Żeby było jasne: „Toksyczny” nie jest typem romantycznym

DEMETR WHITE / Stocksy

Kiedy byłam w liceum, miałam chłopaka, o którym myślałam, że jest, no cóż, tylko trochę intensywny.

Jak postać z dramatu dla nastolatków, był czarujący – bardzo zabawny i inteligentny, z odrobiną nieśmiałości chłopca z sąsiedztwa, która czyniła go pokornym i przystępnym. Jego niepewność (kto nie jest niepewny w liceum?) była oczywista, ale przyjął je spokojnie w sposób deprecjonujący. Był słodki.

Ale w trakcie tego, co ostatecznie przerodziło się w związek, jego zachowanie zaczęło przytłaczać.

Dzwonił do mnie, kiedy wiedział, że rozmawiam przez telefon, a potem narzekał, że nie zakończę tej rozmowy, żeby z nim porozmawiać. Dał mi znać, że zrobi sobie krzywdę, jeśli tego nie zrobię. Pchał mnie do aktów seksualnych, szydząc, że nie mogę być pociągany do mężczyzn, jeśli się nie poddam. Często wybuchał płaczem, a ja starałem się go pocieszyć.

Związek jest toksyczny, gdy…

• Brakuje równowagi między tym, czyje potrzeby są zaspokajane, a jakie skrajności.
• Jedna osoba daje o wiele więcej niż otrzymuje.
• Związek wydaje się ciężką, niekończącą się, często jednostronną pracą.
• Ból jest normalizowany przez jedną lub obie strony.

Wyrobiłem sobie poczucie, że mogę rozwiązać jego problemy i naprawić jego traumęgdybym tylko wystarczająco się postarał— i ja też czułam tę presję z jego strony. Fakt, że zawsze mi się nie udało, zniweczył mój obraz siebie.

Teraz, gdy jestem znacznie starsza i mądrzejsza, zdaję sobie sprawę, że to, czego doświadczyłem, było manipulacja emocjonalna , popadając w obraźliwe zachowanie. Ale wtedy — zwłaszcza biorąc pod uwagę dynamikę mojej własnej rodziny, sposób, w jaki miłość jest przedstawiana w mediach i gaslighting mojego chłopaka — myślałam, że moje doświadczenie jest normalne.

Nienawidziłam dynamiki w związku, ale ponieważ byłam pociągał mnie to, kim myślałem, że był jako osoba — a ponadto do potencjału tego, o kim myślałemon mógłby być— Zatrzymałem się. To było moje pierwsze (ale nie ostatnie!) doświadczenie bycia „naprawiaczem” w związku.

I chociaż ta dynamika może być powszechna, to na pewno nie jest zdrowe

W rzeczywistości jest (*wskazówka Britney Spears*) toksyczny.

DO toksyczny związek to taka, która jest niezdrowa, zwykle z powodu zachowania jednej osoby najpierw odurzającej, a następnie zatrującej (uhm, metaforycznie) innej. Jedna osoba może być emocjonalnie wycofana lub mieć nierealistyczne oczekiwania, podczas gdy druga czuje się odpowiedzialna za złagodzenie dynamiki. Powoduje to poczucie nadmiernej odpowiedzialności i nieadekwatności.

Kiedy mówimy o toksycznych lub niezdrowych związkach (lub ludziach), na ogół nie mówimy o nadużyciach (chociaż oczywiście nadużycia są niezdrowe). Ale ponieważ jest tak dużo nakładania się, może być trudno odróżnić te dwa.

Jednym słowem sprowadza się to do kierunkowości. W toksycznej sytuacji dwoje ludzi ma równą autonomię i oboje przyczyniają się do szkodliwej dynamiki. W przypadku nadużyć jedna osoba sprawuje władzę i sprawuje kontrolę nad drugą. Nadużycie jest próba następnego poziomu zdobyć i utrzymać władzę i kontrolę nad inną osobą poprzez wzorce przemocy fizycznej, seksualnej, emocjonalnej i finansowej.

I chociaż toksyczne związki nie muszą mieć romantycznego charakteru (przyjaciele i rodzina też mogą być toksyczni!), istnieje dodatkowy poziom trudności w rozpoznawaniu, unikaniu i opuszczaniu romantycznych związków, które są bolesne. Możemy nawet uwierzyć, że nas do nich ciągnie.

Oto pięć sposobów, w jakie nauczono nas akceptować i normalizować toksyczne zachowania do tego stopnia, że ​​możemy nawet pomyśleć, że jesteśmy do nich „przyciągnięci”.

1. Popkultura przedstawia toksyczność jako pasję

Czy słyszałeś kiedyś piosenkę „Jealous” Nicka Jonasa? Mężczyzna dosłownie mówi: „Mam prawo być piekielnym”, jeśli czuje się zazdrosny, gdy inni mężczyźni rozmawiają z jego partnerem. I powinniśmy to usłyszeć i pomyśleć,Och, wow! Jaki dobry, opiekuńczy chłopak!

Fabuła o zranionej osobie działającej przeciwko komuś, kto chce się nią zaopiekować, która ostatecznie kończy się „długo i szczęśliwie”, jest tak powszechna, że ​​to trop. I uspołecznia nas to, że wierzymy, żejeśli damy mu jeszcze jeden strzał, jeśli będziemy wystarczająco cierpliwi, uprzejmi i bezinteresowni, również doczekamy się szczęśliwego zakończenia.

Kiedy zaczniesz rozpoznawać sposób, w jaki media normalizują niezdrowe zachowania randkowe, zobaczysz to wszędzie: w scenach filmowych, w których ludzie pojawiają się bez zapowiedzi w domach, pracy i ulubionych kawiarniach swoich ukochanych; w powieściach o brutalnych mężczyznach oswojonych przez cierpliwe kobiety; w każdej piosence Maroon 5 w historii.

Jak skorygować kurs:

Jeśli regularnie angażujesz się w ten trop, szczególnie bezkrytycznie i od wieku podatnego na wpływy, możesz postrzegać to jako normalne.

Zwróć uwagę, gdy następnym razem zobaczysz w telewizji scenę kłótni między dwoma partnerami. Najprawdopodobniej walka będzie pozycjonowana jako wybuchająca z namiętnych uczuć miłości i strachu przed stratą. I zakończy się jakimś wielkim wnioskiem: uświadomieniem sobie, że jest tą Jedyną, a nawet (kneblem) szalenie przyjemnym seksem makijażowym.

Ale to nie ból sprawia, że ​​miłość jest piękna. Jak w rzeczywistości mogłaby wyglądać ta scena lub scenariusz, gdybyś dodał własne pragnienie bycia dobrze kochanym? Przepisz to.

2. Dynamika rodziny nas wkurza

Czy pamiętasz moment, w którym uświadomiłeś sobie, że twoi rodzice to tylko ludzie? Że nie ma w nich nic szczególnego ani potężnego, poza tym, że są twoimi rodzicami? Często jest to trudna sprawa w wieku dorosłym.

Teoria przywiązania , co sugeruje, że uczymy się łączyć z innymi ludźmi w oparciu o nasz początkowy związek opiekuńczy, może również odgrywać rolę w naszej dynamice romantycznej relacji.

Rodziny składają się z pojedynczych istot ludzkich z historią traumy i późniejszymi nieprzystosowawczymi mechanizmami radzenia sobie. Cały ten niezbadany, nierozwiązany ból staje się naszym… najwcześniejsza mapa do zrozumienia, jak ludzie się komunikują . Obserwując, powtarzając, a następnie oklaskując lub karając za nasze zachowanie, uczymy się, co powielać lub szukać w związkach.

Jeśli nasi rodzice lub inni członkowie rodziny angażują się w toksyczne zachowania lub jeśli doświadczamy niepewnego przywiązania, to w głębi duszy możemy wierzyć, że jest coś „właściwego” w tej dynamice — ponieważ jest to najbardziej rozpoznawalne, ponieważ mamy poczucie, jak ta scena się rozegra.

Jak skorygować kurs:

Potężnym krokiem w oduczeniu się szkodliwych dynamik i zastąpieniu ich zdrowszymi może być dokładne przyjrzenie się temu, czego nauczyliśmy się jako dzieci.

Zapytaj siebie:

1. Czego dowiedziałem się o miłości i związkach, zwłaszcza od mojej rodziny?
2. Jakie części tego były niesamowite i czy chcę kontynuować?
3. A jakie części wydawały się bolesne i można je zostawić?
4. Z jakiej dynamiki rodziny muszę się wyleczyć?

Nie martw się. To nie jest z natury komentarz do twoich rodziców. To zrozumienie, że wszyscy jesteśmy ludźmi i wszyscy popełniamy błędy – i że możemy zdecydować się nie przekazywać tych błędów dalej.

3. Aby przetrwać, polegamy na reakcjach na traumę

Prawdopodobnie słyszałeś o odpowiedzi „walcz lub uciekaj”. Chodzi o to, że nasz centralny układ nerwowy reaguje (bardzo pomocną!) na niebezpieczeństwo, które może uratować nam życie. Być może słyszałeś również o reakcji „zamrożenia”, która jest podobna do udawania martwego lub stawania się niezauważalnym (T. rex nie może cię zobaczyć, jeśli się nie ruszasz).

Te odpowiedzi pojawiają się nie tylko w sytuacji życia lub śmierci. Mogą się pojawićw każdej chwiliczujemy zagrożenie.

I z biegiem czasu, gdy doświadczamy traumy po traumie po traumie, nasza reakcja staje się mniej narzędziem w naszym zestawie narzędzi, a bardziej podstawowym rozwiązaniem do radzenia sobie z zagrożeniami — w tym niepewność, którą czujemy, gdy myślimy, że partner może nas opuścić.

Zastanów się, jak reagujesz, gdy czujesz się niepewnie: Czy wdajesz się w kłótnie, może z powodu drobnych, niezwiązanych ze sobą spraw? Czy czujesz przytłaczające pragnienie zerwania z nimi, zanim oni będą mogli z tobą zerwać? Czy stajesz się emocjonalnie wycofany lub cichy, próbując całkowicie uniknąć sytuacji lub odwrócić jej uwagę?

Czy ty?płowy?

Przymilanie się oznacza tworzenie bezpieczeństwa w naszych relacjach poprzez ciężką pracę, aby sprostać oczekiwaniom. Sam Dylan Finch , rzecznik zdrowia psychicznego i redaktor w Healthline, naszej siostrzanej witrynie, opisuje przymilanie się w następujący sposób: „Aby uniknąć konfliktów, negatywnych emocji i ponownej traumatyzacji, ludzie, którzy „łasią się”, gdy zostaną wywołane, zrobią wszystko, aby odzwierciedlać czyjeś opinie i uspokoić je, aby złagodzić sytuację lub potencjalne problemy”.

Dla osób, które opierają się na przymilaniu się, aby czuć się bezpiecznie, toksyczny związek może być ogromną atrakcją. Ponieważ, niezawodnie, konsekwentnie będziemy w stanie udowodnić swoją dobroć, dbając o cudze emocje, jednocześnie zgniatając własne.

Jak skorygować kurs:

Piotra Walkera , który pierwotnie ukuł ten termin, wyjaśnia, że ​​terapia może pomóc w przymilaniu się, ponieważ „w naturalny sposób pomaga im zmniejszyć charakterystyczną obronę słuchania, ponieważ jest kierowana do poszerzania i pogłębiania wyrażania siebie”. Zasadniczo jest to oduczanie się ludzi.

Zmierz się z tym, co sprawia, że ​​czujesz się dobrze po erupcji ze swoim partnerem: czy problem został wreszcie rozwiązany, na szczęście? A może po prostu czujesz się usatysfakcjonowany, że dotarłeś do bezpiecznego miejsca na drugim końcu?

4. Siła społeczna zawsze odgrywa rolę

Zazwyczaj mówimy o władzy i ucisku w kategoriach instytucji (rasizm medyczny, policja jako z natury biała supremacja itp.). Ale mogą też pojawiać się interpersonalnie. Dynamika płci, na przykład: mężczyźni mają władzę społeczną nad mniejszościami płciowymi, co sprawia, że ​​(1) częściej angażują się w szkodliwe, opresyjne zachowania i (2) są bardziej skłonni do wybaczenia za to.

Dodaj fakt, że mniejszości płciowe, zwłaszcza kobiety i kobiety, powinny być cierpliwymi opiekunami lub stereotypowo bardziej empatyczne i współczujące. Na przykład czarne kobiety są stereotypowo postrzegane jako odporny emocjonalnie i macierzyński . Oczekuje się, że grubi ludzie będą wesoły i pocieszający . Transseksualne kobiety są często fetyszyzowane , oczekuje się, że spełni pragnienia bez wyrażania własnych.

Te stereotypy mogą uspołeczniać ludzi bez granic, aby zaspokoić potrzeby swoich ciemiężców.

Kiedy w związku występuje nierównomierna dynamika władzy (np. osoba queer w związku z osobą heteroseksualną, osoba trans w związku z osobą cis, osoba niepełnosprawna w związku z osobą pełnosprawną itp.) to więcej miejsca dla osoby posiadającej władzę, by zachowywać się w sposób szkodliwy – i większe zapotrzebowanie na osobę zmarginalizowaną, by pracowała z nią i poprzez nią.

Jak skorygować kurs:

Połączenie to kwestia sprawiedliwości społecznej. W relacjach międzyludzkich, gdy dynamika władzy jest niekontrolowana, możemy uznać, że jesteśmy bardziej tolerancyjni (a nawet wyczekiwani) wobec ludzi o pewnych tożsamościach (mężczyzn, białych itd.), zachowujących się słabo, z niewielkimi lub zerowymi konsekwencjami.

Jeśli znajdziesz się w toksycznym związku, zadaj sobie pytanie: Jaka jest tutaj dynamika władzy społecznej? Jak szkodliwe zachowanie jest mikrokosmosem większych opresyjnych struktur?

5. Wierzysz we wrodzoną dobroć tej osoby, ponieważ jesteś słodkim aniołem

Kiedy prowadzę warsztaty na temat przemocy w rodzinie, jednym z pytań, które zadaję publiczności, jest „Dlaczego ocaleni zostają?”

Ludzie wymyślają świetne odpowiedzi: bo nie mają dostępu do społeczności, bo nie mają pieniędzy, bo się boją, z powodu dzieci. Ale dwie odpowiedzi, na które często muszę naciskać, to:miłośćinadzieja.

Podobnie, w toksycznym związku osoba nie wyrządza stale aktywnej krzywdy – i kochasz ją za to, kim jest i jakie piękno wnosi do twojego życia. I masz nadzieję, że w końcu, jeśli będziesz w stanie wytrzymać trochę dłużej, ich zachowanie zmieni się — staną się tylko dobrymi częściami siebie i wyrzekną się tego, co boli.

Zwłaszcza, gdy jesteś osobą empatyczną, która rozumie, w jaki sposób traumy innych mogą przejawiać się w tych zachowaniach, możesz zobaczyć ból w ich sercu i chcesz go uleczyć.

Przyciągnęła Cię ta osobaz powodu– i prawdopodobnie nie było „ponieważ nie są dla ciebie super mili”. Były urocze i charyzmatyczne. Były urocze. Byli dla ciebie słodcy i mili. Poczułeś się połączony we wspólnym doświadczeniu. Może po raz pierwszy poczułeś się widziany. Może opowiedzieli naprawdę dowcipny żart. Może za ich uśmiech można umrzeć. Nie zakochałeś się w nich, ponieważ cię skrzywdzili. Zakochałeś się w nich z powodu tego, jak bardzo się ucieszyłeś.

Jak skorygować kurs:

Istnieje wiele powodów, dla których możemy dać się wciągnąć w toksyczną dynamikę – dlaczego zostajemy nawet, gdy ją rozpoznamy, dlaczego nawet czujemy się w niej komfortowo – ale nie pozwól nikomu powiedzieć, że jesteśprzyciągnięty na toksyczność .

phil x flipstick

Możesz być zainteresowany pomaganiem komuś w uzdrowieniu. Możesz być przyciągnięty do wielkości srebrnego ekranu romansu. Możesz być przyciągnięty do osób, które przypominają ci twojego tatę (z którymi prawdopodobnie masz również skomplikowaną relację!). Ale nie ma tam nic do zarzucenia.

Nie robisz nic złego. Po prostu możesz również zdecydować się na to, aby zrobić to sam.

Pozwól, że opowiem ci, co powiedziała mi moja mama, kiedy byłam nastolatką w tym toksycznym związku, o którym wspomniałem wcześniej: „Nie możesz pomóc tym, kogo kochasz. Ale możesz pomóc, z kim jesteś.

Zasługujesz na miłość, która jest jak antidotum – a nie taka, która wydaje się trucizną.

Dr Melissa Fabello jest aktywistką sprawiedliwości społecznej, której praca koncentruje się na polityce ciała, kulturze piękna i zaburzeniach odżywiania. Śledź ją dalej Świergot i Instagram .