Dowiedz Się O Swojej Liczbie Aniołów
Możesz lubić
Dlaczego wolontariat jest dobry dla zdrowiaGdy przedzieramy się przez nasze dni, poszukiwanieszczęściekrosna duże. W Stanach Zjednoczonych obywatele otrzymują trzy niezbywalne prawa: życie, wolność i dążenie do szczęścia. Królestwo Bhutanu stworzyło narodowy wskaźnik do pomiaru szczęścia. Ale co, jeśli poszukiwanie szczęścia faktycznie uniemożliwia nam jego znalezienie? Istnieją powody, by sądzić, że poszukiwanie szczęścia może być receptą na nieszczęście.
W serii nowych badań prowadzonych przez psycholog Iris Mauss, im bardziej ludzie cenili szczęście, tym mniej byli szczęśliwi. Czy poszukiwanie szczęścia może unieszczęśliwiać ludzi? [poprawiono] Paradoksalne skutki wartościowania szczęścia. Mauss IB, Tamir M, Anderson CL. Emocje (Waszyngton, DC), 2012, styczeń;11(4):1931-1516. Widziałem, jak przytrafiło się to Tomowi, uczonemu, który mówi pół tuzina języków, od chińskiego po walijski. Na studiach Tom ogłosił specjalizację z informatyki, ale uznał to za niezadowalające. Popadł w obsesję na punkcie szczęścia, tęsknoty za karierą i kulturą, która idealnie pasowałaby do jego zainteresowań i wartości. W ciągu dwóch lat po ukończeniu studiów przeskoczył z pracy w ONZ do internetowego startupu w Nowym Jorku; ubiegał się o pracę jako kierownik supermarketu, konsultant i inwestor venture capital; i rozważał przeprowadzkę do Portoryko, Trynidadu, Kolumbii lub Kanady.
Te kariery i kraje go nie spełniły. Po kolejnym roku robił stand-upy, rozważając przeprowadzkę do Londynu, aby kontynuować studia z zakresu edukacji, filozofii nauki, zarządzania lub psychologii. Ale żadna z tych ścieżek nie uszczęśliwiała go. Niezadowolony z własnego braku postępu w kierunku szczęścia, stworzył narzędzie online, które pomaga ludziom rozwijać bardziej produktywne nawyki. To też nie było satysfakcjonujące, więc przeniósł się do Pekinu. Przeżył tam dwa lata, ale nie znalazł odpowiedniego kulturowego dopasowania, więc przeniósł się do Niemiec i rozważał założenie akademika dla dorosłych i baru dla nerdów. W ciągu następnych dwóch lat wyjechał do Montrealu i Pittsburgha, a następnie wrócił do Niemiec, pracując nad stroną internetową, aby pomóc parom spędzać więcej czasu razem. Wciąż niezadowolony, porzucił ten plan i wrócił do Pekinu, by sprzedawać meble biurowe. Rok i dwa kolejne przeprowadzki przez dwa kontynenty później przyznał swoim przyjaciołom, że „mnie trudniej znaleźć niż Carmen San Diego”.
Typowe błędy na drodze do szczęścia
1. Próbuję dowiedzieć się, czy jesteś szczęśliwy.
Kiedy dążymy do szczęścia, naszym celem jest doświadczanie większej radości i zadowolenia. Aby dowiedzieć się, czy robimy postępy, musimy porównać nasze przeszłe szczęście z obecnym szczęściem. Stwarza to problem: w chwili, gdy dokonujemy tego porównania, przechodzimy z trybu doświadczania do trybu oceny. Rozważmy kilka dekad badań psychologa Mihaly Csikszentmihalyi nad przepływem, stanem całkowitego pochłonięcia czynnością. Pomyśl o pochłonięciu się książką o Harrym Potterze, uprawianiu sportu, który kochasz, lub doganianiu dobrego przyjaciela, którego nie widziałeś od lat. Jesteś w strefie: jesteś tak pochłonięty zadaniem, że tracisz poczucie czasu i świata zewnętrznego. Csikszentmihalyi stwierdza, że ludzie, którzy są w stanie przepływu, nie zgłaszają, że są szczęśliwi, ponieważ są też zajęty koncentracją na czynności lub rozmowie. Ale potem, patrząc wstecz, opisują flow jako optymalne przeżycie emocjonalne. Szukając wszędzie szczęścia, Tom zakłócił swoją zdolność odnajdywania przepływu. Był tak zajęty oceną każdej nowej pracy i kraju, że nigdy w pełni nie angażował się w swoje projekty i relacje. Zamiast tego wpadł w depresję i wszedł w błędne koło udokumentowane przez psychologów Katariinę Salmelę-Aro i Jari-Erika Nurmiego: Depresja sprawia, że ludzie oceniają swoje codzienne projekty jako mniej przyjemne, a rozmyślanie o tym, dlaczego nie są zabawne, pogłębia depresję.
2. Przecenianie wpływu okoliczności życiowych na szczęście.
Jak wyjaśnia psycholog Dan Gilbert w Potykając się o szczęście, mamy tendencję do przeceniania emocjonalnego wpływu pozytywnych wydarzeń życiowych. Uważamy, że świetny współlokator lub ważny awans sprawi, że będziemy szczęśliwsi, pomijając fakt, że przystosujemy się do nowych okoliczności. Na przykład w klasycznym badaniu wygrana na loterii nie wydawała się przynosić trwałych korzyści w szczęściu. Zwycięzcy loterii i ofiary wypadków: czy szczęście jest względne? Brickman P, Coates D, Janoff-Bulman R. Journal of osobowości i psychologii społecznej, 1978, listopad;36(8):0022-3514. Za każdym razem, gdy Tom przenosił się do nowej pracy i kraju, początkowo był podekscytowany bieganiem na nowej bieżni, ale w ciągu kilku miesięcy zaczynała się rzeczywistość codziennego harówki: nadal biegał na bieżni.
dlaczego jest dla mnie taki miły
3. Samotne dążenie do szczęścia.
Szczęście jest stanem indywidualnym, więc kiedy go szukamy, naturalne jest skupienie się na sobie. Jednak wiele dowodów konsekwentnie pokazuje, że koncentracja na sobie podważa szczęście i powoduje depresję. W jednym z badań Mauss i współpracownicy wykazali, że im większą wagę ludzie przywiązują do szczęścia, tym bardziej czuli się samotni każdego dnia przez następne dwa tygodnie. W innym eksperymencie losowo przypisali ludzi do wartościowania szczęścia i stwierdzili, że to odwrotny skutek: ci ludzie zgłaszali, że czują się bardziej samotni, a także mieli spadek progesteronu w ślinie, reakcję hormonalną związaną z samotnością. Gdy Tom sam zmieniał pracę i kraje, zostawił ludzi, którzy go uszczęśliwiali.
oliwa z oliwek i sok z cytryny do utraty wagi
4. Poszukiwanie intensywnego szczęścia.
Kiedy chcemy być szczęśliwi, szukamy silnych pozytywnych emocji, takich jak radość, uniesienie, entuzjazm i podekscytowanie. Niestety badania pokazują, że nie jest to najlepsza droga do szczęścia. Badania prowadzone przez psychologa Eda Dienera pokazują, że szczęście jest napędzane częstotliwością, a nie intensywnością pozytywnych emocji. Kiedy dążymy do intensywnych pozytywnych emocji, oceniamy nasze doświadczenia według wyższego standardu, co ułatwia rozczarowanie. Badania wskazują, że intensywne pozytywne doświadczenia prowadzą nas do postrzegania zwykłych doświadczeń jako mniej pozytywnych. Mauss i jej współpracownicy stwierdzili, że kiedy ludzie wyraźnie szukali szczęścia, odczuwali mniejszą radość z oglądania, jak łyżwiarz figurowy zdobywa złoty medal. Czy poszukiwanie szczęścia może unieszczęśliwiać ludzi? [poprawiono] Paradoksalne skutki wartościowania szczęścia. Mauss IB, Tamir M, Anderson CL. Emocje (Waszyngton, DC), 2012, styczeń;11(4):1931-1516. Byli rozczarowani, że wydarzenie nie było jeszcze bardziej radosne. A nawet gdyby sami zdobyli złoty medal, to prawdopodobnie by nie pomogło. Badania wskazują, że intensywne pozytywne doświadczenie prowadzi nas do postrzegania zwykłych doświadczeń jako mniej pozytywnych. Po zdobyciu złotego medalu lub wygraniu na loterii trudno jest czerpać przyjemność ze znalezienia świetnego miejsca parkingowego lub wygrania gry wideo. Tom tak bardzo szukał idealnej pracy i idealnego kraju, że nie docenił ciekawego zadania i świetnej restauracji.
Dzisiaj, po raz pierwszy od ponad dekady, Tom mówi, że jest – i wydaje się, że jest – szczęśliwy. Zamiast dążyć do szczęścia w samotności, zakochał się i ożenił. Zamiast codziennie oceniać swoje szczęście i polować na wymarzoną pracę, odnajduje płynność i codzienną satysfakcję z pomagania żonie w założeniu firmy. Nie skacze już z jednego kontynentu na drugi, zgodnie z radą psycholodzy Ken Sheldon i Sonja Lyubomirsky : „Zmień swoje działania, a nie okoliczności”.
W Pochyłość John Kay przekonuje, że do najlepszych rzeczy w życiu można dążyć tylko pośrednio. Wierzę, że dotyczy to szczęścia: jeśli naprawdę chcesz doświadczyć radości lub znaczenia, musisz odwrócić uwagę od radości lub znaczenia i skierować się w stronę projektów i relacji, które przynoszą radość i znaczenie jako produkty uboczne. Jak napisał kiedyś wielki filozof John Stuart Mill: „Szczęśliwi są tylko ci, którzy skupiają się na czymś innym niż własne szczęście”.
Jeśli jesteś zbyt skoncentrowany na pogoni za szczęściem, możesz w końcu je odegnać.
Ten post pierwotnie pojawił się na Medium i został przesłany ponownie za zgodą. Adam Grant jest profesorem Wharton i autorem bestsellerów New York Times Daj i weź . Zapisz się na jego bezpłatny biuletyn o pracy i psychologii pod adresem dajandtake.com .
