4 błędy, które wszyscy popełniamy, próbując kogoś pocieszyć

Zawieramy produkty, które naszym zdaniem są przydatne dla naszych czytelników. Jeśli kupujesz przez linki na tej stronie, możemy otrzymać niewielką prowizję.Oto nasz proces.

Wszyscy tam byliśmy: Aprzyjacielszuka nas, abyśmy powiedzieli o problemie w ich życiu, który powoduje ich niepokój. Może myślimy, że to, przez co przechodzą, jest trywialne, więc wyrzucamy szybką odpowiedź, próbując ich uspokoić, że to nic. A może myślimy, że to, z czym się borykają, jest tak szalone lub okropne, że nie moglibyśmy im w żaden sposób pomóc i nie mamy pojęcia, co powiedzieć, więc po prostu wyrzucamy… coś. Tak czy inaczej, później zdajemy sobie sprawę z naszych wysiłków, aby jeczuć się lepiejmoże nie był najlepszym sposobem na reakcję.

Niestety, pomimo naszych dobrych intencji, próba pocieszenia kogoś może przynieść odwrotny skutek – częściowo, jak uważają badacze, ponieważ ci, którzy są odbiorcami naszych dobrych intencji, mogą czuć się wobec nas wdzięczni po fakcie, zawstydzić się potrzebą wsparcia w pierwszej kolejności. miejsca lub interpretować oferty pomocy jako potwierdzenie, że są słabe lub niekompetentne Bezpieczne testowanie alarmu: zamknij reakcje innych na osobiste pozytywne wydarzenia. Gable SL, Gosnell CL, Maisel NC. Dziennik osobowości i psychologii społecznej, 2012, sierpień;103(6):1939-1315..

Konsekwencje nieudanych prób poprawienia nastrojów naszych przyjaciół mogą również odbić się na naszym samopoczuciu, obniżając nasze szczęście, uszczuplając naszą cierpliwość wobec kogoś, kto cierpi i pozostawiając nas mniej zadowolonych w naszych relacjach z nimi Nie zawsze możesz dać to, czego chcesz: wyzwanie polegające na zapewnieniu wsparcia społecznego osobom o niskiej samoocenie. Marigold DC, Cavallo JV, Holmes JG. Dziennik osobowości i psychologii społecznej, 2015, luty; 107(1):1939-1315..

co zjeść z twarogiem

Ale jeśli nie zrezygnujemy całkowicie z pocieszania naszych kumpli (w końcu po to są przyjaciele, prawda?), istnieje kilka strategii wspieranych przez naukę, które możemy zastosować, aby zapobiec wszystkim zaangażowanym stronomOdczuwać bóllub żałując naszych słów lub czynów.

jak się dowiedzieć, czy tęskni za tobą po zerwaniu

Śliskie zbocze podparcia

W odniesieniu do innych jest podstawową ludzką potrzebą. A poczucie odpowiedniego wsparcia – ani nadmiernie kontrolowanego, ani zbyt częstego ignorowania – przez naszych przyjaciół i bliskich jest kluczowe, aby zaspokojenie tej potrzeby .

Ale wsparcie może być trudne, zwłaszcza że bycie naprawdę dla kogoś innego może wiązać się z niewygodnym poziomem intymności i wrażliwości z naszej strony, mówi dr Karyn Hall, twórca DBTcoaching.com i autorem Osoba wrażliwa emocjonalnie . Chęć rozwiania negatywnych emocji w momencie, gdy się pojawią, często powoduje, że zbyt wcześnie popychamy potrzebujących przyjaciół do optymizmu lub próbujemy naprawić ich uczucia za pomocą rad, które mogą nie być dla nich odpowiednie. Wszystko to omija to, czego nasi przyjaciele zwykle potrzebują w chwilach zamieszania: walidacja emocjonalna lub, słowami Halla, „uznanie i uznanie, że ich wewnętrzne doświadczenie jest zrozumiałe i akceptowalne”.

Czasami oznacza to po prostu bycie przy przyjacielu, bez względu na wszystko. Innym razem wymaga prawdziwego i uważne słuchanie na ich kłopoty, poświęcając im całą swoją uwagę i bycie całkowicie obecny , wyjaśnia Hall. Tak czy inaczej, chodzi o to, aby przekazać swojemu przyjacielowi, że pasuje i że nie jest dziwny ani nie do przyjęcia. „Jeśli potwierdzasz czyjeś emocje, te emocje zmniejszają się, pozwalając osobie, która je odczuwała, myśleć jaśniej” – mówi Hall.

Niebezpieczne strefy

Istnieją cztery wspólne rzeczy, które wszyscy robimy (my też!), gdy zamierzamy pocieszyć kumpla, co może w rzeczywistości pogorszyć sytuację dla niego (i dla nas z kolei). Ale te potencjalne pułapki są łatwe do ominięcia.

1. Bycie Panem lub Panią Jasną Stroną

Możesz pomyśleć, że pozytywne podejście do problemu przyjaciela pomoże mu się rozweselić. Ale przekształcenie niepowodzeń – takich jak totalna nieudana rozmowa o pracę lub zerwanie – jako wspaniałe okazje: „Nie martw się! Jesteś tak wspaniały, że znajdziesz coś lepszego!” – może sprawić, że niektórzy ludzie poczują się unieważnieni, niewysłuchani i niezrozumiani, mówi dr Denise Marigold, adiunkt na wydziale psychologii w Renison University College. Przekształcenie niepowodzeń w wielkie możliwości może sprawić, że niektórzy ludzie poczują się umniejszeni. Osoby, które najmniej lubią patrzeć przez różowe soczewki innych, to osoby o niskiej samoocenie, dodaje Marigold. Interpretują tak zwane pozytywne przeformułowanie jako informację zwrotną, że ich reakcje są nie do przyjęcia lub że nie jest w porządku czuć się negatywnie. „Wszyscy mamy skłonność do tego, by chcieli, aby inni widzieli nas tak, jak my sami” – wyjaśnia Marigold, uchylając kapelusza. do tego, co psychologowie nazywają teorią samoweryfikacji. „Ponieważ ludzie o niskiej samoocenie mają bardziej pesymistyczny pogląd na potencjalne wyniki i bardziej osobiście traktują porażki, słysząc, jak przyjaciel mówi: „Nie, w porządku; następnym razem zrobisz lepiej!” sprawia, że ​​czują, że przyjaciel ich nie rozumie”. Zamiast tego zrób to: Zamiast wskazywać srebrne podszewki lub nakłaniać nasze pąki do podniesienia podbródków, Marigold radzi wykorzystać nasze umiejętności słuchania, zapłacić zwracać uwagę na emocjonalną treść tego, co mówią nasi przyjaciele, i potwierdzać to, co czują. Nie oznacza to, że musisz się z nimi zgadzać – zwłaszcza jeśli mówią ci, jak bezwartościowi, głupi lub w inny sposób wadliwi są jako ludzie. Ale, jak mówi, szczera próba wyrażenia, że ​​ich frustracja jest całkowicie rozsądna i odpowiednia – à la „Brzmi to bardzo rozczarowująco. Naprawdę byłeś zawiedziony, prawda?” – może przynajmniej sprawić, że poczują się słyszani i połączeni z kimś, kogo to obchodzi.

piękne fryzury balowe

2. Oferowanie niezamówionych porad

Wiemy, że nie próbujesz lekceważyć, gdy dajesz przyjacielowi kilka wskazówek, co Twoim zdaniem powinien zrobić, gdy jest na dnie. Jednak nieproszone rekomendacje dotyczące tego, co leży w czyimś najlepszym interesie, mogą sprawić, że będzie mniej cieszyć się naszą firmą i potencjalnie zachęcić ich do robienia czegoś przeciwnego niż to, co sugerujemy. Zbyt wiele dobrych rzeczy: niedostateczne lub nadmierne wsparcie partnera. Brock RL, Lawrence E. Journal of family psychology: JFP: czasopismo Wydziału Psychologii Rodzinnej Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego (Oddział 43), 2009, lipiec; 23 (2): 0893-3200. dobra rzecz: niedostateczna a nadmierna obsługa wsparcia partnera. Brock RL, Lawrence E. Journal of family psychology: JFP: czasopismo Wydziału Psychologii Rodzinnej Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego (Oddział 43), 2009, lipiec;23(2):0893-3200..„Często ludzie wiedzą co chcą lub powinni zrobić” — mówi Marigold. „Przychodzą do ciebie, aby poczuć się zrozumianym i zaopiekowanym, nie dlatego, że chcą, abyś dał im rozwiązanie”. Zamiast tego zrób to: Jeśli ktoś nie prosi o radę, nie dawaj jej, zaleca Marigold. Lepiej zadawać pytania dotyczące ich sytuacji, aby lepiej zrozumieć, przez co przechodzą. Spróbuj na przykład: „Wygląda na to, że czułeś się opuszczony, czy to prawda?” 'A potem co się stało?' „Jak się czułeś, słysząc, że nie chce już pozostać przyjaciółmi?” „Co powiedziałeś lub żałowałeś, że nie powiedziałeś?” Kiedy rozmawiają o swojej trudnej sytuacji, słuchaj, zamiast próbować kontrolować rozmowę, dodaje Marigold.

3. Pisanie skierowania

To może być bolesne, gdy ktoś, kogo kochamy, cierpi i nie ma pojęcia, jak mu pomóc. W takich przypadkach możemy być zmuszeni polecić im „uzyskanie profesjonalnej pomocy”. Chociaż naszą intencją może być skierowanie ich ku solidnej opiece, ryzykujemy, że zabrzmimy lekceważąco, bezinteresownie, aby rzeczywiście być tam dla naszego przyjaciela i ostatecznie sprawić, by poczuli się jeszcze mniej zrozumiani niż wtedy, gdy po raz pierwszy nas szukali, mówi Hall. Zrób to zamiast tego. : Ponieważ istnieje wiele przypadków, w których możesz nie być wykwalifikowany do radzenia sobie lub radzenia sobie z ogromem emocjonalnego zamętu innej osoby (ponieważ ilu z nas jest wyszkolonymi specjalistami ds. zdrowia psychicznego?), Hall zaleca delikatne poruszenie bardzo niewygodnej propozycji, że ktoś może chcesz rozważyć wizytę u psychiatry. Na początek nie rób tego, chyba że masz mentalne możliwości, by być współczującym. Przeczytaj: Jeśli jesteś głodny, zmęczony lub w inny sposób brakuje Ci cierpliwości, zachowaj sugestię na bardziej optymalny moment. Kiedy już zaproponujesz taką możliwość, zrób to ze współczuciem i ze szczególną uwagą, aby uniknąć osądzania lub obwiniania. Aby przejść do tematu, Hall zaleca coś w stylu: „Moje serce pęka, ponieważ widzę ból, który odczuwasz od jakiegoś czasu. Szkoda, że ​​nie wiem, jak to naprawić i zdecydowanie jestem tu dla Ciebie. Zastanawiam się jednak, czy ktoś inny, kto ma lepsze pomysły i lepszy trening, może również pomóc Tobie wyjść z tego bólu. Czy kiedykolwiek o tym myślałeś?

4. Rozlewanie własnych wnętrzności

Przyjaciółki dzielą się wszystkim, więc dlaczego nie ujawnić podobnych problemów znajomemu w potrzebie, aby mógł porównać lub poczuć się mniej samotny? Ponieważ rzeczy mogą być ryzykowne. Ryzykujesz zepchnięcie na dalszy plan ich cierpienia, przytłoczenie ich w nieodpowiednim czasie większą ilością nieszczęść, niż mogą sobie z tym poradzić, a ostatecznie sprawisz, że poczują się masowo niesłyszane objawy depresji i konwersacyjne skupienie na sobie w przyjaźniach nastolatków. Schwartz-Mette RA, Rose AJ. Journal of nieprawidłowym psychologii dziecka, 2015, luty;():1573-2835.”>Objawy depresyjne i konwersacyjne skupienie na sobie w przyjaźniach nastolatków. Schwartz-Mette RA, Rose AJ. Journal of nieprawidłowym psychologii dziecka, 2015, luty;():1573-2835..Zrób to zamiast tego: Hall mówi, że dzielenie się własnym doświadczeniem z przyjacielem w zamieszaniu jest całkowicie w porządku – pod warunkiem, że skupisz się na swoim przyjacielu. Nie traktuj ich otwarcia jako wskazówki, która pozwoli Ci wyzwolić nieszczęścia z dzieciństwa, fakt, że nienawidzisz swojego szefa lub niezadowolenie z występów partnera w łóżku. Ale okazuj empatię, jeśli i kiedy możesz, z czymś w rodzaju „Byłem w sytuacji, w której ktoś inny też sprawił, że poczułem się mały i to nie jest zabawne” lub „Po moim ostatnim zerwaniu nie sądziłem, że odejdę żeby to zrobić. Czułem się taki samotny. Słyszę, skąd pochodzisz. To jest do bani!” Następnie, po zaoferowaniu własnego doświadczenia, przekieruj rozmowę z powrotem do znajomego. „Czułem się, jakby całe moje życie się zawaliło i że nie mogłem już nikomu zaufać, kiedy mi się to przydarzyło. Czy to jest gdzieś blisko tego, co czujesz? to dobre przejście.

Na wynos

Fakt, że nikt nie jest doskonały, jest widoczny w naszych często nieudolnych próbach poprawienia poglądów przyjaciela, gdy czuje się on przygnębiony. Jednak wiele z naszych błędów na tym polu może wynikać z przemyślenia, z czym wiąże się wsparcie. Zamiast próbować rozwiązywać problemy kumpli lub mówić im, co naszym zdaniem powinni (lub nie powinni) robić, najbardziej pomocnym podejściem może być po prostu słuchanie, odkrywanie wraz z nimi tego, przez co przechodzą i przekazywanie, że nam zależy, są tutaj i na pewno nie są sami.