Tak naprawdę odczuwa się napad paniki

Zawsze zaczyna się w ten sam sposób. Czuję, że moje serce przyspiesza, jakby miało wyskoczyć z mojej klatki piersiowej. W tym samym czasie moja klatka piersiowa jest napięta, ale też ogromna; to tak, jakby moje żebra i płuca rozszerzyły się do granic możliwości i są zmuszone pozostać tam – a napięcie boli.

Następnie przychodzą myśli. Nieprzyjemne doznania fizyczne rozpoczynają szybką serię pytań i zmartwień:Co się dzieje? Dlaczego tak się czuję? Co jeśli nie mogę się uspokoić? Co pomyśli mój szef/chłopak/ten przypadkowy nieznajomy w pociągu? Czy zawsze będę się tak czuł? Czy umrę?

Ma zęby i pazury, przygniata cię i czeka, aż przestaniesz walczyć.

Wtedy mój żołądek dołącza do imprezy. Robi backflipy na poziomie olimpijskim i mam uczucie dławienia w gardle, z wyjątkiem tego, że tak naprawdę nie dławię się, więc nie odczuwam ulgi. Moje myśli chwytają się tego nowego objawu i pędzą przede mną:O kurwa, teraz mam mdłości. Gdzie są moje pigułki imbirowe? Co mam zrobić, jeśli nie pomogą? Co się stanie, jeśli nie mogę tego zapanować i muszę anulować swoje plany? Kiedy to się skończy?

Wszystko to dzieje się w mniej niż minutę. Jeśli dopisze mi szczęście i dotrę gdzieś, gdzie mogę poświęcić kilka minut dla siebie, mogę ćwiczyćoddychanie brzuchemi stopniowo spowalnia bicie serca i myśli. Ale jeśli nie mogę tego zrobić lub jeśli czuję, że muszę ukryć to, co się dzieje, wtedy Houston, zapomnij o problemie – mamy na rękach cholerną katastrofę.

Podczas ataku paniki niezwykle trudno jest odróżnić, gdzie kończą się objawy fizyczne, takie jak nudności i hiperwentylacja, a zaczynają się gonitwy myśli i lęki. Dzieje się tak, ponieważ atak paniki polega właśnie na tym, że: jesteś przerażony i panikujesz, a ten strach jest bardzo realny. Ma zęby i pazury, przygniata cię i czeka, aż przestaniesz walczyć.

Jeśli mam pecha, oddychanie brzuchem nie działa i dostaję następujące objawy naraz i z zadziwiającą intensywnością: suche skurcze, biegunka, płacz tak mocno, że boli mnie głowa, jestem tak podekscytowany, że wszystko moje mięśnie są napięte. W tym samym czasie moje myśli biegną do mnie tak szybko, że ledwo kończę jedno, zanim drugie się zaczęło.

Podco jeśli’sito jest do banijest poczucie, że szybko tracę kontrolę, tracę rozum, tracę wszelkie zrozumienie tego, kim jestem. Podczas mojego najintensywniejszego ataku paniki do tej pory, w łazience u rodziców mojego chłopaka. dom, wydawało się, że nie ma mowy, żeby to się przydarzyło mnie – to musiało się przydarzyć komuś innemu. To było tak, jakbym już nie wiedziała, kim jestem, i to było absolutnie przerażające.

przykłady akapitów o seksie dla niego

W rzeczywistości, atak paniki nie trwają długo. Ale kiedy doświadczasz jednego, każda sekunda wydaje ci się jak lata i zaczynasz myśleć, że jest to nieuniknione, że będziesz się tak czuł do końca życia. Ataki paniki przejmują twój mózg; przechwytują twoje myśli i przekonują, że bez wątpienia nastąpi najgorszy scenariusz i nic nie możesz na to poradzić.

Wiesz, że nie możesz poczuć się lepiej. Odwracanie uwagi nie pomoże, podobnie jak nic innego. To daremne. Jesteś w pułapce.

W końcu twój mózg i ciało same zaczynają się uspokajać, zwykle dlatego, że jesteś wyczerpany, a mózg zaczyna się wyłączać, albo dlatego, że poddałeś się i po prostu przestałeś walczyć z tym, co się z tobą dzieje.

Jak na ironię, poddanie się jest najbardziej pomocne: kiedy poddajesz się temu, co się dzieje, porzucasz myśl, że możesz to kontrolować i przestajesz z tym walczyć. Przestajesz zwiększać napięcie, które tworzyłeś swoimi myślami, które stoją w opozycji do tego, co robi twój mózg i ciało.

Zapytaj każdego, kto ma ataki paniki, a powie Ci, że wiele z tego, czego się boją, traci kontrolę: nad swoimi umysłami, ciałami, publicznie, przed bliskimi. Twój mózg mówi ci, że zemdlejesz / będziesz wyglądać jak idiota / zwariujesz, a ludzie cię za to osądzą.

Istnieje również wiele innych objawów: zawroty głowy, niemożność koncentracji, bezsenność, dreszcze, uderzenia gorąca, suchość w ustach, drażliwość, nadmierne pocenie się. Atak paniki jest wszechstronny; to nie tylko gonitwa myśli czy skurcze żołądka. To wszystko na raz w potopie. Atak paniki jest jak orgazm – możesz nie wiedzieć, co to było w tamtym czasie, ale nie jest to dwuznaczne doświadczenie.

Wartość netto Joshuy Gomeza

To nie tylko gonitwa myśli czy skurcze żołądka. To wszystko na raz w potopie.

Nawet po zakończeniu samego ataku paniki nadal nie jesteś „lepszy”. Nadal jesteś bardzo wyczulony i obawiasz się kolejnego ataku. Stwarza to więcej niepokoju i nieprzyjemnych doznań fizycznych, dzięki czemu wracasz do miejsca, w którym zacząłeś. Nazywa się to pętlą paniki i bardzo, bardzo łatwo jest w nią wpaść.

Pamiętaj: nie ma nic złego w ataku paniki. Nie oznacza to, że jesteś słaby, zepsuty lub wadliwy. Ataki paniki to twój mózg, który mówi ci, że istnieje niebezpieczeństwo. Twój niespokojny mózg myli się w 99 procentach czasu, ale próbuje utrzymać cię przy życiu. Twój mózg jest inaczej okablowany niż innych ludzi i nie ma w tym nic złego. Nie jesteś złą osobą i nie zrobiłeś nic, by na to zasłużyć. To jest coś naprawdę gównianego, co się z tobą dzieje.

Trochę dobrych wiadomości? Chociaż nie jestem certyfikowanym ekspertem w zakresie zdrowia psychicznego, znalazłem kilka wskazówek, które naprawdę dla mnie działają.

Jeśli doświadczasz ataku paniki:

1. Porozmawiaj z terapeutą.

Nie oznacza to, że jesteś zamknięty w terapii do końca życia; dotarcie do źródła ataków paniki może zająć tylko kilka sesji. (Oto dlaczegokażdy — nawet szczęśliwi ludzie — może poważnie skorzystać z terapii).

2. Podnieś uspokajające nawyki.

Wypróbuj strategie zapobiegawcze i łagodzące stres, takie jak joga , regularne ćwiczenia , i/lub medytacja . Mogą nauczyć Cię technik oddychania i innych nawyków, których możesz użyć w trakcie ataku paniki, aby pomóc Twojemu ciału szybciej się uspokoić.

Nie jesteś złą osobą i nie zrobiłeś nic, by na to zasłużyć.

3. Zapisz to.

skoroszyty dotyczące ataków paniki, jak ten , są również świetne, ponieważ pomagają przełamać lęki i objawy oraz dostosować leczenie do konkretnych lęków.

4. Skontaktuj się z przyjacielem lub członkiem rodziny.

Naprawdę pomocne jest posiadanie kogoś, do kogo możesz wysłać SMS-a, zadzwonić lub zobaczyć, gdy poczujesz zbliżający się atak. Ta osoba może przypomnieć ci, co możesz zrobić, aby się uspokoić, a także może pomóc ci zachować perspektywę. Zwykle dzwonię do siostry i za każdym razem przypomina mi, że nie jest to wskazówka, kim jestem, tylko coś, co mi się przytrafia.

Jeśli ktoś inny doświadcza ataku paniki:

1. Zapytaj, jak możesz pomóc.

Ale właśnie to. Nie przytłaczaj ich mnóstwem decyzji i opcji; ludzie po ataku paniki zwykle nie mogą skupić się poza swoim bezpośrednim doświadczeniem dłużej niż kilka sekund na raz.

Twój partner jest Twoim lustrem

2. Nie bierz tego do siebie, jeśli nie chcą pomocy lub są drażliwe.

Ponownie, przechodzą przez coś naprawdę niewygodnego i przerażającego i nierozsądne jest oczekiwać, że będą uprzejmi lub zachowywali się jak normalni ja. Jeśli nie chcą pomocy, uszanuj to. Daj im znać, że jesteś tam, jeśli cię potrzebują, a potem zostaw ich w spokoju.

3. Nie każ im „uspokoić się”.

Lub „relaks” „przestań się martwić” lub że „wszystko będzie dobrze”. Nie ma miłego sposobu na powiedzenie tego: to nie jest pomocne i sprawia, że ​​chcemy Cię udusić.

4. Staraj się być tak współczujący, jak tylko możesz.

Nie robią tego dla uwagi lub współczucia. Przechodzą przez coś naprawdę trudnego i osądzanie lub traktowanie ich tak, jakby coś było z nimi nie tak, nie pomoże. Nawet coś tak małego jak wypicie szklanki wody może być bardzo docenione. Tylko upewnij się, że pytasz, zanim ich dotkniesz – niektórzy ludzie naprawdę nie lubią tego w środku ataku.