Dowiedz Się O Swojej Liczbie Aniołów
Ilustracja autorstwa Irene Goddard
Uwaga dotycząca treści: ten artykuł zawiera opisy napaści na tle seksualnym.
Trauma jednoznacznie wpłynęła na mój stosunek do ciała. Komplikowanie rzeczy to moje przeżyte doświadczenie jako kobiety z Azji Południowo-Wschodniej w przeważającej części białej scenerii. Niewypowiedziane społeczne (i społeczne) oczekiwania, w których dorastałem, dyktowały, że mam zawsze przestrzegać zasad, że moje potrzeby nie istnieją, że mam zajmować jak najmniej miejsca.
Granic? Co to są? Poruszasz się po świecie z solidnym poczuciem tego, kim jestem? Co to jest?
Pomysł całkowitego odrzucenia alkoholu nigdy nie wpadł mi do głowy
Przez lata odpychał mnie sam zapach alkoholu, całe moje ciało odpychało od konsumpcji. Krztusiłem się, gdy palił mi gardło. Moja twarz zaczerwieniła się, a moje oczy stały się przekrwione i spuchnięte. Moje serce czułoby się, jakby waliło mi w piersi, wywołując niepokój i astmę, zamiast zwalniać, by się odprężyć.
W końcu miałam mdłości, może zwymiotowałam i bolała mnie głowa, gdy wytrzeźwiałam w ciągu godziny. To byłby tylko pierwszy drink. A następnego dnia budziłem się obolały i spięty, całkowicie wyczerpany i wyczerpany.
Jako filipińsko-kanadyjska kobieta mam mutację genetyczną znaną jako „zespół wypłukiwania alkoholem” lub, bardziej potocznie, „azjatycki blask”. O 36 do 50 procent mieszkańców Azji Wschodniej doświadcza AFS, co oznacza, że brakuje nam jednego z enzymów odpowiedzialnych za rozkładanie alkoholu po spożyciu.
różne rodzaje skrętów
Ten brakujący enzym powoduje nagromadzenie czynnika rakotwórczego zwanego aldehydem octowym w naszym krwiobiegu, wyzwalając uwalnianie histaminy, podobnie jak reakcja alergiczna.
Uderzenia gorąca, kołatanie serca, zawroty głowy i nudności to typowe objawy AFS, które w rzeczywistości są biologicznymi markerami znacznie większego ryzyka szkód podczas spożywania alkoholu.
Jeden koktajl po prostu nie był tego wart, ale w kulturze, która mocno normalizuje picie, pomysł całkowitego odrzucenia alkoholu nie przyszedł mi wtedy do głowy. Ale kiedy w końcu to się stało, doświadczenie było wielkim przełomem w nauce, jak dawać sobie pozwolenie na wyznaczanie granic.
Picie jest często przedstawiane jako rytuał przejścia
Miałem około 13 lat, kiedy po raz pierwszy podjąłem świadomą decyzję o piciu, chcąc dopasować się do moich głównie białych kolegów z klasy. Oglądałem The O.C. i nie mogłam powstrzymać się od fantazjowania o tym, by w końcu uwolnić się i zostać ukochaną, popularną imprezową dziewczyną, taką jak moja problematyczna ulubiona Marissa Cooper (odpoczywaj w pokoju).
Picie wydawało się być stylowym wyznacznikiem chłodu i dobrego smaku.
Jedna z moich koleżanek często chwaliła się podkradaniem łyków whisky, gdy rodzice zostawiali ją samą w domu, więc postanowiłem pójść za jej przykładem. Pod nieobecność rodziców nalewałam sobie drinka pomiędzy odcinkami, wpatrując się w sok pomarańczowy i wódkę, po czym marszczyłam nos z obrzydzeniem. Zamiast obiecanego szalenie efektownego i zabawnego czasu, rozgorączkowałem się i zemdlałem na kanapie w środku popołudnia.
czy obserwatorzy wagi wysyłają ci jedzenie
Z perspektywy czasu nie powinienem być zaskoczony reakcją mojego ciała. Dorastając, patrzyłam, jak twarz mojego taty staje się coraz bardziej czerwona z każdym piwem, które wypił na rodzinnych przyjęciach. Pod koniec nocy moja mama chichotała, słysząc jego głośne chrapanie z jego sypialni. Stało się to żartem w naszej rodzinie, jaskrawoczerwona twarz mojego taty jako część świątecznego rytuału naszej rodziny. Jak wielu Azjatów, mój tata po prostu zignorował AFS i i tak dalej pił.
Myślałem, że muszę walczyć z nietolerancją alkoholu
Tuż przed zakończeniem naszego 8-letniego związku moja ukochana z liceum została zawodowym barmanem. Z mojej perspektywy moja niezdolność do picia była dla niego złamaniem umowy. Zamiast szanować ograniczenia mojego ciała, zinternalizowałem moją nietolerancję alkoholu jako wadę charakteru i nadal piłem, chociaż tego nienawidziłem. Powiedziałem sobie, że muszę przeforsować, próbując stopniowo budować swoją tolerancję.
Mój były zmanipulował mnie, żebym został przyjaciółmi, ciągnąc mnie przez kolejne 4 lata z perspektywą powrotu do siebie. Przez te 4 lata desperacko próbowałem pokazać, że jestem inny niż dziewczyna, z którą zerwał – chłodniejszy, bardziej niezależny, lubię pić.
Spotykaliśmy się co tydzień, a on wydawał setki dolarów na alkohol, albo w sklepie monopolowym na swoje „laboratorium”, albo wypijając koktajl do każdego dania podczas kolacji. Nalegał, żebym spróbowała jego dzieł, aby potwierdzić jego wyśmienity gust. Poetycko opowiadał o różnych smakach, które łączą się w koktajl, ale jedyne, co mogłam posmakować, to trucizna i czerwone flagi. W każdym razie skinąłem głową na zgodę.
To stworzyło cykl niemożności nadania priorytetu mojemu ciału przed zewnętrznymi oczekiwaniami.
W 2015 roku starszy współpracownik płci męskiej dokonał na mnie napaści seksualnej, gdy wracaliśmy z biura do domu. Aby uniknąć długich dojazdów do domu w środku zimy, zgodziłem się na wspólne przejazdy z nim. Prawie każdego wieczoru po pracy nalegał, żeby zatrzymywać się na drinka z naszymi kolegami. Część mnie wiedziała, co próbuje zrobić, ale nie miałam wiary w siebie ani w języku sprawiedliwości społecznej, by go o to wezwać.
Pewnego piątkowego wieczoru byliśmy w barze z kolegami z drużyny. Zmusiłem się do strzału w duchu koleżeństwa, krztusząc się smakiem. Kiedy skończyłem pić mojito, pamiętam, jak mój współpracownik nawiązał ze mną kontakt wzrokowy zza naszego stołu, oburzony. Było jasne, że chciał, żebym pił więcej.
Pomimo jego najlepszych starań byłem trzeźwy, kiedy zaatakował mnie prawie godzinę później . Nalegał na zdjęcie prezerwatywy, o którą specjalnie go poprosiłem, i pomimo wielokrotnego, wyraźnego i głośnego odmowy, i tak narzucił mi się – a później próbował kłamać i zdyskredytuj mnie w publicznym rejestrze .
Gdy miałem okazję zakwestionować moją relację z tamtego wieczoru, gwałciciel zapytał mnie: „Ile drinków wypiłeś? Brałeś narkotyki?
Według RAINN, sprawcy często wykorzystują dobrowolne spożywanie alkoholu przez ofiarę, co jest znane jako napaść seksualna na tle narkotykowym . Od skoku mój współpracownik żerował na mnie. Polegał na tym, że piję alkohol jako bezpieczny sposób na gazowanie mnie. Jego zrozumienie zgody jako białego Europejczyka było takie, że ja, Azjatka o 4 lata młodsza od niego, w końcu poddałabym się mu, gdyby tylko trochę mnie rozluźnił.
Żeby było jasne, to jest przymus, a przymus nie jest zgodą.
Przy tak dużej ilości energii Ziemi w moim wykresie urodzeniowym, moja relacja z ciałem jest równoznaczna z moim dobrym samopoczuciem. Atak zmienił moje ciało we wrogie środowisko, pozostawiając wstyd i zwątpienie w siebie, które zarażają i sprawiają, że po prostu egzystuję niebezpiecznie. Oprócz poczucia porzucenia po zerwaniu, trauma sprawiła, że pogardzałem swoim ciałem, aż do myśli samobójczych.
Wiedziałem, że jeśli chcę przeżyć, muszę ponownie połączyć się z moim ciałem.
przyłapać chłopaka na zdradzie
Jak nabrałem pewności siebie, aby ponownie słuchać sygnałów ostrzegawczych mojego ciała?
Kiedy zacząłem doradzać w leczeniu mojego zespołu stresu pourazowego, mój plan powrotu do zdrowia koncentrował się głównie na dbaniu o siebie. Mój pracownik socjalny pomógł mi opracować techniki ugruntowania, gdy retrospekcje i niepokój groziły mi przytłoczeniem. Przeczytałam książkę Kate Harding z 2015 roku, Asking For It: The Alarming Rise of Rape Culture, i kiedy zastosowałam jej koncepcje do mojego doświadczenia, lepiej zrozumiałam społeczno-polityczny kontekst przemocy seksualnej.
Opowiedziałam o przełomach emocjonalnych, jakie miałam podczas medytacji na zajęciach gorącej jogi, gdzie nauczyłam się koncentrować na byciu we własnym ciele, zamiast próbować naśladować, jak osoba obok mnie wyglądała w określonej pozycji. Po latach zadowalania ludzi, zmieniania części siebie, aby dostosować się do innych, w końcu nauczyłem się rozszyfrowywać, jakie części mnie są mną, a które części mnie po prostu zinternalizowałem od innych.
Ale to było dopiero na początku 2018 roku, kiedy przewijałem Twittera i zobaczyłem artykuł NBC z nagłówkiem „ Alkohol może powodować więcej uszkodzeń DNA u osób z „azjatyckim blaskiem” ”, w końcu powiedziałem „pieprzyć to, rzuciłem” i przyrzekłem nigdy więcej nie pić. Raport szczegółowo opisuje, w jaki sposób nowe badanie na myszach zasugerował, że alkohol jest znacznie bardziej szkodliwy dla osób z AFS. Bez enzymu, który rozkłada go na octan, aldehyd octowy gromadzi się w naszym krwiobiegu, powodując uszkodzenie DNA i zwiększając ryzyko raka. Ludzie czasami biorą leki przeciwhistaminowe, aby temu przeciwdziałać lub po prostu całkowicie ignorują objawy, tak jak mój tata.
Ale AFS to sposób, w jaki nasze ciało mówi, że narażamy je na niebezpieczeństwo.
W żaden sposób nie mogłem usprawiedliwić skutecznego ryzyka raka, aby spełnić jakąś arbitralną normę społeczną. Nauczenie się kochać i szanować moje ciało było absolutnie kluczowe dla mojego procesu zdrowienia po przemocy seksualnej. Raport wyjaśnił, że zmuszanie się do picia było sprzeczne z całą pracą, jaką wkładałem w przetrwanie mojej traumy, i stworzyło przestrzeń, w której mogłem ostatecznie nadać swojemu dobremu samopoczuciu pierwszeństwo przed zewnętrznymi oczekiwaniami.
Alkohol należy rozumieć jako opcjonalny, nigdy obowiązkowy, zwłaszcza biorąc pod uwagę, jak bardzo może być szkodliwy. W końcu dojście do tego uświadomienia sprawiło, że poczułem się całkowicie wyzwolony. Nie muszę już wykrzywiać swojego ducha i osobowości, aby się dopasować. W końcu czuję się bezpieczna, by istnieć jako ja.
