytywnością”.

Najlepszym sposobem na podbicie czegoś jest poznanie tego!

Co chciałbym wiedzieć: „Przeczytaj dużo literatury, aby spróbować zrozumieć, dlaczego masz chorobę. Moim zdaniem najlepszym sposobem na podbicie czegoś jest poznanie tego!”

Michelle Papież

Niezdrowy związek sprowadził Papieża w bardzo mroczne miejsce. Nawet po tym, jak opuściła związek, nadal cierpiała, używając upijania się do radzenia sobie z całym bólem. W końcu współpracownik zasugerował, aby papież odwiedził jej siostrę, doradczynię. „Pierwszy raz, kiedy jej powiedziałem: „Chcę tylko, żebyś wiedziała, jestem taki pokręcony. Nie sądzę, że możesz mnie naprawić.’ Spojrzała na mnie i powiedziała „spróbuj mnie”. Papież postanowił jej zaufać. „Ciągle szedłem i szedłem do poradnictwa, ponieważ pragnienie zmiany jest większe niż bezpieczeństwo przebywania w tym ciemnym miejscu. Nie jestem wyleczony. Jestem bardziej świadomy.”

Niezależnie od tego, gdzie jesteś w trakcie procesu zdrowienia, wszystko jest w porządku.

Co chciałbym wiedzieć: „Nie bój się prosić o pomoc. Wiedz, że gdziekolwiek jesteś w trakcie procesu zdrowienia, wszystko jest w porządku – bez względu na to, jak bardzo możesz się czuć przygnębiony, twoje uczucia nie są złe”.

Katie Meier

Meier po raz pierwszy zdała sobie sprawę, że jej zaburzenia odżywiania stają na drodze jej życiowych celów, kiedy zapisała się na bieg na 5K i spanikowała, że ​​jest „najbardziej niezdrowym biegaczem”. Mówi, że nie chciała, aby ludzie widzieli ją jako „ktoś, kto miał skórę i kości, myśląc, że może być konkurencyjny, podczas gdy w rzeczywistości prawdopodobnie zemdlałbym przed przekroczeniem linii mety. Tak bardzo chciałem mieć idealne „ciało sportowca”. i wiedziałem, że w chwili, gdy zastanawiałem się nad zapisaniem na ten wyścig, wiedziałem, że jestem kimkolwiekaleatletyczny i wysportowany.”

Co chciałbym wiedzieć: „Że zamiast jakiegoś abstrakcyjnego pomysłu [że] być może, być może, powoduje trwałe uszkodzenie mojego ciała, absolutnie, w 100 procentach spowodowałem trwałe uszkodzenie. Nadal uwielbiam biegać, ale cierpię na złamania stresowe z powodu niskiej gęstości kości w ciągu tych sześciu lat mojego życia.”