„Ugh, jestem taki gruby!”: idealna odpowiedź za każdym razem, gdy to słyszysz

Zawieramy produkty, które naszym zdaniem są przydatne dla naszych czytelników. Jeśli kupujesz przez linki na tej stronie, możemy otrzymać niewielką prowizję.Oto nasz proces.

Wyobraź sobie: stoisz przed lustrem, szykując się po zajęciach barre, kiedy twoja kumpelka ściska ciało jej brzucha i zaczyna lamentować nad jego rzekomą wielkością.

„Ugh, jestem taka gruba”, mówi, jakby oczekując zapewnienia, że ​​zupełnie nie jest. 'Obrzydliwy.' (Ona wciąż zupełnie nie.)

Albo możesz łapać piwo z kumplem, w którym to momencie spogląda w stronę swojego nie całkiem-Hemsworth tułów i uwagi: „Stary, naprawdę powinienem częściej chodzić na siłownię”, być może skłaniając cię do wtrącenia się w twoją własną niepewność.

Z drugiej strony każdy z tych przykładów może być tobą. Być może szukasz wyjścia z tego „ Wiwarium Strefa zmroku w stylu ”zwątpienia w siebie.

Witamy w świecie negatywnej gadaniny ciała, gdzie niewielu z nas naprawdę wie, co należy powiedzieć. Pozwól nam być Twoim przewodnikiem po wielkiej rzece niezręczności i pomóc Ci poruszać się po tych skalistych wodach.

Wypaczona refleksja: nauka i wstyd

Po pierwsze, obalmy mit: „Tłusta gadka” to nie tylko domena nastoletnich dziewcząt, jak niektórzy uważają stereotypy. Badania sugerują, że zarówno mężczyźni, jak i kobiety poniżają się. Engeln R, et al. (2013) Rozmowa ciała wśród studentów: Treść, korelaty i efekty. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23490553 Salk R i in. (2011). „Jeśli jesteś gruba, to jestem olbrzymia!”: Częstotliwość, treść i wpływ gadania o tłuszczu wśród studentek. DOI: 10.1177 / 0361684310384107

A ludzie w każdym wieku angażują się w negatywne rozmowy o ciele. Engeln R, et al. (2014). Demografia gadania o tłuszczu u dorosłych kobiet: wiek, rozmiar ciała i pochodzenie etniczne. DOI: 10.1177 / 1359105314560918

Konfrontacja z samym sobą to pewny znak, że obie strony zmierzają do bolesnego nokautu. Wyobraź sobie wersję „ Twarz/Wyłącz ”, gdzie Nic Cage gra oba główne role. Czeka Cię oszałamiający czas.

(Właściwie to w zasadzie istnieje w postaci filmu „ Dostosowanie ” i jest bardzo dobry. To może nie był najlepszy przykład. Tak czy inaczej, mówienie do siebie nikomu nie pomaga).

Śmieci gadania o swoim wyglądzie może nadszarpnąć samoocenę, podkręcić twoją społeczność niepokój i zwiększają ryzyko rozwoju zaburzeń odżywiania.Salk R, et al. (2011). „Jeśli jesteś gruba, to jestem olbrzymia!”: Częstotliwość, treść i wpływ gadania o tłuszczu wśród studentek. DOI: 10.1177 / 0361684310384107 Co więcej, słyszenie, jak inni ludzie obserwują ich wygląd, może obniżyć satysfakcję z własnego ciała. Salk R, et al. (2011). Gruba rozmowa wśród studentek jest zarówno zaraźliwa, jak i szkodliwa. DOI: 10.1007/s11199-011-0050-1

Dlaczego więc to robimy, jeśli sprawia to, że czujemy się źle?

„Żyjemy w społeczeństwie, którego ideałem piękna jest tak wąski że niewielu mężczyzn i kobiet pasuje do tego, a większość z nas uważa, że ​​nasze ciała nie są wystarczająco dobre” – mówi psycholog kliniczny Alexis Conason , dr hab. „Wyrażanie innym, jak okropnie się czujemy wobec siebie, może być desperacką próbą poprawy samopoczucia”.

jak bawić się z przyjaciółmi w domu

Według Dana Harron , PsyD, psycholog specjalizujący się w obrazie ciała i zaburzeniach odżywiania, wygłaszanie autoironicznych komentarzy na temat Twojej wagi może być błędną próbą wybicia się jako sympatyczna i niegroźna dla innych.

„Kobiety są przygotowywane przez naszą kulturę dorywalizowaćze sobą”, mówi Harron. „Kiedy uderzasz się w ciało, robisz również oświadczenie społeczne, które mówi:„ Nie jestem zagrożeniem. Ja też nienawidzę swoich ud. Więc nie martw się o mnie – nie występuję przeciwko tobie”.

Zarówno mężczyźni, jak i kobiety mają fałszywe wrażenie, że kobiety wolą koleżankę, która poniża się przed kimś, kto mówi, że jest pewni Britton LE, et al. (2006). Tłusta gadka i autoprezentacja ciała Obraz: Czy istnieje norma społeczna, w której kobiety mogą się poniżać? http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18089227 Jednak badanie przeprowadzone na 215 studentkach wykazało, że oceniają osobę jako bardziej lubianą, gdy ta osoba okazywała więcej pewności siebie podczas mówienia o swoim ciele. Tompkins KB, et al. (2009). Społeczna sympatia, konformizm i rozmowa o ciele: Czy rozmowa o tłuszczu ma normatywnego rywala w rozmowach na temat kobiecego ciała? DOI: 10.1016/j.bodyim.2009.07.005

Karen R. Koenig , mgr, autor Ładne dziewczyny kończą tłuszcz , mówi o tej sprzeczności: „Wstyd może być dla niektórych znacznie wygodniejszy niż duma, ponieważ jest tak znajomy. Zwłaszcza kobiety dostają komunikat, że niedopuszczalne jest mówienie „z moim ciałem w porządku”, więc skupiają się na swoich błędach, przygnębiają i zanikają, często myśląc, że to sprawia, że ​​inni ludzie czują się bardziej komfortowo. ”

To tylko pokazuje, że negatywna mowa ciała sprawia, że ​​ludzie czują się gorzej i może nawet nie być skuteczna w zwiększaniu sympatii. Przykładem: Obserwujący Lizzo .

Jeśli czujesz się dobrze ze sobą, ta atmosfera przechodzi na innych.

Wyłącz negatywną mowę ciała: ucisz wstyd

Jeśli chcemy zakończyć negatywne mówienie o ciele, ważne jest, aby kontynuować pozytywne mówienie o ciele. Milczenie o rzeczach, które lubimy w naszych ciałach, tylko wzmacnia irytującą normę, że można się poniżyć.

Nie oznacza to, że powinniśmy kłamać, że czujemy się dobrze ze sobą, kiedy tak naprawdę tego nie robimy. (W rzeczywistości badania pokazują, że powtarzanie pozytywnych afirmacji, gdy w nie nie wierzymy, może czasem przynieść odwrotny skutek, sprawiając, że czujemy się jeszcze gorzej.) Wood JV, et al. (2009). Pozytywne stwierdzenia: władza dla jednych, niebezpieczeństwo dla innych. DOI: 10.1111/j.1467-9280.2009.02370.x

Najlepiej jest być świadomym tego, jak naprawdę się czujesz, ale jednocześnie praktykować miłość do siebie.

Jednak niektórzy ludzie uważają, że nie mogą mówić szczerzezadowolenieo częściach ich ciał, które uważają za spuchnięte i supergłupiaste. (Na przykład dziękuję mojemu nosowi za jego wieloletnią służbę, pomimo jego nieporęcznych rozmiarów.)

Ci ludzie mogą nie mieć doskonałej okazji, by pokazać innym, którzy swoim wyglądem są na niepewnym gruncie, mówi Koenig.

Ogólnie rzecz biorąc, gdy dyskusja zamienia się w negatywną mowę ciała, zawsze możesz potwierdzić, co mówi twój towarzysz, zanim zmienisz rozmowę.

Zamiast opisywać jakikolwiek poziom podrygiwania tyłków, możesz (dokładnie) zaobserwować: „Czy to nie śmieszne, że wszyscy jesteśmy tym tak zajęci?” i poruszyć nowy (o wiele ciekawszy) temat, na przykład jak dobry byłby „Face/Off”, gdyby Nic Cage rzeczywiście odegrał obie role. (Całkowicie zmieniłem swoje stanowisko w tej sprawie. Nie żałuję.)

Koenig mówi również, że dobrze jest usunąć się z sytuacji, która sprawia, że ​​czujesz się niekomfortowo, lub podjąć solidne zobowiązanie, aby uniknąć spędzania zbyt dużo czasu z ludźmi, którzy wydają się być skupieni na wadach swojego ciała.

W przypadku tych typowych scenariuszy, których nie możesz uniknąć, wypróbuj te zmieniające zasady gry zwroty, aby powstrzymać walenie się w ciało.

1. Rozmowa wewnętrzna

Scena: Podczas podnoszenia na siłowni widzisz osobę, o której myślisz, że jest chudsza lub sprawniejsza od Ciebie. Twoim pierwszym odruchem jest wypisanie sobie w głowie wszystkich błędów w porównaniu — czy to w szatni, czy później tego wieczoru przy drinku z przyjaciółmi.

Rozwiązanie: Unikaj wyrażania na głos negatywnych myśli o sobie. Bez względu na to, jak negatywny jest twój wewnętrzny monolog, dawanie mu głosu tylko wzmacnia jego władzę nad tobą, mówi Koenig.

Lepiej jest sprowadzić te niszczące poczucie własnej wartości myśli dospecjalista zdrowia psychicznegokto może pomóc w ustaleniu, dlaczego w pierwszej kolejności mogą cię rozpraszać.

„Zła mówienie o naszym ciele może odwrócić naszą uwagę od głębszych, mniej świadomych problemów, z którymi nie chcemy się zmierzyć, skupiając się na czymś, co naszym zdaniem możemy kontrolować” – wyjaśnia Koenig.

2. Plotkarze

Scena: Na imprezie koleżanka odciąga cię na bok, by wyrazić swoją dezaprobatę dla nawyków żywieniowych lub ćwiczeń znajomego.

Rozwiązanie: Zapytaj niezadowolonego przyjaciela: „Skąd wiemy, czego jej ciało potrzebuje, a czego nie? Czy jesteśmy w jej wnętrznościach? mówi Conason.

Albo odsuń się od fizyczności: „Cóż, nie przyjaźnię się z nią z powodu tego, jak je lub co robi na siłowni. Kocham ją, ponieważ jest zabawna, inteligentna i lojalna, a mieszka w pobliżu mojej ulubionej pizzerii.

A jeśli twój towarzysz nadal będzie gadał, Koenig sugeruje te mądre słowa: „Nieswojo mi się skupiać na tym, co inni ludzie jedzą lub ważą. To naprawdę nie nasza sprawa. Nie lubię być oceniana za to, co ja jedz lub waż . Czy ty?'

Jeśli twój przyjaciel nie ustępuje, wypowiedz prawdziwego zingera: „Czy nie mamy nic lepszego do omówienia?”

3. Media społecznościowe

Scena: Przewijając swój kanał na Twitterze, natkniesz się na odrzucenie jej ciała przez przyjaciela. Nawet jeśli zawiera dowcipy, jak to często bywa w tweetach, możesz wychwycić ukryte wątpliwości, które wzbudzają niepokój.

Rozwiązanie: Conason sugeruje wysłanie prywatnej wiadomości w następujący sposób: „Widziałem twój post i wygląda na to, że czujesz się przygnębiony swoim ciałem. Daj mi znać, jeśli kiedykolwiek będziesz chciał o tym porozmawiać. Jestem tu dla ciebie.'

4. Poczucie winy w jedzeniu

Scena: Właśnie skończyłeś kolację z przyjaciółmi, a jeden lub więcej z nich zaczyna się męczyć z powodu zjedzenia czegoś innego niż sałatka lub „oddawanie się” „za dużo” deserowi. „To wszystko pójdzie prosto do moich bioder!” Mówią.

Rozwiązanie: Odpowiedz: „Wiesz, nauczono nas martwić się o te rzeczy, a ja, na przykład, mam już z tym dość. Staram się nie mieć obsesji na punkcie jedzenia i wagi i czuję się o wiele lepiej, kiedy tego nie robię. Jeśli jesz, po prostu ciesz się! Bądź dla siebie dobry.'

tl; dr

Niksowanie negatywnej rozmowy o ciele zaczyna się od udziału w niej ciebie lub przyjaciela, którego słyszysz. Uczucie dyskomfortu w naszej skórze jest, niestety, całkiem normalne.

Ale aktywne poniżanie się, wdawanie się w samokrytycyzm przyjaciela lub złośliwe podchodzenie do wagi i nawyków żywieniowych innych ludzi nie przynosi nikomu (ani żadnemu umysłowi) niczego dobrego.

Zamiast tego uzbrój się, aby pozostać silnym: zawrzyj pakt z bliskimi przyjaciółmi, aby odwrócić uwagę od swoich ciał w momencie, gdy pojawią się skargi.

Przeczytaj o wszystkich sposobach, w jakie reklamodawcy wytwarzają „doskonałość”. Photoshop” retusz ' odszedłz torów. Filtry Snapchata i Instagrama w niczym nie pomogły.

Nie przyjmuj myśli, że nie wystarczy tylko dlatego, że może to pomóc firmom w sprzedaży produktów. W międzyczasie pracuj nad sobą, oczywiście, ale rób to, ponieważ czujesz się dobrze, a nie dlatego, że może sprawić, że będziesz dobrze wyglądać.

Upewnij się, że jesteś dla siebie miły i każdego dnia uczysz się nowych powodów, dla których jesteś świetny. Zaufanie to najseksowniejszy filtr Snapchata ze wszystkich. I ufaj, że jest dla ciebie o wiele więcej niż to, jak twoje ubrania pasują lub jak twój tułów, uda lub ramiona mierzą się z kimś innym.

W nieśmiertelnych słowach pana T.: Przestań negatywnego self-jibba-jabba, głupcze.

Jesteś wystarczający.