Konta na Instagramie zapewniają terapię z drugiej ręki — oto dlaczego powinieneś być ostrożny

Projekt autorstwa Dany Davenport

Treści terapeutyczne zawładnęły Instagramem. „Granice z przyjaciółmi mogą wyglądać tak: „Nie podoba mi się, że żartujesz sobie z mojej niepewności” – czytamy w jednym z postów Sary Kuburic, psychoterapeutki znanej lepiej jako Tysiąclecia Terapeuta online. W rzeczywistości moja własna terapeutka często odwołuje się do jej postów podczas naszych sesji. Z postów na temat jak sobie wybaczyć kiedy walczysz o jak ustalać granice lub jak trauma pojawia się w naszym codziennym życiu, terapia na Instagramie to świat sam w sobie.

W krótkich postach ci terapeuci internetowi próbują pomóc ludziom nawigować w ich relacjach ze sobą i innymi. Popularne konta obejmują Dr Jennifer Mulan (lepiej znana jako Terapia Dekolonizacyjna) i Andrea Glik, która mówi Somatyczna Czarownica , który w szczególności pomaga ludziom zrozumieć ich układ nerwowy. Wszystko to może być stosunkowo pomocne dla osób, które nie mają dostępu do rzeczywistych sesji terapeutycznych.

Mimo to tylko dlatego, że posty w mediach społecznościowych mogązapewniaćedukacja terapeutyczna nie oznacza, że ​​Instagramjestterapia — i to jest ważne rozróżnienie.

kiedy stosować olej z wiesiołka rano lub wieczorem

Instagramerzy, nawet ci z dyplomami, nie są twoimi terapeutami

Terapeuci, którzy prowadzą te konta, muszą wyznaczyć ścisłe granice z obserwującymi. „Sposób, w jaki rozmawiam z ludźmi na IG, nie jest taki sam, w jaki rozmawiałbym z moimi klientami”, mówi Alex Jenny, LCSW, znany również jako Terapeuta przeciągania . „Moi klienci i ja zgodziliśmy się być w relacji w bardzo specyficznym kontekście. Nie odpowiadam za proces emocjonalny nikogo, kto nie jest moim klientem”.

Z drugiej strony, zdobycie dużej liczby zwolenników jako terapeuty może oznaczać, że ich zwolennicy postawią ich na piedestale. Obserwatorzy mogą nie zwracać się do terapeutów jako rzeczywistych ludzi i zamiast tego postrzegać konto jako coś im winne.

Instagram nie zastąpi terapii, ale może zmniejszyć luki w wiedzy na temat zdrowia psychicznego i emocjonalnego.

W rzeczywistości edukacja może zmniejszyć bariery, z którymi borykają się ludzie, próbując zrozumieć swoje doświadczenia i uzyskać opiekę zdrowotną. Mimo to terapeuci twierdzą, że ważne jest, aby nie automatycznie internalizować postów jako osobiste porady lub rozwiązania specyficzne dla ich sytuacji, a zamiast tego jako edukację i pożywkę dla myśli. Niektórzy stwierdzili, że najbardziej pomocne jest używanie kont jako podpowiedzi do dziennika lub podpowiedzi do rozmowy, a nie terapii pozornie.

„Obserwuję relacje terapeutyczne, które skupiają się na C-PTSD, uczeniu się granic, samoleczeniu z traumy oraz konkretnych relacjach dotyczących LGBTQ+ i zaburzeń odżywiania/pozytywnego ciała” – mówi Irina, niebinarna rosyjska imigrantka idziennikarz. „Często wraz z moim partnerem wysyłamy sobie nawzajem posty, aby w łagodny sposób zająć się naszym zachowaniem, potwierdzić się nawzajem lub poruszyć pewne obawy lub pytania podczas naszych cotygodniowych meldunków”. Przed rozpoczęciem terapii śledzenie tych relacji pomogło im lepiej zrozumieć ich zdrowie psychiczne. Teraz mogą używać ich razem z terapią.

Jedną z pozytywnych sytuacji jest to, że im bardziej rozpowszechnione stają się te relacje, tym bardziej mogą one normalizować terapię jako coś, czego każdy potrzebuje i na co zasługuje – i odstygmatyzować ją jako coś, co jest przeznaczone tylko dla osób, które doświadczają czegoś poważnego lub tylko dla „szalonych”.

„Uważam, że ważne jest, aby ta wiedza była szeroko rozpowszechniona, a nie coś, do czego można uzyskać dostęp tylko w ramach medycznego modelu leczenia. Mam nadzieję zdemistyfikować pracę terapii poprzez moje zaangażowanie w media społecznościowe” – mówi The Drag Therapist.

Te konta terapeutyczne mogą również pomóc w normalizacji trudnych rozmów w terapii na temat zaburzeń odżywiania, traumy rasowej, traumy związanej z LGBTQ + lub innych rzeczy, które ludzie mogą być bardziej niechętni do poruszania w obawie przed reakcją terapeuty. „Mam również nadzieję, że pokażę, że queerowa, kolorowa kobieta trans, która nie przeprasza za moją ekspresję seksualną i jest wrażliwa zarówno na moich klientów, jak i na moich zwolenników, może zostać terapeutą”.

Podczas pandemii wiele osób, które utraciły dostęp do terapii, po raz kolejny wróciło do tych relacji. Po powrocie do rodziny i odkryciu intensywnej dynamiki, Shuba, świeżo upieczona absolwentka college'u z depresją i lękiem, mówi, że podążający za terapeutami Nedra Tawwab pozwolił jej wymyślić, jak sobie radzić.

„Oglądam jej historie, które często zawierają ankiety na temat tego, jak sobie z tym radzimy, lub dają nam szansę zadawania jej pytań. Uczestniczyłam również w seminarium internetowym, podczas którego mówiła o byciu łamaczem cyklu — tak wiele nauczyłam się o łamaniu cykli współzależności i wyznaczaniu granic” — mówi Shuba. „To walidacja w tych postach na Instagramie daje mi poczucie komfortu”. Korzystanie z narzędzi edukacyjnych Tawwab ostatecznie pomaga Shubie, dopóki nie znajdzie nowego terapeuty.

Podejście do terapii na Instagramie z krytycznym obiektywem

Niektóre osoby mają jednak bardziej krytyczny stosunek do tych kont i zwracają szczególną uwagę na to, czyje treści są konsumowane.

Cassie, świeżo upieczona absolwentka, mówi, że zanim zdiagnozowano u niej chorobę afektywną dwubiegunową i w trakcie terapii, pozwalała sobie na usprawiedliwianie toksycznych zachowań, przebierając i wybierając porady ze stron poświęconych zdrowiu psychicznemu na Instagramie i innych stronach. „Kiedy spędzałem godziny dziennie podziwiając siebie przed lustrem do tego stopnia, że ​​unikałem obowiązków społecznych i akademickich, „ćwiczyłem zdrową miłość do siebie”. „wyrażanie moich uczuć.” Zasadniczo niepokoi mnie, jak wiele porad dotyczących zdrowia psychicznego, które są udostępniane w Internecie, jest przedstawianych jako uniwersalne, bez żadnych niuansów” – mówi Cassie.

Sam, niebinarny 26-latek, u którego zdiagnozowano uogólnione zaburzenie lękowe, zespół lęku napadowego, zespół stresu pourazowego, i jest w trakcie rekonwalescencji po samookaleczeniu, mówi, że był zestresowany, a nawet wywołany przez niektóre relacje z terapii, które mieli. przestać obserwować.

„Powiedziałbym, że przestaję śledzić konta terapeuty lub wellness, jeśli czuję, że treść nie wywołuje głębszego zbadania mojego krajobrazu emocjonalnego, nie jest sparowana z dostępnymi i zrównoważonymi elementami działania i nie jest regularnie jednoznaczna w odniesieniu do ich granic jako terapeuty lub osoby zajmującej się zdrowiem na Instagramie – mówi Sam dla Greatist.

Widzieli na własne oczy, jak niektóre konta zacierają granicę między treściami wpływowych a postami, które mogą być szkodliwe, a rzeczywistą edukacją w zakresie zdrowia psychicznego. Po ustaleniu osobistych wytycznych dotyczących rodzajów kont terapeutycznych, które śledzą, byli w stanie bardziej celowo leczyć i konsumować online. Ogólnie rzecz biorąc, doprowadziło to do znalezienia zdrowszych sposobów na refleksję offline.

Terapeuta przeciągania zgadza się, że jest to najlepszy sposób na konstruktywne wykorzystanie kont terapeutycznych. Mówi, że nie jest zdrowe, aby ktokolwiek widział posty na Instagramie lub terapeutów, którzy je tworzą jako najwyższy autorytet w jakimkolwiek konkretnym temacie. Używanie bardziej krytycznego myślenia jest poważną częścią wyboru śledzenia tych relacji.

„Zachęcałbym ludzi, aby nie tylko przyjmowali nasze posty w wartości nominalnej i naprawdę angażowali się z nimi głębiej w sposób osobisty i refleksyjny: Jakie są twoje reakcje? Czy to ci odpowiada i dlaczego? Czy są jakieś części, do których nie odnosisz się? Chciałbym myśleć, że te posty wyskakują z punktów do dalszego przemyślenia” – mówi The Drag Therapist.

„Weź to, co jest pomocne, a resztę zostaw. Jest to podobne do randkowania, ponieważ chcesz poświęcić trochę czasu, aby upewnić się, że terapeuta będzie najlepszy dla twoich potrzeb. Podobnie, śledząc konta terapeutyczne na Instagramie, ważne jest, aby pamiętać, że każdy terapeuta podchodzi do swojego zaangażowania w mediach społecznościowych z własnej perspektywy, z własnymi uprzedzeniami” – mówi The Drag Therapist. „Nie możemy mieć nadziei, że zachowamy niuanse, w jaki sposób ich tożsamości i doświadczenia mogą zmienić sposób, w jaki powinni angażować się w nasze posty”.

Innymi słowy, musimy pamiętać, aby traktować rzeczy z przymrużeniem oka i że nawet najbardziej utożsamiany terapeuta online niekoniecznie mówi do nas bezpośrednio. Mają własne życie i wpływy, które ich przekazują. Powinniśmy używać postów jako inicjatorów do rozmowy, aby wspomóc naszą ewolucję emocjonalną, niekoniecznie rzeczy, które rozwiążą nasze problemy lub zwolnią nas z wykonywania pracy.