Znalezienie genu smutku: czy depresja jest genetyczna?

Depresja jest jednym z najczęstszych diagnozowalnych schorzeń psychicznych. Istnieje wiele powodów, dla których możesz popaść w depresję kliniczną, w tym czynniki sytuacyjne, genetyczne i dziedziczne.

Wyleczenie depresji okazało się cholernie trudne, ponieważ stan jest cholernie złożony. Nie ma dwóch takich samych przypadków.

Niezależnie od tego, czy masz mało serotoniny, ponieważ widziałeś jakieś gówno, czy depresja uderzyła, ponieważ twoje neuroprzekaźniki są po prostu dupkami, wyniki będą takie same: depresja podnosi swoją brzydką głowę.

Przygotuj się na zbadanie genetycznych powiązań i przyczyn depresja kliniczna .

LeoPatrizi/Getty Images

Czy depresja jest dziedziczna?

Może być w niektórych przypadkach.

W 2011 roku zespół brytyjskich supernerdów wyizolował chromosom. Możesz się zastanawiać, co w tym takiego szczególnego? Brytyjskie supernerdy izolują chromosomycały czas. Cóż, ten jest obecny w ponad 800 rodzin które mają wielu członków z depresją.

Nazwali ten chromosom 3p25-26 (lub Jeremy dla jego przyjaciół). Potrzebne są dalsze badania, ale jeśli okaże się, że Jeremy jest tak zwanym „genem smutku”, otworzy to zupełnie nowy świat możliwości dla leczenie lub leczenie depresji .

W tym samym badaniu oszacowano, że nawet 40 procent osób z depresją może wskazywać na jakiś czynnik genetyczny. A ten wskaźnik gwałtownie rośnie do 70 procent, gdy patrzy się tylko na dane z bliźnięta z poważną rozpoznawalną depresją .

Inne przegląd 19 badań znalazł związek między innym wariantem genetycznym — 5-HHTLPR — a poważnym zaburzeniem depresyjnym (MDD). Naukowcy odkryli, że gen ten pojawiał się częściej u osób z diagnozą MDD.

Co to jest 5-HHTLPR (lub Kendall dla swoich przyjaciół)? Cóż, Kendall prawdopodobnie wpływa na to, jak dobrze serotonina (neuroprzekaźnik, który poprawia samopoczucie) przemieszcza się w mózgu.

Ale co z naturą a wychowaniem?

Tutaj wody stają się mętne. Ponieważ tak, istnieje gen smutku i istnieje wiele udokumentowanych przypadków dziedziczna depresja .

Jednak wiele osób biorących udział w tych badaniach również dorastało w tym samym środowisku.

Więc chociaż może istnieć powiązanie genetyczne, nie ma sposobu, aby udowodnić, że młodsze pokolenie się nie „nauczyło” depresja obserwując, jak rodzice i inni krewni radzą sobie z trudnymi doświadczeniami i stresem, a nie dziedziczą je genetycznie.

Czy płeć odgrywa rolę?

Według liczb tak. Trochę badania z 2006 roku sugeruje, że kobiety są znacznie bardziej narażone na rozwój depresji dziedzicznej.

modlitwa o cud finansowy

Ale ta luka z roku na rok się zmniejsza. Uważa się, że depresja u mężczyzn jest znacznie zaniżona z powodu: piętno wokół męskości i okazywanie emocji. (Od 2019 r. mężczyźni w Stanach Zjednoczonych byli również ponad 3,5 razy bardziej prawdopodobne umrzeć przez samobójstwo niż kobiety.)

Depresja może również inaczej prezentują się u mężczyzn niż u kobiet średnio. Istnieje coraz większy ruch, aby poszerzyć kryteria diagnostyczne, aby obejmowały zachowania bardziej typowe dla mężczyzn z depresją, takie jak zwiększone podejmowanie ryzyka i wyższa skłonność do samoleczenia za pomocą narkotyków lub alkoholu.

DO Analiza 2013 przy użyciu szerszego zakresu kryteriów stwierdzono, że różnica między płciami między wskaźnikami rozpoznawalnej depresji jest znacznie mniejsza – około 30 procent dla mężczyzn i 33 procent dla kobiet.

Większość badań dotyczących depresji i płci ma charakter heteronormatywny. Badania obejmujące trans i niezgodny z płcią ludzie stwierdzili, że ich stawki można zdiagnozować depresja i/lub lęk możliwe aż 52 procent (w porównaniu z 27 procentami osób cisseksualnych).

Czy geny wpływają na poziom serotoniny?

Serotonina sprawia, że ​​czujesz się dobrze. Dosłownie. To neurochemiczny, który unosi się wokół twojego ciała, kiedy czujesz się szczęśliwy (wraz z dopaminą i kilkoma innymi). Niski poziom serotoniny jest kluczową oznaką (i możliwą przyczyną) depresji.

Obie genetyka i środowisko może wpływać na poziom serotoniny. Związek ze środowiskiem jest dość oczywisty: kiedy dzieją się dobre rzeczy, czujesz się szczęśliwy. To dlatego, że uwalniana jest serotonina. Złe rzeczy = mniej serotoniny.

Zespół niedoboru serotoniny to rzecz, a naukowcy jeszcze tego w pełni nie rozumieją. Może to być spowodowane długotrwałym niski poziom serotoniny w dzieciństwie z powodu nadużyć i uraz (co oznacza, że ​​mózg nie rozwija wystarczającej ilości receptorów serotoniny).

Ale w innych przypadkach przyczyna wydaje się być genetyczna. Z powodów, których naukowcy jeszcze nie rozumieją, ale naprawdę chcą, wydaje się, że niektórzy ludzie rodzą się z mózgami, które: nie świetnie radzi sobie z serotoniną .

Odziedziczone problemy z mózgiem nie są jedyną rzeczą, która może zepsuć serotoninę. Serotonina jest wytwarzana w przewodzie pokarmowym, a niektóre genetyczne i dziedziczne schorzenia przewodu pokarmowego może zafałszować twoją zdolność do jej produkcji.

Twoje geny odgrywają rolę w tym, ile serotoniny krąży w twojej głowie. Pytanie do nauki w tej chwili nie brzmi:gdybygenetyka pieprzy się z serotoniną, tojak dlaczego, iile.

Jak powszechna jest depresja?

Super wspólne. Jest tam dużo wielkiego smutku.

Według Światowa Organizacja Zdrowia 264 miliony ludzi na całym świecie cierpi na depresję. Jeśli naprawdę jest nas 7 miliardów na tej niebieskiej skale, oznacza to, że około 3,8% z nas ma depresję kliniczną. Masywny zderzak.

W ogólnopolskim badaniu w 2019 r. (przy użyciu danych tylko z tego roku), 18,5% dorosłych w Stanach Zjednoczonych zgłosiło, że doświadczyło łagodnych, umiarkowanych lub ciężkich objawów depresji w ciągu ostatnich 2 tygodni.

Trudno oszacować dokładnie, ile osób w Stanach Zjednoczonych żyje z depresją w danym momencie. Dane z CDC sugerują, że liczba ta może wynosić około 8 procent dorosłych w USA.

co to znaczy, gdy dziewczyna przytula cię jako pierwsza

Ale ostatnie badania sugeruje, że objawy depresji stały się aż trzykrotnie częstsze od początkuCOVID-19pandemia.

Częste czynniki wywołujące depresję

Jest tyle czynników wyzwalających depresję, ile osób z nią żyje. To, co wywołuje depresję, będzie tylko dla Ciebie.

Ale wśród osób cierpiących na depresję istnieją pewne spójne wzorce, które sprawiają, że identyfikacja potencjalnych czynników wyzwalających jest nieco łatwiejsza (zarówno dla osób z tą chorobą, jak i dla lekarzy, którzy je leczą).

Trauma jest częstym czynnikiem przyczyniającym się do depresji. Trauma może pochodzić z wydarzeń z dzieciństwa lub doświadczeń w wieku dorosłym. Znęcanie się jest powszechną formą traumy, która prowadzi do depresji, podobnie jak trudne wydarzenia życiowe, takie jak rozwód, utrata bliskich, poważna choroba lub uraz.

Przypomnienia traumatyczne wydarzenia może być wyzwalaczem epizodów depresyjnych.

Poród może być również wyzwalaczem depresji. Według CDC aż 1 na 5 kobiet może doświadczać depresji po porodzie. Jest to znane jako depresja poporodowa .

I nie jest to wyjątkowe dla kobiet — 8 do 10 procent mężczyzn może również doświadczyć baby blues po zostaniu rodzicem.

Istnieje wiele, wiele innych wyzwalaczy. Choroby takie jak cukrzyca a rak może prowadzić do depresji, podobnie jak nadużywanie substancji. Jeśli chodzi o wyzwalacze genetyczne, w tej chwili odbywa się cała masa badań, aby dowiedzieć się, czym dokładnie mogą być.

Jeśli jest genetyczny, czy to oznacza, że ​​możemy go wyleczyć?

Jeszcze nie.

Nie ma wątpliwości, że gdzieś tam, teraz, naukowcy próbują wymyślić sposoby na: koniec depresji na zawsze .

Ale chociaż nie ma jeszcze lekarstwa, leczenie jest absolutnie możliwe. Leczenie depresji może wymagać zarówno przepisanych leków, jak i znacznych zmian stylu życia.

Nie ma jednak gwarancji, że pozbędziemy się tej choroby na stałe — nawracająca depresja (depresja, która po prostu nie zniknie) jest powszechna.

Według niektórych badań aż 50 procent tych, którzy wracają do zdrowia z pierwszego epizodu depresyjnego będą miały drugi.

Pewnego dnia możemy w pełni zrozumieć genetyczne przyczyny depresji klinicznej i znaleźć lekarstwo. W międzyczasie dostępne jest leczenie i wsparcie społeczności, aby pomóc osobom żyjącym z tą chorobą.

tl; dr

Możesz odziedziczyć gen, którymożesprawi, że będziesz bardziej podatny na rozwój depresji, ale nie możesz odziedziczyć samej choroby.

Jest również znacznie bardziej prawdopodobne, że zachorujesz na depresję, jeśli wychowasz wyuczone zachowania, dorastając wśród osób, które ją mają.

Jeśli osoba z genem depresyjnym jest wychowywana przez krewnych, którzy cierpią na depresję, a także mają gen 3p25-26, ich szansa na rozwój depresji jest wysoka.

Ale dziedziczą gen, a nie samą depresję. Wiele osób w tym scenariuszu wyrasta na dorosłych bez depresji.