Dlaczego Twoja pozycja jogi nigdy nie będzie wyglądać jak u instruktora (i to dobrze!)

Jesteś wzajęcia yogia twój ulubiony nauczyciel prowadzi cię z krystalicznie czystymi instrukcjami, ale nic na to nie możesz poradzić — zerkasz przez ramię na dziewczynę obok ciebie, aby zobaczyć, jak robi trójkątną pozę. Chcesz sprawdzić, czy robisz to „dobrze”… i tak, zobacz, jak mierzysz (i jak u licha może tak położyć rękę na ziemi?!).

Cóż, przestań. Prosta prawda jest taka, żepozycje jogiwyglądać inaczej na różnych ciałach. I to jest OK. Musi być w porządku, ponieważ zmuszanie się do uzyskania formy, która nie jest dla ciebie fizycznie dostępna, może zranić nie tylko twoją dumę.

Z anatomicznego punktu widzenia istnieją dwa powody, dla których Twoje pozy mogą nigdy nie wyglądać dokładnie „idealnie:” ograniczenia mięśniowe i ograniczenia szkieletowe. Posiadanie jednego z nich (lub obu) nie oznacza, że ​​coś jest „niewłaściwe” z Tobą. Joga polega na spotkaniu z ciałem tam, gdzie ono jest – bez osądzania – i stamtąd do wzrastania. Kluczem jest to, że „rosnący” może oznaczać przejście głębiej w pozę lub może oznaczać zdolność do idealnego pogodzenia się z pozostawaniem tam, gdzie jesteś. Być może dzięki temu artykułowi możesz zacząć patrzeć na swoją praktykę z innej perspektywy: Nie „Jak głęboko mogę zajść?” ale „Gdzie najlepiej dla mnie być?”

Ograniczenia mięśni

Kiedy niektóre mięśnie, które są kluczowe do wykonania pozy, są zbyt słabe lub zbyt napięte, mogą wezwać sąsiednie stawy i mięśnie, aby wprowadzić Cię w pozy – potencjalnie w niebezpieczny sposób.

Na przykład problem z wykonaniem „doskonałości”pies skierowany w dółwielu z nas ma napięte mięśnie ścięgien podkolanowych i lędźwiowych oraz słabe mięśnie czworogłowe i prostowniki kręgosłupa. Gdy próbujemy zmusić pięty do podłogi, nasz lędźwiowy (dolny) kręgosłup zaokrągla się (patrz zdjęcie „przed” powyżej). Z jakiegoś powodu celem tej pozy stało się oparcie piętami na ziemi, a nie wydłużenie kręgosłupa, co zapewnia wszystkie te niesamowite korzyści wymienione powyżej. Kiedy już będziesz mieć ładny, długi kręgosłup, jak najbardziej dodaj pyszny odcinek ścięgna podkolanowego, który pojawia się podczas schodzenia pięt na podłogę – ale nie rób tego w ofierze dla wyrównania kręgosłupa.

Ponadto, jeśli nasze mięśnie prostowników barku są napięte, nasze zewnętrzne rotatory barku są słabe, a rytm łopatkowo-ramienny (sposób, w jaki kości barku, ramienia i klatki piersiowej rozmawiają ze sobą, aby unieść ramię w najbardziej stabilny sposób) jest nie działa prawidłowo, doświadczasz „zatkania szyi”: ramiona ściskają się w kierunku uszu, łokcie wywijają się na boki i prawie tracimy skuteczność pozy.

Kiedy pies puchowy jest ćwiczony z dobrym ułożeniem (jak na zdjęciu powyżej „z korektami”), zobaczysz cztery naturalne krzywizny kręgosłupa. Palce i dłonie osadzają się równomiernie w podłodze, ramiona znajdują się w jednej linii z uszami, wnętrze łokci jest pod kątem około 45 stopni do sufitu, a nogi pomagają odciągnąć miednicę od głowy.

Wykonywana w ten sposób pozycja ma wiele niesamowitych korzyści dla kręgosłupa, w tym wzmacnianie mięśni prostowników kręgosłupa (te, które utrzymują nas w pozycji wyprostowanej), tworzenie bardzo potrzebnej przestrzeni między dyskami i ogólnie przeciwdziałanie skutkom siedzenia za biurkiem pochylony nad klawiaturą godzinami pięć dni w tygodniu.

Dobrą wiadomością jest to, że te ograniczenia złagodzą się dzięki uważnej praktyce, a zaufany nauczyciel może pomóc w uzyskaniu wersji puchowego psa – lub jakiejkolwiek innej pozycji, która utrudnia ci napięte lub słabe mięśnie – która honoruje to, do czego zdolne jest twoje ciało teraz (patrz zdjęcia „z korektami” powyżej i poniżej). Przy uważnym przestrzeganiu wyrównania i prawidłowym wykorzystaniu określonych mięśni, możesz osiągnąć kształty szybciej niż sobie wyobrażasz, a wszystko to bez kontuzji.

Ograniczenia szkieletowe

Naprawdę wszyscy jesteśmy zbudowani inaczej, a te subtelne różnice wpływają na sposób, w jaki każde ciało może się poruszać.

Ograniczenia szkieletowe to kolejny czynnik, który należy wziąć pod uwagę podczas uprawiania jogi. Naprawdę wszyscy jesteśmy zbudowani nieco inaczej, jeśli chodzi o nasze kości, a te subtelne różnice fizyczne wpływają na sposób, w jaki każde ciało jest zdolne do poruszania się.

mój mąż mnie ignoruje

Weź malasana lub girlanda pozuje , na przykład. To, jak łatwo przychodzisz do skromnego przysiadu jogina, może zależeć od kształtu twoich stawów biodrowych, które składają się z panewki miednicy (panewki) i kuli (wystająca szlachta w górnej części kości udowej, znana jako kość udowa). głowa).

Umiejscowienie gniazda na miednicy i mechanika kuli określi, czy siedzisz szczęśliwie nisko, czy też pocisz kule, by ledwie się opuścić, kolana zapadają się do wewnątrz, czując uczucie „utarcia”; zamiast satysfakcjonującego odcinka, który sprawia przyjemność innym.

Chociaż żadne pchanie lub zmaganie się nie zbliży Cię do ziemi, nie oznacza to, że nie możesz znaleźć jakiejś formy równowagi ielastycznośćw pozie – nawet jeśli wymaga to użycia przemyślnie umieszczonego klocka lub dwóch. (Teraz wiesz, do czego one służą!)

Podobnie jak w przypadku mięśni, należy przestrzegać wszelkich ograniczeń szkieletowych, więc przyjmuj różne pozy, aby zadbać o integralność swojej osobistej praktyki. Poszukiwanie pomocy doświadczonego nauczyciela pozwoli ci zbadać pozę w sposób, który jest trudny, a jednocześnie bezpieczny dla twojego ciała.

Joga wszystkiego

Jak przypomina nam starożytny tekst jogiczny, Bhagavad Gita:

„Lepiej dążyć do własnej dharmy [swojej podstawowej natury] niż odnosić sukcesy w dharmie innej osoby. Nic nie jest stracone w podążaniu za własną dharmą, ale rywalizacja o inną dharmę rodzi strach i niepewność”.

Joga dotyczy świadomości i obecności. Aby naprawdę praktykować jogę, należy w pełni zaakceptować to, gdzie jesteś, ograniczenia mięśniowe i szkieletowe i wszystko inne, więc bądź obecny ze względu na wyjątkowość swojej podróży i wszystkiego, czego może cię nauczyć. Jeśli oznacza to zmianę pozy lub użycie bloku lub paska, to jest właśnie dla Ciebie. Postaraj się przestać patrzeć przez ramię na ciało sąsiada i zacznij koncentrować się na jedynym, które ma teraz znaczenie: tym, w którym mieszkasz.

Nicole Katz jest nowojorską właścicielką i nauczycielką Yoga 216, jedynego półprywatnego studia jogi w Nowym Jorku. Wierzymy, że joga jest osobista! Imiennikiem Yoga 216 jest Yoga Sutra 2:16, co oznacza: „Bólu, który jeszcze nie nadszedł, można uniknąć”. Nicole i zespół profesjonalistów odnowy biologicznej w 216 są oddani pomocy każdemu klientowi w unikaniu bólu, stawaniu się silniejszym i prowadzeniu zdrowszego, szczęśliwszego życia przy użyciu wszystkich narzędzi, które ma do zaoferowania spersonalizowana praktyka jogi. Śledź nas na joga216.com i dalej Facebook , Instagram , i Świergot .