Kiedy strefa przyjaciół może być naprawdę dobrym miejscem

Projekt: Alexis Lira

Drodzy Nowi Romantycy,

Poszłaś na kilka randek z nową ślicznotką i dobrze się z tym czujesz. Może myślisz, że ten (w końcu!) zamieni się w zaangażowany związek. Może masz nadzieję na seks podczas następnego spotkania. Wszystko się układa. Czujesz poważną wymianę energii – i na pewno nie możesz być jedynym!

Wysyłasz SMS-a do Future Lover, aby umówić się na następne spotkanie, a wiadomość, którą otrzymujesz z powrotem, rzuca cię w pętlę: „Chciałabym dalej się z tobą spotykać, ale czuję się bardziej przyjaźnie. Czy to fajnie, jeśli obniżymy to trochę i będziemy postępować jako przyjaciele?

Gówno.

Nagle znalazłeś się w środku Piosenka Carly Rae Jepsen , i to robinieczuć się dobrze.

Witamy w strefie znajomych friend

Według Słownik miejski , Strefa Przyjaciół to „szczególnie obciążające metaforyczne miejsce, [gdzie] ludzie kończą… gdy ktoś, kogo interesuje, chce być tylko przyjaciółmi”.

Czasami pojawia się to, jak w powyższym przykładzie, gdy ktoś nowy, z którym się spotykasz, decyduje, że chce przerwać romantyczną lub seksualną pogoń i przejść do przyjaźni. Prawdopodobnie częściej pojawia się jako stała przyjaźń, w której istnieje nieodwzajemniona miłość: jedna osoba jest zainteresowana przeniesieniem relacji na coś „więcej”, ale druga, bezinteresowna osoba na to nie pozwoli.

Tak czy inaczej, kiedy jesteś zainteresowany, to jest do bani.

Ale co nieco zaskakujące, bycie odbiorcą nieodwzajemnionej miłości może być również beznadziejne, zwłaszcza gdy jest to związane z prawem. I to sprawia, że ​​rozmowa o strefie przyjaciół jest skomplikowana.

Oczywiście z biologicznego i psychologicznego punktu widzenia. Strefa przyjaciół całkowicie istnieje. Doświadczenie odrzucenia jest realne. Ale przyjęcie soczewki społeczno-kulturowej pomaga nam zrozumieć, w jaki sposób nasze konceptualizowanie idei wpływa (a nawet szkodzi) innym ludziom.

Musimy uważać na to, jak myślimy i rozmawiamy o doświadczeniu strefy przyjaciół zone

Kiedy mamy złamane serca — kiedy miłość, którą chcemy ofiarować, nie zostaje zwrócona — doświadczamy jak nazywają badacze „odrzucenie miłości”. A to ma wpływ na naszą neurobiologię lub układ hormonalny naszych systemów.

W rzeczywistości może wywołać u nas poczucie desperacji.

I ta zmiana w twoim ciele i umyśle – kiedy czujesz się sfrustrowany, spanikowany, zły lub przygnębiony – jestreal.

Kiedy zostaliśmy odrzuceni, nasz kortyzol (hormon stresu) wzrasta, co wpływa na spadek poziomu serotoniny (stabilizatora nastroju). To sprawia, że ​​nasz mózg wypompowuje dopaminę (hormon żądny przyjemności), która następnie produkuje noradrenalinę (która czyni nas bardzo pobudliwymi i podatnymi na tworzenie pamięci).

Co zabawne, podobna reakcja chemiczna zachodzi, gdy… spadaniezakochany . Główna różnica polega na tym, że kiedy się w kimś miażdżymy, nasze napędzane hormonami, obsesyjne, kompulsywne i uzależnione zachowanie spotyka się z nagrodą, której szukamy (miłość).

Ale podczas odrzucenia miłości, podczas gdy poziom hormonów, które wywołują w nas niepokój, jest wysoki, a tych, które utrzymują nas w stanie stabilnym, niski, nasze emocje pozostają na wysokim poziomie bez nagrody.

Frustrujące jest to, że nie ma logicznego powodu (naprawdę, przestań go szukać), dlaczego nasza miłość nie jest zwracana. Często szukanie jednego nie prowadzi nas do niczego poza siedzeniem z intensywnie niespokojnymi, a nawet złymi emocjami.

Może nawet doprowadzić do „ wściekłość porzucenia ” — w którym nasza reakcja na uczucie rozpaczy może spowodować, że zaczniemy działać przeciwko osobie, którą uważamy za „opuszczoną” (lub, w tym przypadku, strefę przyjaciela).

I chociaż może i sprawia, że ​​czujemy się jak gówno, nie możemy tego wyładować na innych ludzi. Silna negatywna reakcja na odrzucenie jest normalna (w rzeczywistości po rozstaniu 40 procent ludzi doświadcza umiarkowanych objawów depresyjnych, a 12% ludzi doświadcza ciężkich). Ale doświadczanie odrzucenia samo w sobie jestrównieżnormalna.

Powiedzieć „zostałem odrzucony, a to boli” to jedno. Powiedzenie „Byłem w strefie przyjaciela, a to niesprawiedliwe” to zupełnie inna sprawa. Ten pierwszy z empatią i współczuciem uznaje wspólne ludzkie doświadczenie, zarówno dla ciebie, jak i osoby, która cię odrzuciła. To ostatnie oznacza, że ​​dokonano odrzuceniadoTy i że utknąłeś w niesprawiedliwej sytuacji, w której zasłużyłeś na pewne prawo do ucieczki dzięki wzajemności.

I wtedy natrafiamy na problem.

Podstawowym problemem ze strefą znajomych jest to, w jaki sposób jest ona używana

Szyderstwo, z jakim mówimy o strefie przyjaciół, wiele mówi o tym, jak o niej myślimy. Nie postrzegamy tego jako po prostu niefortunnej różnicy w tym, jak dwoje ludzi chce zaangażować się w związek. Wiele osób postrzega to jako obrazę, że jedna osobazobowiązuje sięprzeciwko drugiemu.

Uwidacznia się to szczególnie w relacjach między mężczyznami (zwłaszcza im większą władzę społeczną mają w odniesieniu do osi, takich jak rasa i orientacja) i mniejszościami płciowymi, gdzie mężczyźni zostali socjalizowani, aby czuli się uprawnieni do seksualnych lub romantycznych relacji z kimkolwiek chcą, dzięki ukształtowanym percepcjom. przez media (poważnie, widziałeś kiedyś komedię romantyczną?) i nie tylko.

W szczególności idea strefy przyjaciół, jako podzbioru lub specyficznego doświadczenia odrzucenia miłości, implikuje kilka nieprawd, które należy przesłuchać:

Mit 1. Przyjaźń jest mniej cenna niż związki seksualne czy romantyczne

W sercu strefy przyjaciół znajduje się przekonanie, że przyjaźń jest gorszą pozycją. Tam jest zdegradowany.

W społeczeństwie, w którym romantyczne i rodzinne relacje często mają pierwszeństwo przed innymi dynamikami, nic dziwnego, że w ten sposób skonceptualizowalibyśmy strefę przyjaciół. Ale prawda jest taka: przyjaźń jest cenna. Co więcej, jest potężny.

Platońska intymność — a zwłaszcza nasze pragnienie tego — może powracać. Z aplikacjami takimi jak Bumble BFF i Przyjaciółka i niemal wszechobecne pytanie „Jak zdobywać przyjaciół jako dorosły?”, jasne jest, że ludzie szukają czegoś więcej niż seksu i romansu.

Zrównanie jej znaczenia – postrzeganie przyjaźni nie jako dodatkowej, ale jako centralnej – oddali nas od przekonania, że ​​strefa przyjaźni jest wstydem.

Mit 2. Ludzie są nam winni seks lub romans w zamian za życzliwość

Kiedy byłem w liceum, miałem dobrego przyjaciela, który był we mnie bardzo zakochany. Był wspaniałym człowiekiem i uwielbiałam spędzać z nim czas. Ale prawie co tydzień zwracał się do mnie z pytaniem, dlaczego, och, dlaczego jeszcze się z nim nie spotykałam? Mając listę rzeczy do prania, w których był dla mnie miły, lamentował: „Robię wszystko, co mogę!”

Bycie dla kogoś miłym — rzeczywiście, bycie przyjacielem! — nie oznacza, że ​​w zamian otrzymujesz seks lub miłość. Jeśli jesteś miły dla kogoś i oczekujesz, że to cię zabije, mam dla ciebie wiadomość: w rzeczywistości jesteśniebędąc bardzo miłym. Manipulujesz.

Mit 3. Mamy prawo do relacji, których pragniemy

Uprawnienie to idea, że ​​ci z nas, którzy posiadają władzę społeczną (mężczyźni, biali itp.)powinienotrzymuj to, czego pragniemy, dzięki życiu w społeczeństwie, które mówi nam, że zasługujemy na te rzeczy. Kiedy jesteśmy przyzwyczajeni do mniejszych tarć w stawianiu na swoim, możemy się irytować, gdy odmawia się nam czegoś, co uważamy za słusznie nasze.

Ale ludzie nie sąrzeczy. Ludzie mają autonomię — potrzeby, granice i pragnienia — które obejmują prawo do wyboru sposobu działania swojego czasu, energii i ciała. A jeśli ktoś chce się z tobą zaprzyjaźnić, zamiast partnerów seksualnych lub romantycznych, może ustawić tę granicę. Twoim obowiązkiem, pomimo bólu, jaki może to spowodować, jest szanowanie go.

Chociaż odrzucenie przez kogoś, kogo się interesuje, jest absolutnie do bani, postawa, że ​​ktoś ci coś odebrał, jest nieprzydatna – a nawet szkodliwa. Uprawnienie — idea, że ​​na coś zasługujemy i powinniśmy się tego spodziewać — nie ma miejsca w związkach.

Zmień ramkę strefy znajomych

Weź anarchista relacji podejście: Wszystkie struktury relacji są równe, a nie hierarchiczne, oraz jak podchodzimy do każdego związku w odniesieniu do tego, co zawiera, jest ustalane wzajemnie iz szacunkiem.

Ponieważ podczas gdy odrzucenie z pewnością boli, przyjaźń nie. I wszyscy powinniśmy czuć się zaszczyceni, że znaleźliśmy się w tej grupiekażdystrefa, którą oferuje ktoś, kogo kochamy.

Dr Melissa Fabello jest aktywistką sprawiedliwości społecznej, której praca koncentruje się na polityce ciała, kulturze piękna i zaburzeniach odżywiania. Śledź ją dalej Świergot i Instagram .

Carrie Anne Moss Steven Roy