Tak, rezygnacja z picia zmieniła moje życie towarzyskie — ale o wiele, o wiele lepiej

Przez dekadę miałam bardzo wygodną pracę, świetną pensję, służbowy samochód i firmową kartę kredytową, sprzedając bardzo hipsterską markę piwa. Ale jak już pisałem, nie byłem szczęśliwy z tą wersją mojego życia lub z karierą w profesjonalnym podlewaniu. Tak, było to intratne i przyniosło mi mnóstwo „fajnych punktów”; ale w końcu zacząłem się zastanawiać, czy byłbym szczęśliwszy z karierą przynoszącą mniej pieniędzy – ale która zapewniłaby mi większą kreatywność, większą niezależność i absolutnie zero obowiązkowych napojów.

Kiedy powiedziałem znajomym o moich planach rezygnacji, niektórzy nie byli dla mnie zachwyceni. Ogólnie wydawali się wątpliwi i odlegli, całkowicie unikając tematu. Z perspektywy czasu nie powinienem się dziwić: to byli ci sami znajomi, których karty – każdą kartę – zakrywałem od lat. Wielu z nich było przyjaciółmi z własnymi problemami z piciem. Kiedy w końcu rzuciłam pracę i mniej więcej rok później styl życia, nie było ich dla mnie w rzeczywistości.

Sądzę, że ostatecznie zmiana jest trudna nie tylko dla osoby zmieniającej się, ale także dla innych osób, które uzależniły się od określonej dynamiki — w tym między innymi zwykłych zakładek z wolnymi paskami. Minęły już dwa lata, odkąd wypiłem drinka, a moje życie towarzyskie zmieniło się w dość znaczący sposób. Ale nie tęsknię za tym, co było wcześniej. Nie podobało mi się to, na kogo byłem pod wpływem, nieszczery i fałszywie odważny, i nie podobało mi się to, kim byłem na kacu: cały czas chory, zmęczony i niespokojny. Nie interesowały mnie też niektóre zachowania moich przyjaciół, których wtedy wykazywałam.

Okazuje się, że „No cóż, byłem pijany” to naprawdę okropna wymówka.

Kiedy rzuciłem picie, zacząłem zdawać sobie sprawę, że nie lubię niektórych ludzi, których od dawna uważałem za swoich najbliższych przyjaciół. Nie chodzi o to, że nie lubiłem ich tylko wtedy, gdy pili lub dlatego, że pili. Problemy były większe, ale picie tylko je pogarszało.

Oto przykład: bardzo bliska przyjaciółka umówiła mnie ze swoją współlokatorką, ale nie powiedziała mi, że ona i on byli blisko siebie na krótko przedtem. Potem powiedziała mu, żeby nie mówił mi o ich związku. Po kilku miesiącach był czysty, ale ona tego nie zrobiła. Prawda jest taka, że ​​nie obchodziło mnie, co wydarzyło się między nimi przed randką, ale ja…zrobiłtroszczy się o to, że nie szanuje mnie na tyle, by być szczerym.

seksowny tyłek i piersi

Kiedy w końcu do niej zadzwoniłam, broniła się i nie chciała rozmawiać o tym, dlaczego schowała się za moimi plecami. W końcu jej wymówką było to, że była zamroczona, a poza tym to nie moja sprawa. Chciała udawać, że nic się nie stało.

W końcu był to problem z całą tą grupą. Nie podobało mi się połykanie, które w najlepszym razie było niemiłe, a w najgorszym niebezpieczne, słysząc „No cóż, byłem pijany”; jako wymówkę, która sugeruje, że osoba, która została obrażona lub zraniona, powinna po prostu ją porzucić. Nie podobała mi się ta wymówka, kiedy piliśmy razem, ale po prostu nie mogłam tego znieść, kiedy przestałam.

Niektórym moim znajomym nie podobała się nowa ja – i to jest w porządku.

Inny przyjaciel nazwał mnie „policją moralną”. kiedy zacząłem bronić tego, w co wierzyłem, częściej niż kiedy piłem. Może miała rację, że tak się czuła – przestałem pozwalać, by sprawy się toczyły. Często zwracała się do naszego wspólnego przyjaciela, kogoś, kto dał jej pokój w swoim domu do zamieszkania. i powiedziałby mu, że „man up” kiedy nie dotrzymywał domu zgodnie z jej standardami. Nie wiem nawet, czy obchodziło go, że rozmawiała z nim w ten sposób, ale doszło do tego, że musiałem ją poprosić, żeby przestała.

Nie podobało mi się połykanie, które było w najlepszym razie niemiłe, aw najgorszym niebezpieczne.

Kiedy nasza przyjaźń się skończyła na tym i tuzinie podobnych rzeczy, grupa, która przyjaźniła się z tym przyjacielem, również pociemniała. Szczerze mówiąc, było to trochę bolesne. Byliśmy przyjaciółmi, jako grupa, przez 15 lat, ale ich klika była osadzona od dzieciństwa. Zrozumiałem, że „zerwanie” z jednym postawiło grupę w trudnej sytuacji, ale bolało, gdy żadna osoba nie wyszła za nią.

A może było w tym coś więcej. Zawsze byłam gotowa do wyjścia, zawsze spóźniałam się z najnowszymi informacjami, zawsze mówiłam „tak” jeszcze jednemu. A potem nie. Próbowałem utrzymywać kontakt z poszczególnymi osobami, ale przesłanie było jasne: mnie nie było.

Dowiedziałem się o wiele więcej o sobie i swoich potrzebach.

Odkryłem, że nie chcę wychodzić tak często, jak kiedyś. Nie pijąc, po raz pierwszy w życiu stało się dla mnie jasne, że właściwie wolę zostać – naprawdę kocham czas sam na sam. Idea domu nie była czymś, co naprawdę rozumiałem do niedawna. Teraz, kiedy to rozumiem, chcę tego. Okazuje się, że nie jestem gospodynią ani towarzyską osobą, i to jest w porządku.

Niepicie pomogło mi również zająć się niektórymi długo ukrytymi i prawdziwymi uczuciami. Odkryłem, że jednym z powodów, dla których przestałem chcieć wychodzić, jest na przykład to, że musiałem uporządkować mnóstwo emocjonalnych spraw.

Kiedy zmarł mój zrażony ojciec, odwiedziłem jego mały dom w New Jersey. Przyniosłem ze sobą piwo, żeby wznieść toast za jego ducha – słyszałem, że jest wielkim pijakiem i myślałem, że piwo jest czymś znaczącym, czym moglibyśmy się podzielić. Ale kiedy poznałem go po śmierci, przeglądając jego rzeczy, zobaczyłem książki AA porozrzucane po jego sypialni i dziesięć lat monet na jego komodzie. Zdałem sobie sprawę, jaki popełniłem błąd.

Moja relacja z alkoholem natychmiast się zmieniła i chociaż nie przestałam pić przez kolejny rok, w tym miesiącu rzuciłam pracę w browarze. Utrata ojca przywołała każdą inną bliską stratę, jakiej doświadczyłem: mojego brata, którego nie było, gdy miałam zaledwie dziewięć lat, i mojego najlepszego przyjaciela, który zmarł w wieku dwudziestu kilku lat. Te i inne straty zaczęły bulgotać, gdy wytrzeźwiałem i nie chciałem odejść, dopóki nie usiadłem z nimi, wysłuchałem ich i dużo płakałem.

Enrique Churchs wiki

Rezygnacja z picia – czy jakiegokolwiek samoleczenia – nie oznacza przypływu natychmiastowego oświecenia, ale to początek. Nie wiem, czy smutek znika tak bardzo, jak się zmienia, ale jestem o tysiąc mil bliżej zdrowia i przystosowania się teraz, kiedy widzę, nad czym pracuję. I jestem na to gotowy.

Dowiedziałem się, jakie rodzaje relacji sprawiają, że jestem naprawdę szczęśliwy…

Kiedy nie pijesz, szybko wiesz, z kim masz do czynienia. Przez pierwsze sześć miesięcy trzeźwości ciężko pracowałam, umawiając się z takimi samymi mężczyznami, do których byłam przyzwyczajona – było to dziwnie pocieszające. Nic dziwnego, że żaden z tych związków się nie wypalił. Jak ujął to mój przyjaciel, czułem się tak, jakbym był ptakiem, który raz po raz uderzał w okno.

Ale w końcu zdałem sobie sprawę, że to kolejny wzór, który może się zmienić. Od około półtora roku spotykam się z moim facetem, który rzadko pije i jest super przystojny, uczciwy i kreatywny. Jesienią wyprowadziłem się z miasta, aby zamieszkać z nim i jego dwoma nieletnimi chłopcami. Mamy eklektyczny dom i rodzinne obiady. Dużo biwakujemy, wędrujemy jeszcze więcej, antyki, zwiedzamy, regularnie ćwiczymy i po prostu robimy super normalne rzeczy z życia. I kocham to.

Kiedy nie pijesz, szybko wiesz, z kim masz do czynienia.

W ciągu ostatnich kilku lat kontynuowałem pracę jako piosenkarka ślubna i pracowałem jako długoterminowy nauczyciel zastępczy w publicznej szkole podstawowej, pracowałem z miejscowym twórcą kombuchy i występowałem na żywo z różnymi podcastami opowiadającymi historie. Proponowałem książkę, którą napisałem, i zacząłem pisać kolejną. Ciągle zastanawiam się, kim jestem i co mnie spełnia, i mam solidne, doświadczone terapeuta przez cały czas bardzo pomogło. Oprócz profesjonalnej pomocy poznałem nowych przyjaciół, a jednocześnie mocno trzymałem się kilku zdrowych przyjaźni sprzed lat.

…i jakie rodzaje aktywności też sprawiają mi radość.

Jeśli chodzi o wychodzenie, początkowo może wydawać się to dziwne. Ale jeśli to, co zamierzasz zrobić, to coś, co…naprawdę lubię robić, wtedy to, czy masz w ręku drinka, nie powinno mieć większego wpływu na Twoje wrażenia.

Na przykład nie mam problemu z pójściem do baru na wydarzenie, które mnie interesuje, takie jak jedzenie, taniec, czytanie lub oglądanie muzyki na żywo. Ale nie interesuje mnie chodzenie do baru tylko po to, żeby pójść do baru. Wolałbym kawiarnię na rozmowę lubczytanie tarota. Albo jeszcze lepiej, spacer lub jakieś oszczędne zakupy.

Jeśli niedawno rzuciłeś picie i martwisz się o niepokój społeczny, gdy jesteś poza domem, może przyjrzyj się swojemu tokowi rozumowania. Jeśli nie chcesz być towarzyski, po co? Jeśli tak, ale musisz wykonać terapię twardą ekspozycją, zrób to.

eyeliner z kapturem

Oto moja ostatnio przemowa do siebie, na wypadek, gdyby tobie też pomogła: będę starał się redukować moje podejście do mojej bardzo małej i krótkiej egzystencji tylko dla siebie. Dziś wieczorem będę spał dobrze, a jutro obudzę się z wyraźnym wspomnieniem tego, co się wydarzyło i co jeszcze zostało mi do zrobienia. Tam jest wielki, wielki świat i szybko kończy nam się czas, aby dać z siebie wszystko. Chcę robić, co mogę, najlepiej jak potrafię.

Rachel Anne Warren jest pisarką i śpiewaczką weselną mieszkającą w Baltimore, MD. Jej debiutancki pamiętnik opowiada o ucieczce do cyrku, gdy miała 19 lat. Śledź ją dalej Świergot i Instagram .